اتحادیه اروپایی و اعمال مجرمانه

دانلود پایان نامه

بخش عمده ای از مطالعات پولشویی بر موضوعات کلی قوانین پیرامون آن، رابطه پولشویی و جرم، انواع پولشویی، مراحل پولشویی، روش‌‌های معمول پولشویی، روش‌‌های پولشویی از طریق سیستم بانکی، دلیل مبارزه با پولشویی، شناسائی معاملات مشکوک و غیره متمرکز شده است.
داده‌کاوی این توان را دارد که سناریو‌های جدیدی برای کشف نمونه‌‌های پولشویی ارائه دهد.داده‌کاوی به عنوان فرایندی خودکار برای استخراج اطلاعات و الگو‌های جالب توجه، بارز، ضمنی، از قبل ناشناخته و بالقوه مفید از انبار داده‌‌های حجیم، شناخته می شود.
در این فصل متناسب با هدف تعریف شده برای این پروژه،پیشینه تحقیقات مرتبط با پدیده پولشویی راه حل‌‌های آن و کاربرد داده‌کاوی در فرآیند ضد پولشویی ارائه می‌شود.
پولشویی و بررسی ابعاد آن
مفهوم پولشویی
تعاریف متعددی برای پولشویی عنوان شده است که از جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
بنا به تعریفی پولشویی یعنی شسته شدن و تبدیل پول کثیف به پول تمیز به نوعی که پس از خروج از این چرخه قانونی جلوه کند؛ به عبارت دیگر پولشویی عبارت است از هر نوع عمل برای مخفی کردن یا تغییر هویت نامشروع حاصل از فعالیت‌‌های مجرمانه به گونه ای که وانمود شود این عواید از منابع قانونی حاصل شده است[15] .
به تعبیر دیگر پولشویی یعنی فرایند تبدیل پول نقد یا سایر دارایی‌‌هایی که از فعالیت جنایتکارانه ناشی شده است، با این هدف که وانمود شود این دارایی‌‌ها از یک منبع قانونی و مشروع حاصل شده اند .
در پیش نویس ماده یک اتحادیه اروپایی پولشویی چنین تعریف شده است: فرایندی که طی آن خلافکاران و صاحبان دارایی‌‌های غیر قانونی به گونه ای عمل می کنند که نشان دهند پولی را که خرج می کنند در واقع متعلق به خود آن‌هاست و از راه قانونی دست آمده است[14] .
مجموعه اقداماتی است که از سوی فرد یا افرادی با به کارگیری ابزار‌های قانونی و با هدف عدم امکان قابلیت ردیابی گردش عواید حاصل از جرم به منظور مخفی کردن منشأ و منبع واقعی پول حاصل از اعمال مجرمانه و نامشروع صورت میگیرد تا پول آلوده و نامشروع در ظاهر پاک و قانونی جلوه نماید[46] .
از این تعاریف چنین بر می آید که در عملیات پولشویی به عنوان یک فرایند مجرمانه مالی، درآمد‌هایی که زاییده فعالیت‌‌های غیر قانونی است به گونه ای با درآمد‌های حاصل از فعالیت‌‌های قانونی در می آمیزد که امکان شناسایی و تفکیک آن‌ها از یکدیگر ممکن نیست و می توان از این درآمد‌های غیر قانونی با حداقل ریسک برای فعالیت‌‌های دیگری در آینده استفاده کرد و به عبارت دیگر منشأ و منبع وجوهی که به صورت غیر قانونی بدست آمده از طریق رشته‌‌های نقل و انتقالات و معاملات به گونه ای پنهان می شود که همان وجوه به صورت قانونی نمود پیدا کرده و وارد فعالیت‌‌ها و مجاری قانونی می‌گردد.
مجموعه اقداماتی که به تطهیر این وجوه منجر می‌شود در قوانین مبارزه با پولشویی در کشور‌های مختلف جرم شناخته شده است. در این تعریف عواید حاصل از جرم به معنای هر نوع مالی است که به طور مستقیم یا غیرمستقیم از فعالیت‌‌های مجرمانه به دست آمده باشد. به عواید حاصل از فعالیت‌‌‌های مجرمانه پول کثیف گفته می‌شو[28]
تاریخچه و خاستگاه پولشویی
پولشویی پدیده جدیدی در دنیا نبوده و به تازگی اتفاق نیفتاده است. سابقه پولشویی به وقوع فساد در دنیا باز می‌گردد. در گذشته‌‌های دور خلافکاران وجوه حاصل را به صورت علنی و آشکار استفاده نمی‌کردند به همین دلیل، در خصوص نخستین زمان استفاده از واژه پولشویی و رواج آن میان محققان اتفاق نظر وجود ندارد؛ گفته می‌شود واژه پولشویی با نگرش امروزی، برای نخستین بار در سال 1979 و با کشف یک چمدان حاوی ششصد میلیون دلار پول نقد در فرودگاه پالرمو، که حاصل فروش مواد مخدر بود، مطرح گردید. موضوعی که به تشکیل پرونده ایتالیایی – امریکایی ارتباط پیتزا منجر شد و در سال 1985 محاکمه آن برگزار گردید[14] .
