سازمان تأمین اجتماعی و تأمین اجتماعی

دانلود پایان نامه
1 – 5 تفسیر یافته ها:
هدف از مطالعه حاضر مقایسه تأثیر دو روش قنداق کردن و ساکاروز خوراکی بر میزان درد ناشی از تعبیه لوله بینی- معدی در نوزادان نارس می باشد که در آن تمامی نوزادان واجد شرایط در بخش نوزادان و مراقبتهای ویژه نوزادان مرکز درمانی بیست و نه بهمن وابسته به سازمان تأمین اجتماعی شرکت نمودند. این فصل به منظور تعبیر و تفسیر یافته ها ارائه می گردد، در این فصل ابتدا نتایج حاصل از مطالعه با نتایج مطالعات مشابه مقایسه می گردد، سپس نتیجه گیری نهایی آورده شده است.کاربرد یافته ها و سپس پیشنهاداتی در ادامه بیان می گردد. همچنین اشاره ای به محدودیت های پژوهش شده و در نهایت پیشنهدا برای پژوهش های بعدی مطرح شده است.
نتایج مطالعه حاضر در راستای هدف اول مطالعه تحت عنوان” تعیین میزان درد ناشی از تعبیه لوله بینی ـ معدی در روش قنداق کردن در نوزادان نارس در زمانهای مختلف ارزیابی” نشان داد که میانگین وانحراف معیار کل نمره درد حین جایگذاری لوله بینی ـ معدی در حالت قنداق کردن 28/2 ± 41/6 بود که بیانگر درد خفیف بود. نتایج آنالیز آماری دادههای مطالعه نشان داد در هر سه گروه تغییرات نمره درد در زمانهای مختلف ارزیابی معنی دار بود (001/0P<).
در یک مطالعه مروری طبقه بندی شده که توسط Meek و همکاران (2011) در انگلیس تحت عنوان: «مشاهده ی مکیدن غیر مغذی، مراقبت کانگورویی، قنداق کردن و بغل کردن بر درد ناشی از رویهها در شیرخواران و کودکان نوپا» انجام شد، قنداق کردن به عنوان یکی از موثرترین اقدامات پرستاری در کاهش درد نوزادان نارس شناخته شد (54 ) .
در مطالعه ای که توسطHuang و همکاران (2004) در تایوان تحت عنوان «مقایسه پاسخ به درد نوزادان نارس حین خونگیری از پاشنه پا در دو روش بغل کردن و قنداق کردن» انجام گرفت، نتایج نشان داد نمرهی درد نوزادان گروه قنداق با (05/0P<) کمتر از گروه بغلکردن بود (15).
همچنین در مطالعه ای دیگر که توسط Campos (1989) در برزیل تحت عنوان «تسکین ناراحتی و درد با قنداق و پستانک در نوزادان» انجام گرفت، نتایج نشان دهنده کاهش درد حین خونگیری از پاشنه پا در روش قنداق کردن بود (05/0P<)، مطالعات فوق با نتایج مطالعه حاضر همخوانی دارد (14 ) .
نتایج مطالعه حاضر در راستای هدف دوم مطالعه تحت عنوان” تعیین میزان درد ناشی از تعبیه لوله بینی ـ معدی در روش ساکاروز در نوزادان نارس در زمانهای مختلف ارزیابی” نشان داد که میانگین وانحراف معیار نمره درد حین جایگذاری لوله بینی ـ معدی در حالت ساکارز 88/2 ± 80/6 بود که که بیانگر درد خفیف بود. نتایج آنالیز آماری دادههای مطالعه نشان داد در هر سه گروه تغییرات نمره درد در زمانهای مختلف ارزیابی معنی دار بود (001/0P<). همچنین 5 دقیقه بعد از جایگذاری نیز نمره درد با کاهش همراه بود اما این میزان به حد پایه نرسید که این تغییرات از نظر آماری معنی دار نمی باشد.
