بانکداری الکترونیکی و بانکداری الکترونیک

دانلود پایان نامه

معاملات غیرحضوری از طریق بانکداری الکترونیکی واینترنتی[13]
روش‌‌های مبارزه با پولشویی
دولت‌‌ها در چند دهه اخیر دریافتند روش‌‌های سنتی در برخورد با جرایم کافی نیست و یکی از روش‌‌های موثر در کشف جرایم، نظارت بر نحوه هزینه کرد وجوه در کشور‌هاست. در روش سنتی مبارزه با جرایم، توجه بیشتر بر جلوگیری از وقوع جرم منشأ بود و پس از آنکه جرمی صورت میگرفت مجرم به راحتی میتوانست نسبت به مصرف منافع حاصله از آن با پوشش‌‌های ساده اقدام نماید. امّا اکنون دولت‌ها با تصویب قوانین و مقررات مبارزه با پولشویی سعی می‌کنند راه‌‌های مصرف وجوه حاصل از جرایم را قابل شناسائی و ردیابی سازند.
اصول مبارزه با پولشویی عبارتند از:
الف) مستند سازی جریان وجوه و قابل ردیابی نمودن آن:
به این منظور تلاش می‌شود کلیه وجوه در داخل سیستم بانکی جریان یابد و مردم پرداخت‌‌ها و دریافت‌‌های معاملات خود را از طریق سیستم بانکی صورت دهند. در کشور‌هایی که قوانین مبارزه با پولشویی از سابقه زیادی برخوردار است انجام هر گونه دریافت و پرداخت بیش از سقف مقرر یا معادل آن به سایر ارز‌‌های دیگر ممنوع است. سقف مقرر در بسیاری از کشور‌ها معادل 10 هزار دلار امریکا تعیین شده است. علیرغم این محدودیت میزان اجرای این قانون در عمل تا به آنجا پیش رفته است که حتی در معاملات بیش از دو هزار دلار هم مردم و بانک‌ها به راحتی حاضر به قبول وجوه نقد نیستند. با توجه به استفاده مجرمان از کالای گران قیمت (مثل طلا و جواهر، عتیقه و محصولات هنری گران قیمت) به جای وجه نقد دولت‌‌ها تمامی معاملات مزبور را نیز در حکم وجه نقد تلقی نمود‌هاند.به منظور قابلیت ردیابی وجوه کلیه اشخاص مشمول موظفند در زمان ارائه خدمات پایه مشتریان خود را شناسایی دقیق نموده و حد مورد انتظار فعالیت آنان را مشخص سازند. اشخاص مشمول موظفند در صورت کوچکترین ابهامی در مورد هویت مشتری و یا آدرس و مشخصات مالی او از ارائه خدمات خودداری نمایند. همچنین اشخاص مشمول موظفند در زمان ارائه خدمات عادی به مشتریان نسبت به شناسایی اولیه آنان اقدام نمایند. این شناسایی در حدی صورت خواهد گرفت که اطمینان حاصل شود مشخصات ابراز شده از سوی مشتری در مورد هویت خود صحت دارد. در ایران این شناسایی منوط به اخذ کارت ملی و مطابقت آن با مشخصات اعلام شده از سوی مشتری شده است. به عبارت دیگر در صورت اجرای این قانون در هر کشور اخذ خدمات پایه بدون ذکر نام و مشخصات کامل و نیز از طریق الکترونیک و سایر روش‌هایی که مشتری به صورت کامل احراز هویت نمی‌گردد ممنوع می‌شود.
ب) گزارش‌دهی معاملات مشکوک
معاملات و عملیاتی که اشخاص با در دست داشتن اطلاعات و یا دلایل منطقی ظن پیدا کنند که این عملیات و معاملات بمنظور پولشویی انجام می‌شود. پس از مستند سازی و قابلیت ردیابی مهمترین اصل گزارش‌دهی معاملات مشکوک است. معاملات مشکوک معاملاتی هستند که پولشویان در فرایند انجام پولشویی به انجام آن مبادرت میورزند امّا این معاملات صرفاً توسط پولشویان صورت نمی‌گیرد و بسیاری از مردم عادی نیز در جریان فعالیت روزمره خود احتمالاً ناچار به انجام آن می‌شوند.
