زندگی نامه استیون هاوکینگ

اگه در ۲۰ سالگی به شما می گفتن که به مریضی نورون حرکتی (ALS) گرفتار هستین و فقط چند سال دیگه زنده می مونید، چه می کردین؟ این همون اتفاقیه که در سال ۱۹۶۳ واسه استیون هاوکینگ اتفاق افتاد. ولی اون چند سال پس از اون زنده موند و واسه نیم قرن، انقلابی در فیزیک درست کرد.

استیون هاوکینگ فردی الهام بخش بود، چون درک ما از جهان رو عوض کرد. اون به دلیل کارای پیش گامانه اش درمورد مشکی چاله ها و نظریه نسبیت شناخته می شه و در افزایش محبوبیت علم موفق بود و اندازه استقبال از پرفروش ترین کتاب اون یعنی «گذشته کوتاه زمان» تماشاگر این مدعیه.

اگه فقط بگیم که زندگی و آثار اون موفقیت آمیز بوده، حق مطلب رو ادا نکرده ایم. چون زندگی و نتیجه های فوق العاده استیون هاوکینگ اونو به آدم خاص و تأثیرگذاری تبدیل می کنه که درسای زیادی به ما آموخت و همیشه شخصیتی الهام بخش بود.

در این مقاله به بررسی زندگی شخصی و آثار و دیدگاه های استیون هاوکینگ پراختیم و درسایی رو که از اون می آموزیم میگیم.

سرفصل محتوا

  • زندگی شخصی استیون هاوکینگ

    • استیون هاوکینگ که بود
    • استیون هاوکینگ در دوران کودکی
    • همسر و فرزندان استیون هاوکینگ
  • تحصیلات استیون هاوکینگ

    • ازکارافتادن اینترنت
  • مریضی استیون هاوکینگ
  • مرگ استیون هاوکینگ
  • کتابا و آثار استیون هاوکینگ

    • گذشته کوتاه زمان
    • جهان در پوست گردو
    • گذشته مختصرتر زمان
  • تحقیقای استیون هاوکینگ

    • تحقیق درمورد کیهان و مشکی چاله ها
  • نظر استیون هاوکینگ در مورد هوش مصنوعی
  • iBrain

زندگی شخصی استیون هاوکینگ

استیون هاوکینگ که بود

استیون ویلیام هاوکینگ در آکسفورد انگلستان و در تاریخ ۸ ژانویه ۱۹۴۲، یعنی در سیصدمین سالگرد مرگ گالیله به دنیا اومد. اون دانشمند بریتانیایی، استاد و نویسنده ای بود که کارای پیش گامانه ای در فیزیک و کیهان شناسی انجام داد و کتابای اون موجب شد که علم در دسترس همه قرار بگیره.

اون در ۲۱ سالگی و درحالی که در دانشگاه کمبریج مشغول تحصیل در رشته کیهان شناسی بود، به مریضی اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) گرفتار شد. بخشی از داستان زندگی اون در فیلمی با نام تئوری همه چیز (The Theory of Everything) در سال ۲۰۱۴ به تصویر کشیده شده.

استیون هاوکینگ در دوران کودکی

استیون هاوکینگ بزرگ ترین بچه در میان ۴ بچه فرانک و ایزابل هاوکینگ بود. اون در خونواده ای تحصیل کرده به دنیا اومد. مادر اسکاتلندی اون در دهه ۱۹۳۰ به دانشگاه آکسفورد راه پیدا کرد؛ یعنی وقتی که زنان بسیار کمی می تونستن وارد کالج شن. پدر اونم از دانشگاه آکسفورد فارغ التحصیل شده بود و محقق پزشکی شناخته شده ای بود که در مورد مریضیای مناطق گرمسیری تخصص داشت.

