بازپرداخت وام و مزیت رقابتی

دانلود پایان نامه

شکل 6-6- رگرسیون دو متغیّره (حجم عرضه-عملکرد مالی آتی) 113
شکل 6-7- رگرسیون دو متغیّره (سن شرکت-عملکرد مالی آتی) 114
شکل 6-8- رگرسیون دو متغیّره (سوددهی اولیه-عملکرد مالی آتی) 115
شکل 6-9- رگرسیون دو متغیّره (اندازه شرکت-عملکرد مالی آتی) 116
شکل 6-10- رگرسیون دو متغیّره (اهرم مالی-عملکرد مالی آتی) 117
شکل 6-11- رگرسیون دو متغیّره (زیرقیمت بودن-عملکرد مالی آتی) 118
شکل 6-12- رگرسیون دو متغیّره (درصد عرضه اولیه-عملکرد مالی آتی) 119
شکل 6-13- رگرسیون دو متغیّره (فاصله زمانی پذیرش و عرضه-عملکرد مالی آتی) 120
شکل 6-14- رگرسیون دو متغیّره (زمان ورود-عملکرد مالی آتی) 121

کلیات تحقیق
مقدمه
عرضهی عمومی اولیه (IPO)، به اولین عرضهی سهام شرکت در دوران فعالیتش اطلاق میگردد. به عبارت دیگر،IPO را میتوان به صورت نخستین فروش سهام، توسط شرکت خصوصی به عموم و قرارگیری بر فهرست بازار سهام تعریف نمود (روسن و همکاران ، 2005).
عرضه عمومی، فرآیندی پیچیده و وقتگیر است که در آن افراد بسیاری درگیر هستند. زمانیکه شرکت تصمیم به اجرایIPO میگیرد، لازم است مشاوران حرفهایی را برای خود مشخص نماید تا شرکت را در فرآیند پذیرهنویسی یاری رسانند. متخصصان و سازمانهایی که شرکت را برای آماده شدن اجرای IPO یاری میکنند، عبارتانداز:
حامیان
کارگزاران شرکت
حسابدار
وکیل
ثبت کننده
سایر مشاوران، شامل مشاوران و برنامهریزان جدولهای زمانبندی
شرکتها به دلایل متفاوتی ممکن است IPO را اجرا نمایند. به طور مثال، شرکتهای در حال رشد، برای گسترش خود ممکن است به IPO نیاز داشتهباشند. اگر منابع داخلی مانند درآمدهای دریافتی، یا خانواده و دوستان، یا منابع خارجی مانند وام بانکها یا قرضههای خصوصی در دسترس نباشند، و یا سرمایهی کافی را فراهم نیاورند، آنگاه معمولاً متداولترین گزینه برای شرکتهایی که به دنبال پول و سرمایه بیشتر هستند، اجرای IPO است (خورشد ، 2011).
تصمیم به اجرای نخستین عرضه عمومی یکی از مهمترین تصمیمات صاحبان و مدیران یک شرکت میباشد که شامل تغییرات چشمگیر بوده و فرصتهای جدیدی را برای آینده کسبوکار خلق میکند. از آن پس، شرکت تنها وابسته به تعداد محدودی منابع مالی نبوده و قدرت مذاکره بالاتری خواهدداشت. در کل، وضعیت نقدینگی شرکت پس از عمومی شدن به دلیل محدودیتهای مالی کمتر، بهبود خواهدیافت.
در خلال IPO، شرکت میتواند سرمایهی خود را برای رفع نیازهای حال و آینده، افزایش دهد. قسمتی از این سرمایه میتواند برای بازپرداخت وامهایی که موعد آنها نزدیک است استفاده گردد. بهعلاوه، بعد از اتمام و تکمیل IPO شرکتها میتوانند در آینده، سرمایهی خود را با عرضه کردن فصلی اوراق افزایش دهند. ثالثاً، شرکتی که IPO را اجرا کرده است میتواند انتظار داشتهباشد که راحتتر در بازار قرض بگیرد، چراکه شفافیت قابل توجّهی در امور کسبوکار شرکت به وجود آمدهاست.
همچنین، منافع استراتژیک زیادی وجود دارد که به دنبال تکمیل IPO اتفاق میافتد. وقتی شرکتی عمومی میشود، اعتبار و شفافیتش ارتقا مییابد، بنابراین شرکت در مقابل رقبای دیگری که این قابلیت را نداشتهاند دارای مزیت رقابتی بسیار مهمی میگردد. وقتی یک شرکت خصوصی است، عملیات آن معمولاً توسط سرمایه محدود مشخصی، محدود میگردد، چرا که بسیاری از سرمایهگذاران بالقوه از وجود شرکت مطلع نیستند. عمومی شدن باعث میگردد شرکتها در اکتساب بالقوه، بهتر ارزشگذاری شده و مورد توجّه واقع شوند. عمومیشدن برای بنیانگذاران شرکتها نیز منافعی بهدنبال دارد. یک فهرست عمومی، فرصت مناسبی را برای مالک ایجاد مینماید تا تعدادی از سهام خود را در شرکت به فروش برساند، بهطوری که مقداری از سرمایه کسب کار به این طریق جبران گردد (خورشد، 2011(.
در کنار تمامی مزایایی که عرضه به عموم برای شرکتها به دنبال دارد، این فرآیند خالی از عیب نیست. عمومی شدن فرآیند پُرهزینهای محسوب میشود و نه تنها شامل هزینههای مستقیم ناشی از IPO میباشد، بلکه هزینههای مستمری در آینده به همراه خواهدداشت. هنگامی که شرکتها IPO را اجرا میکنند، ملزم هستند خود را با قوانین معینی در مورد شفافسازی اطلاعات تطبیق دهند. جنبههای مدیریت نظیر ساختار هیئت مدیره، پاداش مجریان و توافقات داخلی تحت بررسی عام در میآید. بهعلاوه، شرکتهای فهرست شده، ملزم به پایبندی ادامه وظایفی هستند که برای آنها مشخص شدهاست؛ به گونهای که باید اطلاعات و گزارشهای ترتیبی از کار خود را توسط تنظیمکنندگان مالی به بازار بورس ارائه نمایند. تمامی اینها، به هزینه و زمان نیاز دارد و بهعلاوه، اطلاعات استراتژیکی را در اختیار شرکتهای رقیب قرار میدهد، ازاینرو هیچگاه تضمینکننده موفقیت یک شرکت نبوده و درک چگونگی اجرای این فرآیند، بسیار ضروری است (خورشد،2011).