همچنین گفته می‌شود این اصطلاح از مالکیت مافیا بر دستگاه‌‌های رختشویی سکه‌ای در امریکا نشأت گرفته است در دهه 1920 گانگستر‌ها مبالغ هنگفتی را به صورت نقد از راه اخاذی، فحشا، قمار، قاچاق، مشروبات الکلی و غیره به دست آورده و ناچار بودند منبعی برای وجوه غیر قانونی خود معرفی کنند. بنابراین یکی از راه‌‌های رسیدن به این هدف، خرید واحد‌های تجاری قانونی و تلفیق عایدات غیر قانونی خود با عایدات قانونی و مشروعی بود که از این مرکز تجاری به دست می‌آوردند. دستگاه‌‌های رختشویی سک‌های به این دلیل انتخاب شدند که از طریق این دستگاه‌‌ها روزانه وجوه نقد زیادی کسب می‌شد و حساسیتی هم بر نمی‌انگیخت. در قضیه واتر گیت در سال 1973 در امریکا برای نخستین بار اصطلاح پولشویی وارد مطبوعات شد و در سال 1982 به متون قضایی و حقوقی امریکا نیز راه یافت[14] .
ایران و ریسک پولشویی
بر اساس یک مدل بررسی شده و آمار‌های غیر رسمی ارائه شده در یک تحقیق حجم پول‌‌های کثیف در ایران برابر 11.8 درصد حجم نقدینگی جامعه (میانگین محاسبه شده از سال 52 تا 80) می‌باشد[14] .
مؤسسه «باز ل» سوئیس، به تازگی آماری درباره ریسک پولشویی در کشور‌های گوناگون منتشر کرده که بنا بر آن، ایران دارای بالاترین ریسک پولشویی در جهان است. ریسک بالای پولشویی در یک کشور، به معنای بالا بودن احتمال و امکان انجام پولشویی در آن کشور است. به گزارش «تابناک»، بر پایه آمار منتشره در مؤسسه حکومتداری بازل در سوئیس، ایران و نروژ در دو سر متفاوت طیف پولشویی بوده و به ترتیب، دارای بالاترین و پایین ترین ریسک پولشویی در جهان هستند[14] .
به گفته لمن ، تلاش دیگر این مؤسسه این بوده که «تصویری کلی از ریسک کشوری» ارائه داده و استاندارد‌های مالی و شفافیت مالی هر کشور را هم‌راستا با ریسک سیاسی آن در نظر بگیرد.از میان 144 کشور موجود در این فهرست، 32 کشور در «محدوده قرمز» هستند؛ به این معنا که کشور‌های یادشده دارای بالاترین میزان ریسک هستند. پس از ایران که به عنوان دارنده بالاترین میزان ریسک شناخته شده، کنیا، کامبوج،‌‌هائیتی و تاجیکستان در این محدوده قرار دارند[9] .
نروژ و استونی، تنها کشور‌هایی هستند که در این فهرست با نام کشور‌های دارای «ریسک پایین» ارزیابی شده‌اند.به این ترتیب، بیشتر کشور‌های موجود در لیست نامبرده، در طبقه‌بندی «ریسک میانه» قرار دارند. در این میان، از نظر بالاترین میزان ریسک، امریکا رتبه 98 و سوئیس رتبه 72 را از آن خود کرد‌ه‌اند؛ جالب اینکه وضعیت کشور‌هایی چون قزاقستان و مصر در این زمینه از سوئیس و امریکا بهتر است[14] .
انواع پولشویی
چهار گونه پولشویی قابل شناسایی است:
پولشویی درونی: شامل پول‌‌های کثیفی که از فعالیت‌ مجرمانه و در داخل خاک یک کشور حاصل و در همان کشور شسته می‌شود.