بر اساس قومیت و استفاده از رسانه ها و برنامه های تلویزیونی

دانلود پایان نامه

همگان های تمام مسائل؛ گروهی از مردم در همه جا فعال اند پس هر نوع پیامی را باید برای آنان ارسال کرد.
همگان های بی تفاوت؛ برخلاف گروه قبلی در همه جا ارتباط ناچیزی برقرار می کنند.
همگان های تک مسأله؛ گروهی که فقط یک مسأله دارند، اقتصادی، فرهنگی یا سیاسی.بنابراین باید پیام را با ویژگی آنان تهیه و ارسال کرد.
همگان های ناگزیر و درگیر؛ در جایی که اکثریت جامعه در هر شرایطی درگیرند و به ناچار زیر پوشش پیام های ارتباطی قرار گرفته اند(راجرز،64:1389)
2-7-2-10- مخاطبان بر اساس قومیت و استفاده از رسانه ها
در کشورهای مختلف با توجه به قومیت ها، توجه خاصی به رسانه های محلی می شود و اصولا اقلیت ها کمتر به رسانه های ملی کشورشان توجه می کنند.در مورد موسیقی، تفاوت بین قومیت ها بالاست.بنابراین یک برنامه ریز فرهنگی و ارتباطی در این شرایط باشد با توجه به این اصل، رسانه مناسب ارسال پیام خود را انتخاب کند.
از سوی دیگر مخاطبان توسط خود مردم و بر اساس علایق، توانایی ها، سلایق، نیازها، ترجیحات و هویت ها و تجارب اجتماعی و فرهنگی شان تعریف می شوند.بر اساس این رویکرد ما با یک نوع واحد از تجمع اجتماعی سروکار نداریم، بلکه با انواع بسیار متفاوتی روبرو خواهیم بود که همگی در خور مخاطب نامیده شدن هستند.کثرت رسانه ها و کانال های رسانه ای باعث شده است که توجه به منابع رسانه ای آن چنان متنوع و در جهات مختلف پراکنده شود که دیگر سخن گفتن از یک مفهوم واحد از مخاطبان جمعی رسانه ها هیچ قابل توجیه نیست.شاید بتوان گفت بزرگ ترین تغییر به وجود آمده در نتیجه ظهور رسانه های جدید این بوده که اصلا مخاطبی به معنای قدیم نظاره گر ندارند.
مخاطبان را در انواع و مقوله های مختلفی می توان تعریف نمود: هواخواهان رسانه ای، گروه های اجتماعی و سیاسی، گروه های قومی، مصرف کنندگان اطلاعات، گروه های دارای علایق خاص، خرده فرهنگ ها، شیوه های زندگی، فرهنگ های سلیقه، اجزای بازار امثال آن.
پیچیدگی و تنوع شکل گیری مخاطبان از هر گونه بیان ساده یا تشریح واحد جلوگیری می کند.به طور قطع می توان چنین نتیجه گیری کرد که مخاطبان به ندرت همان هستند که می نمایند.مخاطبان غالبا جمع متغیری هستند که مرزهای مشخصی ندارند.انگیزه ها و جهت گیری های مخاطبان همیشه آشفته است و حتی در برخی مواقع هم هیچ انگیزه ای برای استفاده رسانه ای خود ندارند.به علاوه حتی اگر انگیزه های مخاطبان شفاف تر و دارای آشفتگی کمتری نیز می بود، باز هم نمی شد آن ها را تنها از روی محتوای مصرف شده خواند(منتظرقائم،5:1392)
به طور کلی با توجه به موارد گفته شده می توان عوامل مربوط به مخاطب را به صورت ذیل در نظر گرفت:
پس زمینه فرهنگی و محیط اجتماعی، به ویژه طبقه اجتماعی، تحصیلات، مذهب، فرهنگ سیاست، محیط خانوادگی و عوامل این چنینی
مشخصه های فردی شامل سن، جنس، شغل، درآمد، شیوه زندگی
سلیقه ها،نگرش ها و رفتارها
زمینه استفاده از رسانه و میزان دسترسی به آن( کلانتری،145:1390)
2-8- نگرش کاربردی به تلویزیون در جمهوری اسلامی ایران
2-8-1- تلویزیون در جمهوری اسلامی ایران
با پیروزی انقلاب اسلامی تولید و پخش برنامه های تلویزیونی تغییرات فراوانی داشتند.اگر چه در سال های پیش تر هشت مرکز تلویزیونی به ترتیب در ارومیه، بندرعباس و اصفهان(1347)، فارس (1348) ، گیلان و مازندران و کرمانشاه(1349) و تبریز (1350) آغاز به کار کرده بودند اما در سال 1357 این تعداد به پانزده مرکز تلویزیونی در شهرستان ها رسید.
همچنین در اواخر دهه ی 70 و اوایل دهه ی 80 بخشی از خط مشی صداوسیما تغییر کرد که مهم ترین این تغییرات عبارتند از:
افزایش کانال های استانی به طوری که اکثر استان ها دارای شبکه مستقل برای خود هستند؛
افزایش کانال های تلویزیونی مانند شبکه قرآن، آموزش و…
خرید و دوبله بسیاری از فیلم های به روز دنیا با مضامین متفاوت؛
افزایش برنامه های تحلیل خبری و به طور کلی دگرگونی در نحوه ارائه اخبار در کلیه کانال های تلویزیون؛