برای مثال ارائه وجه نقد بیش از سقف مقرر نوعی معامله مشکوک است، زیرا دلیلی برای نگهداری وجه نقد توسط اشخاص بیش از سقف مقرر وجود ندارد و اصولاً وجوه نقد در این حد باید از داخل سیستم بانکی جابجا شود. در این حال بطور قطع نمی‌توان گفت هر وجه نقدی بیش از سقف مقرر حتماً حاصل فعالیت مجرمانه است اما بایستی گزارش شود. معاملات مشکوک معمولاً از تحلیل رفتار مجرمان برای تطهیر وجوه حاصله مشخص می‌گردد. مصادیق معاملات مشکوک در بخش‌‌های مختلف متفاوت است. برای مثال در بانک‌‌ها موارد مشخصی وجود دارد که مصداق معاملات مشکوک است و در بورس موارد دیگری وجود دارد.
ج‌) جمع‌آوری و پردازش اطلاعات:
با تصویب قانون و اجرای آن باید مرکزی تأسیس شود تا کلیه اطلاعات مربوط به معاملات مشکوک در آن گردآوری، طبقه بندی، پردازش و تحلیل گردد. این واحد برای افزایش کارآیی و اثر بخشی فعالیت خود و تحلیل و پردازش صحیح اطلاعات باید به بانک‌‌های اطلاعاتی گوناگون دسترسی داشته باشد. در این واحد‌ها بخش اعظم کار توسط سیستم‌‌های اطلاعاتی انجام می‌شود و نیروی انسانی نقش کمی از مجموع عملیات آن را دارد. در عین حال نیرو‌های این واحد‌ها باید تخصص لازم در مسائل مالی، حقوقی و کامپیوتر داشته باشند. نیرو‌های این واحد‌ها باید مرتباً تحت آموزش باشند و آخرین شگرد‌های پولشویی به اطلاع آنان رسانده شود. این واحد‌ها در دنیا به عنوان واحد اطلاعات مالی یا پلیس مالی معروف‌اند. اهم وظایف این واحد در ایران عبارت است از:
جمع‌آوری و اخذ اطلاعات معاملات مشکوک.
ارزیابی، بررسی و تحلیل اطلاعات، گزارش‌‌ها و معاملات مشکوک.
درج و طبقه بندی اطلاعات در سیستم‌‌های مکانیزه.
تأمین اطلاعات مورد نیاز مراجع قضایی و دستگاه‌‌های امنیتی.
تهیه آمار‌های دقیق از اقدامات صورت گرفته در جریان مبارزه با پولشویی.
تأمین امنیت اطلاعات جمع آوری شده.
تبادل اطلاعات و تجارب با سازمان‌‌ها و ‌نهادهای بین‌المللی طبق مقررات.
ارسال گزارش‌‌هایی که به احتمال قوی صحت دارد یا از اهمیت برخوردار است.
پیگیری گزارش‌‌های ارسالی در مراجع قضایی.
تهیه پیش نویس برنامه سالانه واحد اطلاعات مالی جهت تصویب شورا.
شایان ذکر است معمولاً در واحد‌های بزرگی که عملیات مالی گسترده در آن‌ها انجام می‌شود کمیته و یا واحدی تحت عنوان واحد مبارزه با پولشویی یا واحد اطلاعات مالی تشکیل می‌شود تا وظایف محوله به اشخاص مشمول را در آن واحد انجام دهد. در بنگاه‌‌های کوچکتر این کار به فرد یا افراد خاصی محول میگردد. معمولاً این واحد‌ها وظایف زیر را به عهده دارند:
بررسی و تحقیق و اعلام نظر در مورد گزارش‌‌های ارسالی کارکنان دستگاه ذیربط.