اوقات فراغت و توسعه شهری

دانلود پایان نامه
محورهای کار و فعالیت
S21
گستره‌ها و مراکز خدماتی با عملکردی شهری و فراشهری
G31
پهنه‌های گردشگری و اوقات فراغت
نخل ناخدا
R12
مسکونی عام تراکم کم حداکثر تراکم ساختمانی مجاز 120 درصد
شریانی درجه دو
جمع و پخش کننده
شریانی درجه یک
شریانی درجه دو
جمع و پخش کننده
در برخی از محلات همچون ایسینی، شهرک 2000، پشت شهر و… خیابان‌های شریانی از میان بافت مسکونی محله می‌گذرد.عبور این خیابان‌ها از میان محله علاوه بر کاهش امنیت ساکنین، باعث ایجاد گسستگی در بافت مسکونی شده و محله هویت خود را از دست می‌دهد.علاوه بر آن در نظام پهنه‌بندی
پیشنهادی در برخی از محلات همچون نایبند و سورو، در قسمتی از بافت محله که کاربرد مسکونی دارد، پهنه گردشگری و اوقات فراغت پیشنهاد شده است. با توجه به بافت مسکونی این نواحی، اجرای
چنین پهنه‌بندی نیاز به جابجایی تعداد کثیری از ساکنان محلات دارد و ممکن است مشکلات بسیاری را برای این ساکنین به همراه داشته باشد. (حلاجی ، 1391)
4-2 جمع‌بندی و استخراج دیدگاه طرح‌های فرادست در ارتباط با اسکان کم‌درآمدها در شهر بندرعباس
به‌طور کلی طرح‌های فرادست در دو سطح کلان و خرد دارای نگرش‌های متفاوت با هم هستند. به این ترتیب مهم‌ترین دیدگاه‌ها و نگرش‌های طرح‌های فرادست بشرح زیر است:
1-4-2 جمع‌بندی نگرش‌های سطح کلان و میانی
سیاست‌گذاری‌های کلان منطقه‌ای و ملی با تعریف نقش‌ها و کارکردهای چندگانه و گسترده برای شهر بندرعباس به نوعی این شهر را به عنوان مهم‌ترین بندر در سواحل جنوب کشور مطرح ساخته‌است. این امر به‌طور مستقیم و غیرمستقیم منجر به توسعه همه‌جانبه این شهر خواهد شد و هجوم جمعیت از تبعات اولیه اینگونه توسعه شهری می‌باشد. با توجه به موقعیت ویژه شهر بندرعباس، این سیاست‌گذاری‌ها در سطح ملی و فراملی دور از انتظار نمی‌نماید اما به منظور کاهش آثار نامطلوب اینگونه توسعه شهری همسویی سیاست‌های کلان و محلی از ملزومات ابتدایی است و انتظار می‌رود همسو با اتفاقات توسعه‌ای بزرگ در سطح منطقه‌ای و ملی و حتی فراملی تمهیداتی در سطوح خردنیز پیش‌بینی شود. به نظر می‌رسد جای خالی این نوع نگرش همچون اغلب برنامه‌ها و طرح‌های کلان کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
بر اساس نتایج به‌دست آمده جایگاه شهر بندرعباس در طرح‌های فرادست از سه دیدگاه کالبدی، اقتصادی و اجتماعی- جمعیتی در سطح کلان مورد توجه و تأکید واقع شده است که به نوعی توسعه هرچه بیشتر شهر را به دنبال خواهد داشت.(مهدوی ، 1388)