استیون هاوکینگ در زمان نامناسبی به دنیا اومد و والدینش وضعیت مالی خوبی نداشتن. شرایط سیاسی هم در اون زمان پرتنش بود، چون انگلستان درگیر جنگ جهانی دوم شده بود و با حملات خراب کننده بمبای آلمانی روبه رو بود.

ایزابل درتلاش واسه پیدا کردن مکانی امن تر به آکسفورد برگشت تا اولین بچه خونواده رو به دنیا بیاره. خونواده هاوکینگ صاحب ۲ بچه دیگه به نام مری (۱۹۴۳) و فیلیپا (۱۹۴۷) شدن و در سال ۱۹۵۶ دومین پسرشون به نام ادوارد رو به فرزندی قبول کردن.

به گفته یکی از دوستان خانوادگی نزدیک اونا، خونواده هاوکینگ افراد عجیبی بودن. معمولا شام رو در سکوت می خوردند، درحالی که هر کدوم از اعضای خونواده بادقت مشغول مطالعه کتابی بودن.

اتومبیل خونواده، یه تاکسی لندن قدیمی بود و خونه اونا در شهر سنت آلبنز (St. Albans)، خونه ای ۳ طبقه بود که نیاز به تعمیرات داشت و البته هیچوقت هم به طور کامل تعمیر نشد. خونواده هاوکینگ در زیرزمین خونه زنبور نگهداری می کردن و در گلخانه هم وسایل آتیش بازی تولید می کردن.

در سال ۱۹۵۰ پدر استیون هاوکینگ مدیریت بخش انگل شناسی مؤسسه ملی تحقیقات پزشکی رو قبول کرد و ماه های زمستون رو در آفریقا به تحقیق سپری کرد. اون میخواس بزرگ ترین فرزندش در رشته پزشکی تحصیل کنه، ولی استیون هاوکینگ در سنین پایین علاقه شدیدی نسبت به علم و آسمون نشون داد.

این مسئله واسه مادر اون که بیشتر همراه با بچه هاش در شبای تابستون به حیاط پشتی می رفتن تا به ستارگان نگاه کنن، مشخص بود. مادرش میگه: «استیون همیشه با دیدن ستاره ها شدیدا حیرت زده می شد و تماشاگر بودم که چیجوری ستاره ها اونو به خود جلب می کردن.»

استیون هاوکینگ همیشه در جنب وجوش بود. اون عاشق بالا رفتن بود و به همراه خواهرش مری، مسیرهای ورودی مختلفی رو به درون خونه ایجاد کرده بود. اون عاشق رقص بود و به قایق رانی هم علاقه داشت و در تیم قایق رانی کالج هدایت کننده قایق شد.

همسر و فرزندان استیون هاوکینگ

استیون هاوکینگ در سال ۱۹۶۳ و کمی قبل اینکه مریضی ALS درمورد اون تشخیص داده شه، در میهمانی سال نو با دانشجوی زبون جوونی به نام جین والد (Jane Wilde) آشنا شد. اونا درسال ۱۹۶۵ با همدیگه ازدواج کردن.

ازدواج

این زوج در سال ۱۹۶۷ صاحب پسری به نام رابرت شدن و در سال ۱۹۷۰ دختری به نام لوسی رو به دنیا آوردن. بچه سوم اونا، تیموتی (Timothy) در سال ۱۹۷۹ به دنیا اومد.

در سال ۱۹۹۰، استیون هاوکینگ به خاطر یکی از پرستارانش به نام الین میسن (Elaine Mason) از همسرش جین جدا شد. اونا در سال ۱۹۹۵ با همدیگه ازدواج کردن. این ازدواج به رابطه استیون هاوکینگ و بچه هاش آسیب زد و فرزندان اون ادعا کردن که الین پدرشون رو از اونا گرفته.

در سال ۲۰۰۳ پرستارانی که مراقبت از استیون هاوکینگ رو رو دوش داشتن، به پلیس گزارش دادن که الین به طور فیزیکی با شوهرش بدرفتاری می کنه. ولی استیون هاوکینگ این اتهام رو رد کرد و تحقیقات پلیس لغو شد. در سال ۲۰۰۶ استیون هاوکینگ از الین میسن جدا شد.