Harrison و همکاران (2010) در مقاله ای مروری تحت عنوان پیشگیری و درمان درد در نوزادان و شیرخواران عنوان کردند که قریب به80 مقاله کارآزمایی بالینی و مقالات مروری و مروری طبقه بندی شده و متاآنالیز در ارتباط با استفاده از ساکارزو گلوکز در پیشگیری و اداره درد در نوزادان و شیر خواران منتشر شد که در تمامی آنها ساکارز در کاهش درد تأثیر مثبتی داشته است. (65 ) .
در مطالعهای که توسطKristoffersen و همکاران (2011) نیز در نروژ تحت عنوان «کاهش درد ناشی از تعبیه لوله بینی ـ معدی در نوزادان نارس» انجام گرفت نشان داد، نمره درد در هنگام دریافت ساکارز خوراکی در ترکیب با مکیدن غیر مغذی کاهش می یابد (05/0P<) (9).
در مطالعهای که توسط Cullough S و همکاران (2008) تحت عنوان «تاثیر ساکاروز خوراکی بر درد ناشی از جایگذاری لوله بینی ـ معدی» انجام شد، میزان نمره درد در گروه ساکارز خوراکی کاهش یافت (004/0=p) (10).
در مطالعه ای که توسطLiaw و همکاران (2011) تحت عنوان «مکیدن غیر مغذی و ساکارز خوراکی درد ناشی از تزریق عضلانی را کاهش می دهد» نشان داد درد در هنگام تزریق عضلانی واکسن هپاتیت ب در گروه ساکارز خوراکی به طور قابل توجهی کاهش یافت، که نتایج مطالعات فوق با نتایج این مطالعه هم راستا میباشد (1).
نتایج مطالعه حاضر در راستای هدف سوم مطالعه تحت عنوان” تعیین میزان درد ناشی از تعبیه لوله بینی ـ معدی در نوزادان نارس در روش روتین در زمانهای مختلف ارزیابی نشان داد که نمره کل درد حین مداخله 03/3 ± 68/9 بود که بیانگر درد متوسط بود. آزمون آماری اندازهگیریهای مکرر (ANOVA) نشان داد که تغییرات نمره درد در زمانهای مختلف ارزیابی از نظر آماری معنی دار می باشد (001/.>p).
در مطالعه ای که توسط Carbajalو همکاران (2008) در پاریس با عنوان « اپیدمیولوژی و درمان پروسیجر های دردناک نوزادان در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان» انجام شد، جایگذاری لوله بینی ـ معدی یکی از 5 پروسیجر دردناک در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان می باشد. در این مطالعه نیز به طور مشابه و با نتایج معنی دار جایگذاری لوله بینی ـ معدی با درد همراه بود (05/0P<) (51).
در مطالعه ای که توسطKristofferse و همکاران (2011) در نروژ تحت عنوان «کاهش درد ناشی از تعبیه لوله بینی معدی در نوزادان نارس» انجام گرفت، میانگین نمره درد در حین جایگذاری لوله بینیـ معدی در گروه کنترل بر اساس ابزار PIPP، افزایش یافت (05/0P<) (9).
در مطالعه ای که توسط Cullough و همکاران (2008) تحت عنوان «تاثیر ساکاروز خوراکی بر درد ناشی از جایگذاری لوله بینی ـ معدی» انجام شد، میانگین نمره درد در حین جایگذاری لوله بینیـ معدی در گروه کنترل بر اساس ابزار NFCS، افزایش یافت (05/0P<)، که نتایج مطالعات فوق با نتایج این مطالعه هم راستا میباشد (10).
