منابع تحقیق با موضوع انعقاد قرارداد، کارشناسی ارشد

دانلود پایان نامه

دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه کارشناسی ارشد :  مطالعه بیمه‌ی‌ طلاق و ساز و کارهای اجرای آن در حقوق ایران

تکه ای از متن پایان نامه :

 می‌تواند با وقوع حادثه‌ی طوفان و خطر نابودی کشتی، خسارت سنگینی را به او وارد سازد لذا بایستی حادثه یا خطر بایستی طوری باشد که برخلاف این دو مثال از پراکندگی برخوردار باشد تا باعث ورود خسارت سنگین بر بیمه‌گر نگردد. در زندگی روزمره نیز تمامی مردم یک‌جا، در یک زمان و در یک مکان،  تصمیم به طلاق نمی‌گیرند بلکه میزان و آمار طلاق‌ها به خوبی نشان می‌دهد که این رویداد روندی پراکنده داشته و در سراسر ایران به وقوع می‌پیوندد لذا بروز طلاق به طور عادی در تمام نقاط کشور، پراکندگی این حادثه را به خوبی نشان می‌دهد.

می‌دهد مشخص گردد، بین آنان به گردیدّت اختلاف وجود داشته و احتمال جدایی آنان قوی بوده و در شرف جدایی هستند بی‌تردید وی از انعقاد قرارداد بیمه با آنان خودداری خواهد نمود زیرا این اقدام موجب زیان بیمه‌گر خواهد گردید و هیچ عقل سلیمی چنین اقدامی که به ضرر خودش می باشد را نمی‌پذیرد. به نظر نمی‌رسد ماده‌‌ی 20 ق.ب در اینجا قابلیّت اعمال داشته باشد. این ماده مقرر داشته می باشد: «بیمه‌گر مسؤول خساراتی که از عیب مال ایجاد می‌گردد نیست …»، مقصود از مال در این ماده، مالی می باشد که به عنوان مورد بیمه، تحت پوشش بیمه قرار گرفته می باشد. همانطور که پیشتر گفته گردید در بیمه‌ی طلاق، بیمه‌شده، زوجه‌ای می باشد که مال محسوب نمی‌گردد لذا تحت شمول این ماده که فقط از عیب ذاتی مال سخن گفته می باشد، نمی‌گردد.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   مقاله با موضوع پایان نامه، شهر شیراز

قابلیّت محاسبه‌ی مالی: یعنی حادثه یا خطر مدّ نظر بایستی دارای مابه‌ازاء مالی و پولی باشد مانند بیمه‌ی هزینه‌ی درمان بیمه‌شده، بیمه‌ی پرداخت عدم‌النفع در تجارت و …[1]، پس مواردی مانند جبران خسارت وارده به نزدیکانِ حادثه‌دیده در اثر ضایعه‌ی ناگوار، قابل بیمه‌شدن نیست. امکان پیش‌بینی میزان مبلغ معین یا مبلغ به عنوان خسارت، بیمه‌گر را قادر می‌سازد تا نرخ حق بیمه‌های مناسب را به دقّت تعیین نموده و از بیمه‌گزار مطالبه نماید.[2] در بیمه‌ی طلاق نیز اگرچه نمی‌توان میزان دقیق خسارتی که ممکن می باشد بعد از طلاق بر زن مطلّقه وارد گردد را، پیش‌بینی نمود اما[1]ـ زهره دهدشتی شاهرخ و حامد عبدالعلی و مرضیه محمدپور دوستکوهی، پیشین، ص 17.

[2]ـ فاطمه نصیری، پیشین، ص10.