در سالای بعدی، این فیزیک دان به خونواده اش نزدیک تر شد. اون با جین که دوباره ازدواج کرده بود، آشتی کرد و به همراه دخترش لوسی، ۵ رمان با مضامین علمی واسه کودکان منتشر کرد.

تحصیلات استیون هاوکینگ

اون در اوایل زندگی تحصیلی اش کودک باهوشی به حساب می رفت، ولی علم آموزی استثنایی نبود. در اولین سال تحصیل در مدرسه سنت آلبنز، در کلاس خود سومین نفر از آخر بود. ولی اون بر چیزایی در بیرون از مدرسه تمرکز داشت.

باهوش

اون عاشق بازی روی تخته (بازیایی مثل تخته نرد و شطرنج) بود و همراه چند نفر از دوستان صمیمی اش بازیای جدیدی رو به وجود آوردن. اون در سالای نوجوونی به همراه چند نفر از دوستانش، با قطعات بازیافتی رایانه ای رو واسه حل معادلات ریاضی ابتدایی و ساده درست کردن.

استیون هاوکینگ در ۱۷ سالگی وارد کالج دانشگاه آکسفورد شد. باوجوداینکه به تحصیل در رشته ریاضیات علاقه داشت، ولی به دلیل اینکه دانشگاه آکسفورد در این رشته تخصصی مدرکی ارائه نمی کرد، به رشته فیزیک و به طور خاص رشته کیهان شناسی گرایش پیدا کرد.

استیون هاوکینگ به گفته خودش، زمان زیادی واسه مطالعه نمی گذاشت. اون بعدا محاسبه کرد که به طور میانگین یه ساعت در روز رو صرف مطالعه درسای دانشکده می کرده. البته بیشتر از اینم نباید وقت می گذاشت. اون در سال ۱۹۶۲ با درجه عالی در رشته علوم طبیعی فارغ التحصیل شد و بعد به دانشکده ترینیتی هال (Trinity Hall) کمبریج رفت تا دکترای خود در رشته کیهان شناسی رو به دست بیاره.

استیون هاوکینگ در سال ۱۹۶۸ یکی از اعضای مؤسسه ستاره شناسی دانشگاه کمبریج شد. چند سال بعد، زمان به درد بخور و پرباری واسه استیون هاوکینگ و تحقیقای اون بود. اون در سال ۱۹۷۳ اولین کتاب تخصصی خود، با نام ساختار اندازه بزرگ فضا -زمان (The Large Scale Structure of Space-Time) رو همراه با جی اف آر الیس (G.F.R. Ellis) منتشر کرد.

استیون هاوکینگ در سال ۱۹۷۹ دوباره به دانشگاه کمبریج برگشت و در اونجا یکی از مشهورترین جایگاه های تدریس یعنی پروفسور لوکاسی ریاضیات رو که به سال ۱۶۶۳ برمیگرده، به دست آورد.

ازکارافتادن اینترنت

در ماه اکتبر سال ۲۰۱۷ دانشگاه کمبریج پایان نامه دکترای استیون هاوکینگ در سال ۱۹۶۵ با عنوان «ویژگیای گسترش جهانا» (Properties of Expanding Universes) رو در سایت خود منتشر کرد.

درخواست شدید واسه دسترسی فوری به این پایان نامه باعث ازکارافتادن سرور دانشگاه شد؛ هرچند این پایان نامه با وجود ازکارافتادن سرورها بازم به رقم حیرت ۶۰ هزار بازدید قبل از پایان اولین روز نمایش آنلاین خود رسید.

مریضی استیون هاوکینگ

ابتلای استیون هاوکینگ به مریضی اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS یا مریضی Lou Gehrig) در ۲۱ سالگی تشخیص داده شد. به زبون ساده، در این مریضی، عصبایی که ماهیچه های بدن رو کنترل می کنن، کم کم از کار می افتن. در اون زمان، پزشکان به اون گفتن که فقط ۲ سال و نیم دیگه زنده می مونه.

استیون هاوکینگ وقتی متوجه مشکلات جسمی اش شد که در دانشگاه آکسفورد مشغول تحصیل بود (اون بعضی وقتا سکندری می خوره و می افتاد یا در صحبت کردن مشکل داشت). ولی تا سال ۱۹۶۳ و وقتی که اولین سال تحصیل خود در دانشگاه کمبریج رو می گذرونه، این مشکلات رو پیگیری نکرد.

مشکلات

استیون هاوکینگ در بیشتر موارد این نشونه ها رو پیش خود نگه می داشت و بروز نمی داد. ولی وقتی پدرش متوجه شرایط جسمی اون شد، اونو پیش دکتر برد. واسه ۲ هفته بعد، دانشجوی ۲۱ ساله کالج روونه کلینیک پزشکی شد و یه سری از آزمایشای پزشکی روی اون انجام شد.

دانشجو

اون یه بار گفت: «اونا یه نمونه ماهیچه از بازویم برداشتند، الکترودهایی رو به من وصل کردن و مایع پرتونارسانی (radio-opaque fluid) رو به داخل ستون فقراتم تزریق کردن و درحالی که تخت خواب رو کج می کردن، بالا و پایین رفتن اون مایع با پرتوهای ایکس رو تماشا می کردن.

بعد از تموم این کارا به من نگفتند که چه مشکلی دارم و فقط گفتن که مشکل من فلج چندگانه (multiple sclerosis) نیس و من یه مورد آتیپیک (atypical case) هستم.»

مشکلی

البته درآخر پزشکان تشخیص دادن که استیون هاوکینگ در مراحل اولیه مریضی ALS قرار داره. دچار شدن به این مریضی خبر ویرون کننده ای واسه اون و خونواده اش بود، ولی چند اتفاق مانع از دل سردی و ناامیدی کامل اون شد.

این مطلب را هم بخوانید :  مدل AIDA در بازاریابی با ایمیل مارکتینگ

استیون هاوکینگ مدت کوتاهی پس از مرخص شدن از بیمارستان، رویایی داشت که میخواس اونو عملی کنه. اون گفت این رویا باعث شد که بفهمه هنوزم کارایی هست که باید در زندگی اش بکنه.

درواقع مریضی استیون هاوینگ کمک کرد که اون به دانشمند برجسته ای که می شناسیم تبدیل شه. قبل از تشخیص مریضی اون همیشه بر مطالعاتش متمرکز نمی شد. اون گفت: «قبل اینکه شرایطم رو بفهمم، خیلی از زندگی خسته شده بودم. به نظر می رسید هیچ کار با ارزشی واسه انجام دادن وجود نداره.»

استیون هاوکینگ پس از درک یهویی این حقیقت که حتی ممکنه به اندازه ای عمر نکنه که بتونه مدرک دکتری خود رو دریافت کنه، خودشو وقف کار و تحقیق کرد.

درحالی که کنترل فیزیکی اون بر بدنش کاهش پیدا می کرد (اون در سال ۱۹۶۹ مجبور شد که از صندلی چرخ دار استفاده کنه) اثرات مریضی کم کم کندتر می شد. ولی با گذشت زمان، موفقیتای حرفه ای روبه افزایش استیون هاوکینگ با شرایط فیزیکی ای همراه شد که درحال بدتر شدن بود.

در اوایل دهه ۱۹۷۰ خونواده استیون هاوکینگ از یکی از دانشجویان فارغ التحصیل اون خواستن که به انجام کارا و مراقبت از اون بپردازه. اون هنوز می تونست غذا بخوره و از تخت خواب بیرون بیاد، ولی واسه انجام کارای دیگه به کمک نیاز داشت.

هم اینکه، صحبت کردن اون کم کم نامفهوم تر می شد، طوری که فقط کسائی که اونو خوب می شناختند، حرف هاش رو می فهمیدن. اون در سال ۱۹۸۵ پس از انجام جراحی نای (تراکئوتومی) واسه همیشه صداش رو ازدست داد. شرایط به وجودآمده موجب شد که این فیزیک دان برجسته به مراقبت و پرستاری ۲۴ ساعته نیاز داشته باشه.

این شرایط توانایی استیون هاوکینگ واسه انجام کاراش رو کم کرد. این مسئله توجه یه برنامه نویس رایانه در کالیفرنیا رو به خود جلب کرد. اون برنامه ای واسه صحبت کردن نوشته بود که با حرکات سر یا چشم هدایت می شد.

با به کار گیری این اختراع استیون هاوکینگ می تونست کلمات رو روی صفحه رایانه انتخاب کنه و بعد کلمات انتخاب شده رو با استفاده از دستگاه صداساز بگه.

درزمان معرفی این اختراع، استیون هاوکینگ هنوز می تونست از انگشتانش استفاده کنه و کلمات رو با به کار گیری کلیک کننده دستی انتخاب کنه. درآخر وقتی تموم کنترل خود بر بدنش رو ازدست داد، این برنامه رو ازطریق یکی از عضله های گونه اش که به سنسوری وصل بود، هدایت می کرد.

استیون هاوکینگ ازطریق این برنامه و به کمک دستیارانش به نوشتن کتاب و مقاله با سرعت خیلی بالایی ادامه داد. آثار اون شامل مقالات علمی فراوون و البته نشریاتی واسه جامعه غیرعلمی و مردم عادی بود.

سلامتی استیون هاوکینگ بازم مسئله نگران کننده ای بود. این نگرانی در سال ۲۰۰۹ و وقتی که به دلیل عفونت قفسه سینه نتونست در کنفرانسی در آریزونا حاضر شه، زیاد شد.

در ماه آوریل، استیون هاوکینگ که قبلا اعلام کرده بود که پس از ۳۰ سال از جایگاه پروفسور لوکاسی ریاضیات (Lucasian Professor of Mathematics) دانشگاه کمبریج انصراف می کنه، به دلیل چیزی که مقامات دانشگاه «شدیدا مریض» توصیف کردن، فورا به بیمارستان منتقل شد. البته اون پس از یه مدت به طور کامل بهبود پیدا کرد.

مرگ استیون هاوکینگ

استیون هاوکینگ در ۱۴ مارس ۲۰۱۸ در آخر تسلیم مریضی ای شد که به گفته پزشکان باید بیشتر از ۵۰ سال پیش جون اونو می گرفت. سخن گوی خانوادگی تأیید کرد که این دانشمند برجسته در خونه خود در کمبریج انگلستان درگذشته س.

منتشر کردن این خبر خیلی از افراد در رشته اون و بقیه رو متأثر کرد. لارنس کراوس (Lawrence Krauss)، فیزیک دان نظری و مؤلف همکار اون در توییتر نوشت: «ستاره ای در کیهان خاموش شد. ما آدم عجیبی رو ازدست دادیم. استیون هاوکینگ ۷۶ سال شجاعانه با کیهان جنگید و اونو رام کرد و به هممون این درس مهم رو آموخت که به چه دلیل باید به آدم بودن خود افتخار کنیم.»

فرزندان استیون هاوکینگ هم در بیانیه ای گفتن: «امروز عمیقا از درگذشت پدر عزیزمون متأثر شدیم. اون دانشمندی بزرگ و آدم فوق العاده ای بود و آثار و میراث اون تا چند سال باقی می مونه. جربزه و ایستادگی اون درکنار استعداد و شوخ طبعی اش الهام بخش خیلیا در سراسر جهان بوده. اون یه بار گفت: “جهان اگه خونه کسائی که دوست شون داری نباشه، جهان نیس.” ما همیشه دلمون براش تنگ می شه.»