نتایج مطالعه حاضر در راستای هدف چهارم مطالعه تحت عنوان” مقایسه میزان درد ناشی از تعبیه لوله بینی ـ معدی در روشهای فوق در نوزادان نارس در زمانهای مختلف ارزیابی” نشان داد که میانگین و انحراف معیار نمره درد دو دقیقه قبل از جایگذاری لوله بینی ـ معدی در سه اقدام ساکارز، قنداق و روتین در داخل سه گروه مورد بررسی بر اساس آزمون آماری ANOVA از نظر آماری معنی دار نمیباشد ( 05/0p). در مقایسه کلی بین سه گروه بیشترین نمره درد پنج دقیقه بعد از جایگذاری لوله بینی ـ معدی مربوط به اقدام روتین با میانگین و انحراف معیار (99/0 ± 21/5) و کمترین آن مربوط به اقدام قنداق با میانگین و انحراف معیار (48/0 ± 20/3) می باشد آزمون آماری ANOVA نشان داد که این روند تغییرات در داخل هر سه گروه از نظر آماری معنی دار می باشد (05/.>p). اما بر اساس آزمون ویلکاکسون دامنه تغییرات نمره درد بین دو اقدام قنداق و ساکارز از نظر آماری معنی دار نمی باشد (05/.در مطالعه ای که توسط Cullough و همکاران (2008) تحت عنوان «تاثیر ساکاروز خوراکی بر درد ناشی از جایگذاری لوله بینی ـ معدی» انجام شد، میانگین نمره درد در حین جایگذاری لوله بینیـ معدی در گروه ساکارز نسبت به گروه کنترل بر اساس ابزار NFCS، با کاهش همراه بود (05/0P<)، که نتایج مطالعات فوق با نتایج این مطالعه هم راستا میباشد (10)
با توجه به نتایج هدف چهارم بر اساس بررسی های پژوهشگر مطالعه مشابه دیگری یافت نشد.
2 – 5 نتیجه گیری نهایی:
در مطالعه حاضر، با توجه به یافتههای حاصله جهت رد یا قبول فرضیات پیشنهادی چنین نتیجهگیری میشود که در ارتباط با فرضیه اول (میزان درد ناشی از تعبیه لوله بینی ـ معدی در روش قنداق کردن در نوزادان نارس در زمانهای مختلف ارزیابی متفاوت است.) بر اساس نتایج آزمون آماری ANOVA اختلاف معنیدار بین نمرات درد در روش قنداق کردن وجود داشت، بنابراین فرضیه اول مطالعه مورد قبول واقع میشود (001/0 > P).
در ارتباط با فرضیه دوم (میزان درد ناشی از تعبیه لوله بینی ـ معدی در روش ساکاروز خوراکی در نوزادان نارس در زمانهای مختلف ارزیابی متفاوت است.) بر اساس نتایج آزمون آماری ANOVA اختلاف معنیدار بین نمرات درد در روش ساکارز خوراکی وجود داشت، بنابراین فرضیه دوم مطالعه مورد قبول واقع میشود (001/0 > P).
در ارتباط با فرضیه سوم (میزان درد ناشی از تعبیه لوله بینی ـ معدی در روش روتین در نوزادان نارس در زمانهای مختلف ارزیابی متفاوت است.) بر اساس نتایج آزمون آماری ANOVA اختلاف معنیدار بین نمرات درد در روش روتین وجود داشت، بنابراین فرضیه سوم مطالعه مورد قبول واقع میشود (001/0 > P).
در ارتباط با فرضیه چهارم (تاثیر دو روش قنداق کردن و ساکاروز خوراکی بر میزان درد ناشی از تعبیه لوله بینی- معدی در نوزادان نارس متفاوت است.) بر اساس نتایج آزمون آماری ANOVA اختلاف معنیدار بین نمرات درد در روش روتین وجود داشت (001/0 > P) و درد در حالت قنداق کردن کمتر از ساکارز خوراکی بود اما بر اساس آزمون ویلکاکسون دامنه تغییرات نمره درد بین دو اقدام قنداق و ساکارز از نظر آماری معنی دار نمی باشد (05/.یافته های این پژوهش درجهت تأیید فرضیه های مطالعه بوده و نشان داد که بر اساس ابزار PIPP نمره درد در دو حالت قنداق کردن و ساکارز خوراکی در جایگذاری لوله بینی ـ معدی کاهش یافت اما تفاوت ایندو روش از نظر آماری معنی دار نبود یعنی این دو روش اثر یکسانی در تسکین درد ناشی از جایگذاری لوله بینی ـ معدی دارند.
3 – 5 کاربرد یافتههای پژوهش
امید آن میرود که یافتههای این مطالعه در حیطههای بالینی و آموزش پرستاری، مدیریت و تحقیقات پژوهشی مورد استفاده قرار گیرد.
4 – 5 حیطه بالینی و آموزش: