رویکردهای عمده درتضمین کیفیت

همانطور که گفته شد،به دلیل ناکافی بودن کنترلهای قبلی، لازم است تضمینهای روشن تری درباره کیفیت آموزش ارئه شود. بنابراین، امروزه سوال اکثر کشورها این نیست که آیا به اشکال جدیدی از تضمین کیفیت نیاز هست یا نه،بلکه مساله این است که رویکرد موثرتر در تضمین کیفیت کدام است.

درمورد استفاده از رویکردهای مختلف در کیفیت، تفاوت عمده ای بین کشورها موجود است. در بعضی از این کشورها، دولتها، گامهای اولیه در جهت تقویت کیفیت رابا وضع مقرارت جدید در باره گزارش موسسات آموزشی یا سایر سازوکارهای کنترل مدیریتی برداشته اند(آرژانتین، هند ومالزی). در اسایر کشورها با ایجاد نظامهای اعتبار بخشی به این امر اقدام کرده اند وعده ای از کشورها نیز با برپایی کمیته ها یا مراکز آموزشی از بیرون را انجام می دهند. در رومانی، شورای ملی اعتبار بخش وارزشیابی علمی ایجاد شده است تا از کیفیت آموزش وارتقای آن حمایت کند.عده ای از کشورها نیز با ایجاد یک نظام ارزشیابی و وضع قوانین جدید در حمایت مالی از مراکز آموزش بهتر به این مهم اقدام کرده اند. در پاره ای از کشورها نیز سازمانهای مستقلی برای تضمین کیفیت ایجاد شده است، که به صورت واحد ویا درون چندین تشکیلات(باتوجه به مناطق یا اهداف) به ارتقای کیفیت می پردازند

مضامین مورد توجه در کیفیت نیز ازکشوری به کشور دیگر متفوت است. چنانکه در انگلیس واسکاتلند به کارآمدی تدریس (آموزش) توجه می شود در هنگ کنگ، فرآیند کیفی مدیریت مورد نظر قرار دارد وگاهی نیز به انجام تحقیق در این راستا پاداش داده می شود. تضمین کیفیت همچنین می تواند در بر گیرنده کل فعالیتهای آموزش مدرسه ای باشد، یا اینکه هر درس یا هر رشته به طور جداگانه مورد توجه قرارگیرد. دانمارک، هلند وپرتقال در دسته دوم قرار دارند وفرانسه در گروه اول.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   خلاقیت وکارآفرینی

درباره نوع داده های کمی در امر نظارت ومیزان آن نیز بحث وجود دارد. به نظر می رسد که ابداع چند شاخص به منظور مقایسه موسسات با یکدیگر وبا خود موسسه در طول زمان، مورد قبول اکثر کشورهاست.

در مجموع می توان گفت که با توجه به اهمیت « یادگیری » در قرن بیست ویکم، به نظر می رسد که تضمین کیفیت به تدریج در جهت « یادگیری » دانش آموزان طراحی واجرا خواهد شد. به عبارت دیگر، آموزش وپرورش باید به دنبال روشهایی باشد که به ارزشیابی یادگیری در موقعیت های طبیعی بپردازند نه موقعیتی که درآن یادگیری در کلاس درس صورت می گیرد. به علاوه ضروری است استانداردهایی ملی، منطقه ای واستانی برای پیشرفت شاگردان در هر رشته یا شاخه طراحی شود وخلاصه اینکه، تضمین کیفیت باید به مرور خود را با نحوه ارائه جدید آموزش (اینترنت، کامپیوتر وغیره) انطباق داده در مورد این روشها (ارائه الکترونیکی) به شاخص سازی بپردازد. این شاخصها عمدتا عملکردی بوده وانتقال یادگیری از موقعیتهای کلاس به موقعیتهای واقعی مشابه یا متفاوت را مورد توجه قرار می دهند وسرانجام اینکه، در یک بررسی از ساختار تعیین کیفیت در چند کشور پیشرفته در این امر مشخص شد که اکثر این نظام در ویژگیهای زیر اشتراک نظر دارند

وجود سازمانها یا مراکزی نیمه مستقل برای انجام نظارت وتعیین کیفیت.

داشتن استانداردهایی مشخص وانتظاراتی روشن از موسسات آموزشی

تقاضا از خود موسسه آموزشی برای بررسی وکنترل وضیعت آموزشی خویش در درجه اول

ارزشیابی از بیرون توسط کارشناسان ومتخصصان تضمین به منظور کسب اطمینان از کیفیت مورد نظر

ارائه توصیه هایی کتبی به موسسه مربوط جهت بهبود امر کیفیت در آموزش

گزارش به عامه مردم درباره وضیعت کیفی موسسه