در همون ماه اعلام شد که خاکستر استیون هاوکینگ در کلیسای وست مینستر (Westminster Abbey) لندن در کنار بقیه شخصیتای علمی مانند نیوتن و چارلز داروین به خاک سپرده خواهدشد.

کتابا و آثار استیون هاوکینگ

استیون هاوکینگ درطول چند سال، ۱۵ کتاب رو به تنهایی یا به همراه بقیه منتشر کرد. بعضی از مهم ترین اونا عبارت است از:

گذشته کوتاه زمان

استیون هاوکینگ در سال ۱۹۸۸ با منتشر کردن کتاب گذشته کوتاه زمان (A Brief History of Time) به شهرتی جهانی رسید. این کتاب کوتاه و آموزنده به شرحی از کیهان شناسی واسه مردم عادی تبدیل شد و درمورد فضا و زمان، وجود خدا و آینده مطالبی رو گفت.

چاپ این کتاب به سرعت با موفقیت روبه رو شد و به مدت بیشتر از ۴ سال در بالای فهرست پرفروش ترینای روزنامه ساندِی تایمز لندن قرار گرفت. از زمان انتشار گذشته کوتاه زمان، میلیونا نسخه از اون در سراسر جهان فروخته شد و این کتاب به بیشتر از ۴۰ زبون جور واجور ترجمه شد.

جهان در پوست گردو

فهم مطالب کتاب گذشته زمان به اندازه ای که بعضیا توقع داشتن ساده نبود. پس استیون هاوکینگ در سال ۲۰۰۱ به دنبال کتاب گذشته کوتاه زمان، کتابی رو با نام جهان در پوست گردو (The Universe in a Nutshell) منتشر کرد که راهنمای مصوَرتری واسه نظریه های بزرگ کیهان شناسی هستش.

گذشته مختصرتر زمان

در سال ۲۰۰۵، استیون هاوکینگ کتاب ساده تری با نام «گذشته مختصرتر زمان» (A Briefer History of Time) منتشر کرد که در اون مفاهیم مهم کتاب اصلی اون (گذشته کوتاه زمان) به زبانی ساده تر بیان می شد و به جدیدترین پیشرفتا در مورد کیهان شناسی، مانند نظریه ریسمون هم اشاره می شد.

این ۳ کتاب به همراه تحقیقات و مقالات استیون هاوکینگ، جست وجوی شخصی این فیزیک دان رو واسه جام مقدس (Holy Grail) علم نشون می داد؛ یعنی نظریه یکدست و یکتایی که بتونه کیهان شناسی (مطالعه اجسام بزرگ) رو با فیزیک کوانتوم (مطالعه ذرات کوچیک) ترکیب کنه و توضیح بده که جهان چیجوری شروع شده.

این نوع تفکر بلندپروازانه موجب شد که استیون هاوکینگ که ادعا می کرد می تونه در ۱۱ بعد فکر کنه، فرصتای بزرگی رو پیش روی نوع بشر بذاره. استیون هاوکینگ به این باور رسیده بود که سفر در زمان شدنیه و آدما در آینده می تونن به سیاره های دیگه مهاجرت کنن.

تحقیقای استیون هاوکینگ

تحقیق درمورد کیهان و مشکی چاله ها

در سال ۱۹۷۴ تحقیقای استیون هاوکینگ اونو به چهره مشهوری در دنیای علم مبدل کرد. اون نشون داد که مشکی چاله ها، فضای خالی و خلأ اطلاعاتی که محققان تصور می کردن، نیستن. به زبون ساده، استیون هاوکینگ نشون داد که ماده می تونه به شکل تابش از نیروی گرانشی ستاره فروپاشیده فرار کنه.

