چ. آذر ۲۰ام, ۱۳۹۸

ماجرای مرموز ادیسون و ماشین ارتباط با ارواح

abstract modern background

«از یه مدت قبل مشغول ساخت دستگاهی هستم که ایجاد رابطه با ارواح و مردگان رو آزمایش می کنه.»

این جمله نه از زبون یه رمال یا مخترع دیوونه بلکه در مصاحبه «امریکن مگزین» با یکی از بزرگترین محققان تاریخ معاصر یعنی «توماس ادیسون» ثبت شده. تاریخ این مصاحبه به اکتبر ۱۹۲۰ برمیگرده و در زمان خودش سر و صدای بسیاری به پا کرده بود چون که گوینده اون با هر متر و مقیاسی سوپر استار نمایش انقلاب صنعتی به حساب می اومد.

شک نداشته باشین اگه هرکی دیگری جز ادیسون و نیکلا تسلا از اختراع ماشین رابطه با ارواح سخن می گفت، رسانه ها به اون برچسب کلاهبردار می زدن یا در بهترین حالت دست انداخته می شد اما ادیسون با پشتوانه ۱۰۹۳ پتنت رسمی کسی نبود که بشه خیلی راحت اون مورد انتقاد قرار داد.

به گفته بعضی محافل ادیسون موفق به اختراع ماشین رابطه با ارواح شد

نتیجه های اون از لامپ روشنایی و فونوگراف گرفته تا دوربین تصاویر متحرک و پروژکتور زندگی مردم رو زیر و رو کرد و حالا نوبت ورود به دنیای مردگان بود.

ماشین رابطه با ارواح

تماس با نزدیکان از دست رفته واسه همه مردم ماهیتی روحانی و تا حدودی خوفناک داشت اما ادیسون فقط از دید علمی به اون نگاه می کرد. اون به فکر بود که زندگی فنا ناپذیره و کمیتش رو نمیشه کاهش یا بالا برد؛ در نتیجه شخصیت بشر هم مانند بدن اون شکلی فیزیکی داره و از ماهیتایی مشابه اتم ساخته شده. ایشون می پنداشت که این ماهیتا شاید پس از مرگ فرد هم به قوت خود باقی مونده و شالوده ای از خاطرات و تفکرات فوت شده رو در برمی گیرند.

هدف ادیسون این بود که این ذرات رو در اثیری دور و بر یه ماشین خاص جمع کرده و با استفاده فونوگراف تقویت و ثبت کنه.

در تموم سالای گذشته محافل پارانویایی مدعی شدن که ادیسون موفق به اختراع ماشین رابطه با ارواح شد اما این دستگاه از قصد یا از روی بی دقتی گم شده.

بخش گم شده دفترچه خاطرات ادیسون به ماشین جادویی اشاره میکنه

از اونجا که اثری از ماشین یا نمونه اولیه اون پیدا نشد این سوال پیش میاد که واقعا اینجور اتفاقی اتفاق افتاده یا خیر.

شاید اون هیچوقت با ارواح رابطه برقرار نکرده باشه اما دلایلی از انجام آزمایشاتی واسه عملی کردن این ایده هست. در سال ۲۰۱۵ «فیلیپ بودوین»، روزنامه نگار فرانسوی نسخه ای نادر از دفترچه خاطرات ادیسون رو تو یه مفازه پیدا کرد.

این دفترچه قدیمی شامل فصلی به نام «مشاهدات متفرقه توماس آلوا ادیسون» بود که در نسخه مشهور سال ۱۹۴۸ به اون اشاره نشده. این فصل گم شده به تئوریای ایشون در مورد دنیای ارواح و راه های احتمالی واسه رابطه با اون مربوط می شه.

در مصاحبه دیگری که در همون سال و به وسیله «ساینتیفیک امریکن» با ادیسون انجام شد ایشون درباره ماشین گفت:

به فکر  ساخت دستگاهی هستم که افراد وارد شده به قالب یا قلمروی دیگه (فوت شده) قادر به به کار گیری اون باشن.

پس ادیسون طی دو مصاحبه جداگونه و تقریبا همزمان از طرحایی واسه ایجاد ماشین با رابطه با ارواح سخن گفته و در یکی از اونا هم از شروع روند ساخت اون خبر داده. حتی در بخشی از مصاحبه ساینتیفیک امریکن به شکلی بحث شده که انگار ماشین نامبرده در مراحل آزمایشی یا پروتوتایپ هست.

