برنامه های تلویزیونی و برنامه های تلویزیون

دانلود پایان نامه

نمودار(4-23) توزیع فراوانی نظر پاسخگویان برحسب این که کارکردصحیح آموزش فراگیربرنامه ریزی فرهنگی مناسب از طریق برنامه از تومی پرسند تاچه میزان می تواند منجربه کاهش هزینه های زمانی ومکانی گردد———————————————————————————————-119
نمودار(4-24) توزیع فراوانی نظر پاسخگویان برحسب این که آموزش غیررسمی از طریق تلویزیون می تواند در تمام ساعات شبانه روز از طریق شیوه های صحیح تا چه میزان بر بهداشت شهروندی تاثیرگذارباشد———————————————————————————————————120
نمودار(4-25) توزیع فراوانی نظر پاسخگویان برحسب این که برنامه ریزی فرهنگی مناسب ازطریق برنامه از تومی پرسند با برخورداری از بعد بصری وشنیداری تا چه میزان دراصلاخ ناهنجاری های رفتاری موثر است—————————————————————————————————121
نمودار(4-26) توزیع فراوانی نظر پاسخگویان برحسب این که تاچه میزان برنامه ریزی های فرهنگی مناسب بر انتقال ارزش های دینی از یک نسل به نسل دیگر تاثیرگذارمی باشد———————————-122
نمودار(4-27) توزیع فراوانی نظر پاسخگویان برحسب این که تاچه میزان برنامه ریزی های فرهنگی مناسب برتقویت وحدت ملی ،دینی وشهروندی تاثیرگذارمی باشد——————————————123
نمودار(4-28) توزیع فراوانی نظر پاسخگویان برحسب این که از طریق برنامه ریزی های فرهنگی تاچه میزان براعتلای دین،اشاعه فرهنگ اسلامی وارزش های دینی حاکم برجامعه اهتمام می شود——————-124
نمودار(4-29) توزیع فراوانی نظر پاسخگویان برحسب این که تا چه میزان از طریق برنامه ریزی های فرهنگی مناسب برعقلانیت طرح مباحث دینی تاکیدمی شود———————————————-125
نمودار(4-30) توزیع فراوانی نظر پاسخگویان برحسب این که تاچه میزان برنامه ریزی های فرهنگی مناسب بر ادبیات دینی موردنیاز رسانه با توجه به بستر زمانی ومکانی معاصرتوجه می شود————————-126
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تاثیرگذاری برنامه ریزی فرهنگی از طریق برنامه تلویزیونی ” ازتومی پرسند” بر رفتار فرهنگی مردم شهر تهران انجام شد که در این راستا نمونه های جامعه آماری به شیوه ی غیراحتمالی ونمونه گیری اتفاقی باحجم نمونه 313نفر ازمناطق شمال،جنوب،مغرب،مشرق ومرکزی شهر تهران انتخاب شدند.در این پژوهش از پرسشنامه به عنوان ابزارگردآوری داده ها استفاده شد.یافته ها نشان می دهد که برنامه ریزی فرهنگی ازطریق این برنامه تلویزیونی بررفتارفرهنگی شهروندان تهرانی تاثیر دارد وبرنامه ریزی فرهنگی می تواند از طریق برنامه های تلویزیونی به ارزیابی اهداف فرهنگی-اخلاقی تاثیرگذاربرمردم تهران بپردازد.در پایان این نتیجه حاصل شد که می توان با استفاده از کارکرداموزشی در رسانه های فراگیر به شیوه ای تاثیرگذار آموزه های فرهنگی را به روش غیرمستقیم و در راستای فرهنگ پذیری وارتقای سطح فرهنگی شهروندان بابرنامه ریزی،اجرا وارزیابی دقیق تر پیگیری نمود.
واژگان کلیدی: یرنامه ریزی فرهنگی،رفتارفرهنگی،رسانه وآموزش های تلویزیونی

1-1-مقدمه
” در جامعه ای که تصاویر ابزاری-اغلب بدون حتی یک کلمه- به کارمی روند تاعواطف واحساسات ما را درهر نوبت برانگیزانند و به کار گیرند، برنامه های آموزشی بایستی محرک توسعه ی ابزار تجزیه و تحلیل انتقادی تصاویر باشند تا مردمان عادی از تأثیر قلمرو زیبایی شناختی و پیوند اسرارآمیز ارزش های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و اخلاقی بهره مند شوند” (برتون،413:2000).
از آن جا که فرهنگ بزرگ ترین نیاز جامعه ی بشری است و عامل اصلی پویایی و نشاط و تداوم حیات جوامع، امروزه مباحث حوزه ی فرهنگ به عنوان مهم ترین عامل در توسعه ی اقتصادی ، اجتماعی، سیاسی، انسانی و اخلاقی کشور در کانون توجه صاحب نظران، اندیشمندان و نخبگان قرار گرفته است. نقش مؤثر و بنیادین فرهنگ در کلیه ی عرصه های زیستی و فکری بشر چشم انداز جدیدی در حوزه های عینی و ذهنی ایجاد کرده است.(مسعودی،3:1388) فرهنگ روح همبستگی و تداوم حیات معنوی و وجدان عمومی یک ملت، قوم و سرزمین است.فرهنگ و تمدن عامل”غرور ملی”، زنجیره ی تداوم حیات تاریخی و عامل بقای یک جامعه در شرایط حال و بستر حیات معنوی و مادی جوامع در آینده است. فرهنگ، انسان ها و جوامع را به گذشته ی تاریخی شان متصل و پویایی و تکامل حیات فصلی آن ها را تضمین می کند و چراغ روشنی بخش حرکت جوامع به سوی فضیلت ها، زیبایی ها، ارزش ها، و هنجارهای انسجام بخش در آینده خواهد بود. (صالحی امیری8-7 :1388)
به نظر می رسد شناخت محیط فرهنگی به منظور هرچه پویاتر کردن ارزش های درونی هر فرهنگ برای ورود به عرصه ی جهانی ضروری می باشد. بدین منظور است که می بایست با ایجاد و به کار بستن یک برنامه ریزی اصولی در حوزه ی فرهنگ و البته منطبق بر خاستگاه درونی هر کشور و با استفاده از ابزارهای مؤثر و کارآمد همچون رسانه بتوان تأثیرگذاری های مطلوب و موردنظر را به وجود آورد.(توحیدفام، 18:1390) به خصوص آن که تحولات فرهنگی و اجتماعی معاصر ما، اثرات مهم و معناداری بر ماهیت افراد از رسانه ها نهاده است و برنامه ریزان، سیاست گزاران و نخبگان نمی توانند از این تغییرات در تعیین خط مشی های موردنظر غفلت کنند.لذا اگر بخواهیم از آنچه افراد آماده ی شناخت و دانستن پیرامون فرهنگ و رسانه هستند، آغاز کنیم نیازمند آنیم که دانش و تجربه را در بافت اجتماعی و فرهنگی گسترده تری قرار دهیم. و بنابراین نیازمند آنیم که نقش رسانه ها را به مثابه فرآیندی پویا و چندبخشی در حوزه ی برنامه ریزی فرهنگی درک کنیم ، فرآیندی که موضوع تعامل میان فن آوری، فرهنگ، برنامه ریزی و نظام ارزشی مخاطبین است.(باکینگهام،همان:54-53)
2-1- بیان مسئله
تجمیع باورها، بینش ها و نگرش های فرد و جامعه که اساس فرهنگ آن فرد یا جامعه محسوب می شوند، از راه های گوناگون پدید آمده و انباشت می گردند. بخشی از برنامه ریزی فرهنگی، مدیریت بر این تجمیع باورها، بینش ها و نگرش هاست . در دوران کنونی هر جامعه ای که واجد ابزار مؤثرتر و توانمندتری باشد در پالایش و انتقال ارزش های فرهنگ خود و تعمیم باورهای موردنظر خویش به افراد جامعه موفق تر و مؤثرتر است.
اکنون به نظر می رسد مهم ترین ابزار و روش برای انتقال مجموعه باورها، بینش ها و نگرش ها -که یکی از کارکردهای آن تأثیرگذاری بر رفتار فرهنگی است ، از طریق آموزش رسانه ای اتفاق می افتد ؛ زیرا که امروزه در جهانی زندگی می کنیم که رسانه ها ما را از هر سو احاطه کرده اند و فضای پیرامونی سرشار از اطلاعات و اخبار جدیدی است که هر لحظه بر زندگی ما تأثیر می گذارد.
از سوی دیگر حجم عظیمی از انگاره های مورد نظر مدیران و برنامه ریزان فرهنگی یک جامعه از طریق آموزش های تلویزیونی به مخاطبان منتقل می شود . همین ظرفیت موجب شده که تلویزیون به یکی از مهم ترین ابزارها برای انتقال حجم عظیمی از انگاره های فرهنگی تبدیل شود . به خصوص که در جهان فرهنگی امروز، سرمایه گذاری های عظیمی در حوزه ی آموزش های رسانه ای عمومی انجام می شود.
بنابراین مسئله اصلی این است که چگونه برنامه ریزی فرهنگی می تواند از طریق ظرفیت ها و کارکردهای تلویزیون آموزش های فرهنگی را در حوزه ی انتقال مفاهیم ارزشی و اخلاقی در جهت رفتار فرهنگی مخاطبان ایجاد کند . بدین منظور پژوهش حاضر سعی دارد تا توسط یک موردکاوی به میزان تأثیر گذاری یک برنامه تلویزیونی –که رسالت اش آموزش مفاهیم فرهنگ دینی و اخلاقی است – به نام ” از تو می پرسند” بر رفتار فرهنگی مردم شهر تهران از نگاه برنامه ریزی فرهنگی بررسی داشته باشد .
1-3- ضرورت و اهمیت تحقیق