ارزیابی رعایت قوانین ومقررات در حسابرسی صورتهای مالی

ارزیابی رعایت قوانین ومقررات در حسابرسی صورتهای مالی :

حسابرس هنگام برنامه ریزی واجرای روشهای حسابرسی وهمچنین، ارزیابی وگزارشگری نتایج حاصل از رسیدگی ها باید توجه داشته باشد که عدم رعایت قوانین ومقررات توسط واحد مورد رسیدگی ممکن است به گونه ای با اهمیت بر صورت های مالی اثر گذارد. اما از حسابرس انتظار نمی رود تمام موارد عدم رعایت قوانین ومقررات را کشف کند. کشف هرگونه عدم رعایت قوانین ومقررات، صرفنظر از اهمیت آن ،  مستلزم ارزیابی دوباره میزان درستکاری مدیران ویا کارکنان ونیز ارزیابی اثر احتمالی آن برسایر جنبه های حسابرسی است.

شناخت واحد مورد رسیدگی ومحیط آن وبرآورد خطر تحریف با اهمیت

حسابرس به منظور تشخیص وبرآورد خطرهای تحریف با اهمیت ناشی از تقلب یا اشتباه در صورتهای مالی وطراحی واجرای روشهای حسابرسی لازم باید شناخت کافی از واحد موردرسیدگی ومحیط آن، شامل کنترلهای داخلی، کسب کند.برآورد خطر های تحریف با اهمیت حسابرس را به تشخیص وبرآورد خطرهای تحریف با اهمیت در سطوح صورتهای مالی وادعاها ملزم می کند. برای این منظور حسابرس اقدامات زیر را انجام می دهد:تشخیص خطر ها از طریق بررسی واحد موردرسیدگی ومحیط آن، شامل کنترلهای مربوط، وهمچنین بررسی گروههای معاملات، مانده حسابها وموارد افشا در صورتهای مالی

تعیین ارتباط خطرهای مشخص شده با مواردی که می تواند در سطح ادعاها، نادرست باشد( نحوه ارائه صورت های مالی ،استانداردشماره 1)

بررسی احتمال خطرها واهمیت آن.

روشهای برآورد خطر

حسابرس برای کسب شناخت از واحد مورد رسیدگی ومحیط آن، شامل کنترلهای داخلی، باید روشهای برآورد خطر زیررا اجرا کند:

الف.پرس وجو از مدیریت وسایر کارکنان واحد موردرسیدگی

ب-روشهای تحلیلی

پ-مشاهده ووارسی

حسابرس لازم نیست همه روشهای برآورد خطر یادشده دربالا را برای شناخت اجرا کند.اماهمه روشهای برآورد خطر در طول کسب شناخت لازم، توسط حسابرس اجرا می شود.

اشخاص وابسته

حسابرس باید روشهایی را اجرا کند که برای کسب شواهد کافی وقابل قبول درباره اقدامات مدیریت به منظور شناسایی وافشای روابط با اشخاص وابسته واثر آن گروه از معاملات با اشخاص وابسته به گونه ای با اهمیت برصورتهای مالی موثر است، طراحی شود.اما از حسابرسی نمی توان انتظار داشت کلیه معاملات با اشخاص وابسته را کشف کند.

تعریف شخص وابسته و معاملات با اشخاص وابسته

شخص وابسته اشخاصی نسبت به هم وابسته تلقی می شوند که یکی از آنان بتوانند بطور مستقیم یا غیر مستقیم بر تصمیم گیری های عمده مالی وعملیاتی طرف دیگر، کنترل ویا نفوذ قابل ملاحظه ای اعمال کند یا هردو تحت کنترل مشترک یا نفوذ قابل ملاحضه مشترک (در حدی که درانجام یک معامله منافع مستقل یکی از آنها تحت الشعاع منافع دیگری قرار گرفته باشد)شخص ثالثی باشند. معاملات با اشخاص وابسته یعنی انتقال منابع یا تعهدات بین اشخاص وابسته، صرفنظر از به حساب گرفتن یا نگرفتن کل یا بخشی از ما به ازای آنها مسئولیت شناسایی وافشای روابط با اشخاص وابسته ومعاملات انجام شده با آنان به عهده مدیریت واحد مورد رسیدگی است. مدیریت برای ایفای این مسولیت باید سیستم های حسابداری وکنترل داخلی مناسبی رابکار گیرد تا از شناسایی صحیح معاملات با اشخاص وابسته درمدارک حسابداری وافشای کافی آنها در صورتهای مالی،اطمینان یابد.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   همه چیز درباره رضایت شغلی و سلامت جسمی و روانی کارکنان

