اندازه گیری و سیستم عصبی

دانلود پایان نامه

هایپوتونیسیتی مشت کردن انگشتان
باز کردن انگشتان
پیچ وتاب خوردن
بیقراری
رژیدیتی/اکستانسیون
کمانی کردن سینه رنگ پریدگی
قرمزی و برافروختگی
2. پاسخ های فیزیولوژیک به درد:
پاسخ های فیزیولوژیک نوزادان نارس به درد همانند نوزادان ترم میباشد، این پاسخ ها شامل: کاهش اشباع اکسیژن خون شریانی و افزایش ضربان قلب می باشد. هر چند که این پاسخ ها به صورت اختصاصی فقط منحصر به درد نبوده و ممکن است در سایر استرس ها نیز افزایش یابند. بنابراین کمک گرفتن از پاسخ های فیزیولوژیک منوط به همگرایی آن با پاسخ رفتاری می باشد که در این صورت می توان آن را به طور اختصاصی به درد ربط داد. شاخصهای فیزیولوژیک در نوزادانی که به دلیل نقص نورولوژیکی شدید و … قادر به پاسخگویی به درد به صورت رفتاری نمیباشند می تواند به تنهایی برای اندازه گیری درد نوزاد بکار برده شود. افزایش میزان فشارخون و ضربان قلب در هنگام دستکاری و تغییر پوزیشن نوزادان نارس تحت تهویه مکانیکی نشانگر نیاز به مسکن و خواب آورها در این نوزادان می باشد. استفاده از مسکن ها و خواب آورها می تواند پاسخ فیزیولوژیک و رفتاری نوزاد را به درد تحت تأثیر قرار دهد (جدول شماره 3)، (12 , 19 , 28 ) . مطالعهای که بر روی نوزادانی که در سن حاملگی 28 هفته متولد شده بودند و چهار هفته از بستریشان در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان میگذشت، نشان داد که پاسخ های رفتاری این نوزادان به محرک دردناک کمتر شده و دچار افزایش میزان ضربان قلب و کاهش اشباع اکسیژن خون شریانی شده بودند. این مقایسه با نوزادانی که در سن حاملگی 32 هفته تازه متولد شده بودند صورت گرفت (30 ) .
جدول شماره 3: پاسخ های فیزیولوژیک به دنبال تجارب دردناک در نوزادان
افزایش کاهش
تعداد ضربان قلب
جریان خون پوستی
تعداد تنفس
رنگ پوست
فشار خون
فشار متوسط راه هوایی
فشار داخل جمجمه
تعریق کف دست اشباع اکسیژن
اشباع اکسیژن شریانی
دمای پوستی
3. فاکتورهای زمینه ای:
بلوغ، سلامتی و فاکتورهای محیطی ممکن است چگونگی پاسخ به درد نوزادان را تحت تأثیر قرار دهند. نوزادان در زمان بیداری پاسخ به درد قویتری در مقابل محرک های دردناک دارند. زمانی که درد مزمن و تحریک دردناک برای ساعت ها و یا روزها بدون مداخله باقی بماند، نوزاد پاسخ های بدون جبران را به نمایش می گذارد و سیستم عصبی سمپاتیک یا همان مکانیسم گریز و فرار نمیتواند به مدت طولانی تحمل کند و در نتیجه شاخص های فیزیولوژیک به میزان پایه برمی گردند (جدول شماره 4)، (12 , 19 ) . جدول شماره 4: تغییرات بیو شیمیایی به دنبال تجارب دردناک در نوزادان
افزایش کاهش
کورتیزول
اپی نفرین
نوراپی نفرین