ارزش های دینی و فرهنگ اسلامی

دانلود پایان نامه

تخصصی شدن شبکه های رادیویی و تلویزیونی؛
همچنین صداوسیما پخش دیجیتال شبکه های تلویزیونی برای تلفن همراه را از سال 1386 آغاز نموده است(دارابی،441:1390).
ازسوی دیگر از آن جا که تلویزیون در جمهوری اسلامی مفهومی فراتر از یک ابزار ارتباطی را داراست لذا کارکرد آن به دلیل ارزش ها و هنجارهای دینی حاکم از یک طرف و نوع ارتباط آن با منابع پیام و حتی نوع پیامی که منتقل می کند با سایر جوامع متفاوت است.
همچنین در جوامع ای مانند ایران که تلویزیون مرتبط با مسائل دینی است، هنگامی که یک شبکه تلویزیونی برنامه ای با محوریت دین پخش می کند، قطعا از اهمیت فراتری برخوردار می گرد.گذشته از این، رسانه دینی در آگاهی بخشی و علم آموزی باید تمامی ضوابط دینی و اخلاقی بین خود و مخاطب را رعایت کند.
با توجه به مباحث ارائه شده، می توان گفت که رسانه های اسلامی در مقایسه با سایر رسانه ها،کارکردهایی مشابه با مبنایی متفاوت- که همان آموزه اسلام است- دارند؛ بدین معنی که در رسانه های اسلامی، مبنای تمامی کارکردها آموزه های دینی است و اگر دین را به معنای راه و رسم زندگی بدانیم، هیچ امری خارج از دین معنا ندارد.از طرفی، دین معنای خاصی نیز دارد؛ مانند مناسک، احکام، معارف و اخلاق دینی.در این بخش هم تلویزیون می تواند با تحقیقات، برنامه ریزی ها، اولویت بندی ها و سیاست گذاری های مناسب، پاسخ گوی نیازها و سلایق مختلف مخاطبان خود باشد(همان،361)
2-8-2- شاخصه های رسانه دینی در جمهوری اسلامی ایران
در خصوص شاخصه های رسانه دینی در جمهوری اسلامی ایران می توان به موارد ذیل اشاره کرد؛
فراتر از یک ابزار ارتباطی با توجه به منبع پیام و نوع پیام (اسلام)
مشروعیت به واسطه منشأ دینی
بهترین ابزار برای انتقال ارزش های دینی از یک نسل به نسل دیگر و نیز تقویت وحدت ملی و دینی
اخلاقی بودن محور برنامه ها و اطلاعات
رعایت ضوابط دینی و اخلاقی در آموزش، اطلاع رسانی و پرنمودن اوقات فراغت(همان،361).
2-8-3- ملاحظات برنامه ریزی فرهنگی در تعامل میان دین و رسانه
ملاحظاتی که برنامه ریزی فرهنگی می بایست در تعامل میان دین و رسانه مدنظر داشته باشد را می توان به صورت زیر مطرح کرد:
اعتلای دین، اشاعه فرهنگ اسلامی و ارزش های دینی حاکم بر جامعه
اعتقاد جدی و اهتمام بایسته مسئولان و برنامه سازان به طرح مباحث دینی در برنامه ها، علاوه بر توجه به ساختار دینی است.طبعا در ساختار و سازمانی که افراد به سبب عناد یا عدم آگاهی به جایگاه معنایی دین در رسانه توجه ندارند، حداکثر اتفاقی که می افتد این است که رسانه(در اینجا تلویزیون) به اشکال صوری دین در قالب رسانه روی می آورد و از پرداختن به نظام ها ی فکری و معناشناختی در حوزه ی تعامل دین و رسانه در رسانه دینی توجه نمی نمایند.بنابراین در صورتی می توان رسانه ای دینی را در تربیت جامعه مدنظر قرار داد که اشخاص معتقد و متعهد به اسلام و انقلاب در آن فعالیت نمایند(دارابی،1387).
پرهیز از عوام گرایی در طرح مباحث دینی و تأکید بر عقلانیت در این حوزه
اجتناب از اشاعه افکار و اندیشه های تجدیدنظرطلبانه و نیز متحجرانه در طرح مباحث دینی
رعایت زبان رسانه و تفکیک تلویزیون از رادیو در برنامه سازی و تولید تولید برنامه ها و به خصوص برنامه های حوزه ی دین و معارف
تولید ادبیات دینی مورد نیاز رسانه با توجه به بستر زمانی و مکانی معاصر
تهیه بانک اطلاعاتی از کارشناسان صاحب نظر در حوزه ی دین و آگاه به رسانه
تعریف و ارزیابی سهم رسانه در تولید، برنامه سازی و اشاعه ی آموزه های دینی در قالب برنامه سالانه