رسیدگی به معاملات شناسای شده با اشخاص وابسته

حسابرس در رسیدگی به معلات شناسایی شده با اشخاص وابسته باید شواهد کافی وقابل قبولی را درباره درستی ثبت وکفایت افشای این معاملات بدست آورد.

تداوم فعالیت

حسابرس در جریان برنامه ریزی واجرای روشهای حسابرسی وارزیابی نتایج حاصل از آن باید مناسب بودن استفاده مدیریت را از فرض تداوم فعالیت در تهیه ی صورت های مالی بررسی کند

(استاندارد های حسابداری مالی، 1385)

مسئولیت مدیران

فرض تداوم فعالیت، یک اصل بنیادی در تهیه صورتهای مالی است. طبق فرض تداوم فعالیت واحد مورد رسیدگی معمولاً به عنوان واحدی فرض می شود که درآینده قابل پیش بینی به فعالیت خود ادامه دهد وقصد یا الزامی برای انحلال، توافق فعالیت، یا کاهش قابل توجه در حجم عملیات را ندارد. بنابراین داراییها وبدهیها برمبنای توانایی واحد مورد رسیدگی دربازیافت داراییها وتصفیه بدهیها در جریان عادی فعالیتهای تجاری ثبت می شود.(بند 20 استاندارد های حسابداری مالی ،1385)

نحوه ارائه  صورتهای مالی مقرر می کند:

مدیریت در زمان تهیه ی صورتهای مالی باید توان فعالیت واحد تجاری را ارزیابی کند. صورتهای مالی باید برمبنای تداوم فعالیت تهیه شود، مگر اینکه مدیریت قصد انحلال یا توقف عملیات واحد تجاری را داشته باشد، یا عملاً ناچار به انجام این امر شود.در مواردی که مدیریت از رویداد ها وشرایطی آگاهی یابد که ممکن است ابهام با اهمیت نسبت به توانایی تداوم فعالیت واحد تجاری ایجاد کند این ابهام باید افشا شود. چنانچه صورتهای مالی بر مبنای تداوم فعالیت تهیه نشود این واقعیت باید همراه با مبنای تهیه ی صورت های مالی واینکه چرا واحد تجاری فاقد تداوم فعالیت تلقی شده است افشا شود.کیفیت حسابرسی :کیفیت حسابرسی، یکی از موضوعات بااهمیت در حوزه حسابرسی وبازار سرمایه است. به منظور شناخت مفاهیم وابعاد مختلف کیفیت حسابرسی، مطالعات گوناگونی توسط محققان انجام شده است، تارابطه بین کیفیت حسابرسی ومتغیر های دیگر کشف شود.به هر حال از آنجا که کیفیت حسابرسی ومتغیر های دیگر کشف شود. به هر حال از آنجا که کیفیت حسابرسی در عمل به سختی قابل مشاهده است تحقیقات دراین زمینه همواره با مشکلات زیادی روبرو بوده است .(دی آنجلو ،1981)

توانایی حسابرس مستقل جهت کشف تقلبات گزارشگری مالی با کیفیت حسابرسی ارتباط مستقیم دارد. این کمیسیون همچنین چندین گام را که می توان از آن طریق کیفیت حسابرسی را بهبود بخشید پیشنهاد نمود. یکی از این گامها که از حساسیت ویژه ای در موسسات حسابرسی برخوردار می باشد شناسایی و کنترل فشار هایی است که کیفیت حسابرسی را تحت تاثیر قرار می دهد ممکن است به دلیل فشار هایی که بر اثر عوامل مختلف به حسابرسان وارد می شود، کیفیت حسابرسی کاهش یابد ویا از طریق، لطمات جبران ناپذیری به استفاده کنندگان وحتی موسسه حسابرسی وارد شود.(گزارش کمسیون تریدوا ی، 1987)