کیهان شناس جوون دیگری به نام راجر پنروز (Roger Penrose) قبلا یافته های پیش گامانه ای درمورد سرنوشت ستاره ها و پیدایش مشکی چاله ها کشف کرده بود که شیفتگی استیون هاوکینگ درمورد چگونگی شروع جهان رو تحت تأثیر قرار داده بود. این دو نفر همکاری با همدیگه رو شروع کردن و به گسترش کارای اولیه پنروز پرداختن.

این همکاری موجب شد استیون هاوکینگ در راه حرفه ای تری قرار بگیره که جوایز، بدنامی و عنوانای برجسته ای رو واسه اون به همراه داشت و چگونگی نگاه و تفکر جهان درمورد مشکی چاله ها و کیهان رو عوض کرد.

در اوت ۲۰۱۵ استیون هاوکینگ در کنفرانسی در سوئد حاضر شد تا به بحث درمورد نظریه هایی درمورد مشکی چاله ها و «پارادوکس اطلاعات» آزاردهنده بپردازه. استیون هاوکینگ عقیده داشت وقتی شیئی وارد مشکی چاله می شه، اطلاعات مربوط به وضعیت فیزیکی اون وسیله به شکل دوبعدی در درون مرزی خارجی به نام «افق اتفاق» (event horizon) ذخیره می شه. با توجه به اینکه مشکی چاله ها «زندانای ابدی که قبلا تصور می شد نیستن» اون این احتمال رو که این اطلاعات می تونه به جهان دیگری وارد شه، ممکن دونست.

نظر استیون هاوکینگ در مورد هوش مصنوعی

در سال ۲۰۱۴ استیون هاوکینگ به همراه محققان دیگه درمورد خطرات احتمالی هوش مصنوعی یا AI صحبت کردن و خواهان انجام تحقیقای بیشتر درمورد نتیجه های احتمالی AI شدن. فیلم برتری (Transcendence) با بازی جانی دپ که درگیری میان آدم و فناوری رو به تصویر میکشه، الهام بخش نظرات اونا بود.

این محققان نوشتند: «موفقیت در ایجاد هوش مصنوعی می تونه بزرگ ترین اتفاق تاریخ بشر باشه. متأسفانه این اتفاق می تونه آخرین اتفاق هم باشه، مگه اینکه بفهمیم که چیجوری باید از خطرات اون دوری کنیم.» این گروه درمورد وقتی که این فناوری «باهوش تر از بازارهای مالی شه، از محققان انسانی پیشی بگیرین، بر رهبران انسانی غلبه کنه و اسلحه هایی رو تولید کنه که حتی قادر به درک اونا نیستیم» اخطار دادن.

استیون هاوکینگ تو یه کنفرانس فناوری در لیسبون پرتغال در نوامبر سال ۲۰۱۷ این موضع خود رو دوباره تکرار کرد. هوش مصنوعی به طور بالقوه می تونه نتیجه هایی در ریشه کن کردن فقر و مریضی داشته باشه، ولی هم اینکه می تونه منجربه اقدامات ویرون گری مانند پیشرفت اسلحه های خودکار شه، طوری که به گفته اون «نمی تونیم بفهمیم که از کمکای خیلی زیاد هوش مصنوعی بهره مند میشیم یا به وسیله اون ندیده گرفته و به حاشیه رانده میشیم یا حتی نابود میشیم.»

iBrain

در سال ۲۰۱۱ استیون هاوکینگ در آزمایش دستگاه جدیدی مثل پیشونی بند به نام iBrain شرکت کرد. براساس مقاله ای که در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد، این دستگاه واسه «خوندن» افکار فردی که اونو پوشیده، با به کار گیری «امواج سیگنالای الکتریکی مغزی» که به وسیله الگوریم خاصی تفسیر می شن، طراحی شده. این دستگاه می تونه انقلابی در کمک به افراد گرفتار به ALS بسازه.

منبع: چیجوری