طرحای پنهونی

سوال اینجاس که ادیسون غرق در علم و تجربه به چه دلیل باید سراغ موضوعی پر از شک و دودلی بره؟ در حالی که قطار انقلاب صنعتی به سرعت کامل به پیش می رفت، بخشی از جامعه هنوز در سایه خرافات و اسرار مرموز دنیای ارواح هست. پس از جنگ جهانی اول بازار مدیومای مدعی رابطه با ارواح به بالاترین درجه خود رسیده بودن و با چله نشینی، انجام روشای عجیب و غریب و تشکیل جلسات احضار روح دلارهای بسیاری به جیب می زدن.

افزایش باور مردم به خرافات ادیسون رو بر اون داشت که به روشای علمی واسه اجرای اون روی بیاره:

اگه کاراکتر مردگان به شکل یا قلمروهای دیگه وجود داشته باشه و اونا به دنبال ایجاد تماس با ما باشن، تولید دستگاهی به این منظور در مقایسه با واژگونی میزها، جلسات احضار روح، جداول عجیب و دیگه روشای ابتدایی، شانس بیشتری به اونا میده.

این مخترع برجسته بر این باور بود که اگه بشر به دنبال پیشرفت در تحقیقات روانی و معنویه باید مثل پزشکی، برق، شیمی و زمینه های دیگه با به کار گیری وسایل علمی به دنبال اون باشه.

جادوگر منلو پارک چه تو ذهن داشت؟

ادیسون اطلاعات کمی رو در باره ماشین رابطه با ارواح منتشر کرد که دو دلیل داره، یا خودش هم به راه حل منسجمی دست پیدا نکرده یا اینکه از سرقت اطلاعات تجاری و تکرار ماجرای رادیوی تسلا ترس داشته.

ادیسون اولین سوژه ماشین رو هم مشخص کرده بود

ایشون در یکی مصاحبه هاش دستگاه رو دارای ماهیتی دریچه مانند تعریف کرد که از توان اولیه اون باید خیلی وقتا زیادی واسه شناسایی ارواح استفاده کرد. این دریچه نسبت به ارتعاش حساسیت بالایی داشته و با روشن کردن اون یه توربین بخار بزرگ شروع به کار می کرده؛ بعد هر زمزمه ای از دنیای ارواح به وسیله دریچه فوق حساس دریافت و چندین بار تقویت می شد.

طرحایی که بعدا نشریات از این ماشین منتشر کردن بخشایی مثل فونوگراف رو همراه با یه شیپور شیاردار و الکترود آغشته به پتاسیم پرمنگنات رسانا به تصویر میکشه. این شیپور به جعبه چوبی شامل میکروفون وصل شده که به واسطه حساسیت بالا ارتعاشات رو از دنیای مردگان دریافت می کرد.

هرچند ایشون از افشای جزییات بیشتر دوری کرده اما شکی نیس که طرحایی واسه ایجاد دستگاه شکار ارواح تو ذهن داشته. ادیسون حتی تا جایی جلو رفته که یکی از همکاران تازه درگذشته این پروژه رو به عنوان اولین سوژه ماشین رابطه با ارواح نام می بره.

هرچند ادیسون هیچوقت موفق نشد این ماشین جادویی رو به لیست پتنهایش اضافه کنه اما دست کم تونست بخشی از هدفش رو که وارد کردن علم به مبحث رابطه با ارواح بود، محقق سازه.

تلاشای پس از ادیسون

از زمان مرگ ادیسون در سال ۱۹۳۱ محافل پارانورمال و افراد امیدوار به ایجاد رابطه با ارواح مثل آب زندگی یا نقشه گنج به دنبال پیدا کردن طرحای ادیسون و آزمایش اون بودن. در ۱۹۴۱ تعدادی از محققان با ادعای ساخت تلفن جادویی تلاش زیادی رو واسه احضار روح ادیسون و تماس با ایشون انجام دادن که در آخر راه به جایی جنگ.

مردم امروز هم واسه شناسایی و ایجاد رابطه با ارواح به ابزارهایی مثل ژئوفون و رکوردرهای صدای الکترونیک پناه می برن. این افراد با در اختیار داشتن وسایل امتحان میدون الکترومغناطیسی، دوربین و رکوردر به مناطق تصرف شده رفته و به دنبال ثبت صدای الکترونیک هستن. طی این فرایندهای مرموز صدایی مثل آدم از منبعی نامشخص در وسایل دیجیتال ثبت می شه.

در سال ۲۰۱۲ فردی به نام «فرانک سامپشن» با اختراع رادیویی خاص مدعی شد که ارواح قادر به سخن گفتن هستن. رادیویی اون که «جعبه فرانک» نام داشت فرکانسای دریافتی از منابع روحانی رو به کلمات قابل فهم تبدیل می کنه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *