بر مبنای و محتویات

دانلود پایان نامه

ل.برویس
اینترمدیوس
ب.ترموفیلوم
ل.فرمنتوم
ل.لاکتیس
ل.پلانتاروم
ل.رئوتری
معیارهای انتخاب کشت های پروبیوتیک مرحله ی مهمی است؛ چرا که گونه های مختلف یا حتی سویه های مختلف یک گونه رفتار متفاوتی دارند (54). برخی از ویژگی های مهم که بر مبنای آنها، بایستی گونه های مستعد برای استفاده به عنوان پروبیوتیک ارزیابی شوند، به شرح زیر می باشند:
1-توانایی اتصال به پوشش مخاطی دستگاه گوارش
2-مقاومت در برابر شرایط اسیدیته پایین و غلظت بالای اسیدهای آلی
3-دارای آستانه تحمل بالا نسبت به غلظت های زیاد نمک های صفراوی
4-غیر بیماریزا و غیر سمی بودن
5-سودمندی برای حیوان میزبان
6-دارای قابلیت زنده ماندن و ثبات بالا
7-قادر بودن به ادامه حیات و تکثیر در شرایط دستگاه گوارش
8-امکان کشت و پرورش در مقیاس صنعتی
۲-۳-۲ شیوه های تاثیرگذاری پروبیوتیک ها
الف)بهبود سلامت دستگاه گوارش از طریق حفظ فلورمیکروبی مطلوب
1-حذف رقابتی
تجویز خوراکی سوسپانسیون محتویات سکوم یا مدفوع بدست آمده از جوجه های بالغ به جوجه های تازه تفریخ شده، مقاومت آنها را در مقابل عفونت خوراکی سالمونلا بالا می برد. این پدیده یک نوع حذف رقابتی است (55). تلقیح دهانی جوجه های یک روزه با محلول محتویات طبیعی روده ی پرندگان بالغ و سالم (رقت 10 به 1)، یک روز قبل از آلوده سازی آزمایشی آنها به سالمونلا اینفنتیس منجر به عاری بودن 77 درصد جوجه ها از آلودگی در مقایسه با صد در صد وجود آلودگی در گروه شاهد شد. پیشنهاد شده است که چنین مصونیتی عمدتا حاصل رقابت مستقیم فلور میکروبی بومی دستگاه گوارش با سالمونلا برای اشغال جایگاه های اتصال در مخاط دستگاه گوارش می باشد. در پرندگان سالم، لاکتوباسیل ها به سرعت تکثیر می یابند و با اشغال محیط روده، جمعیت آنها در مقایسه با کلی فرم ها غالب می شود. در همان هفته اول حیات جوجه، جمعیت آنها در مقایسه با کلی فرم ها غالب می شود و به 107 تا 109باکتری در هر گرم از محتویات روده می رسد (44). جوجه های استریل (عاری از هر گونه میکروب در بدو تولد) را با اشریشیاکولای، لاکتوباسیل و یا مخلوطی از هر دو آلوده نمودند و سپس از راه دهان آنها را با سالمونلا تیفیموریوم تلقیح کردند. آنها دریافتند که مخلوط هر دو میکروب در جلوگیری از تکثیر و غالب شدن سالمونلا تیفیموریوم موثرتر از اشریشیاکولای یا لاکتوباسیل به تنهایی عمل می کند.
2-تولید اسید و کاهش دادن اسیدیته:
تاثیر منفی، تقابل و ضدیت باکتری های اسیدلاکتیک با گونه های باکتری غیر مفید کانال گوارش، با محصولات نهایی حاصل از متابولیسم آنها ارتباط دارد. باکتری های اسیدلاکتیک، با تولید مقادیر زیادی از اسیدهای آلی همچون اسیداستیک و اسیدلاکتیک، pH روده را کاهش می دهند (21). اسیدهای آلی، برای میکروب های نامطلوب موجود در روده، سمی هستند. به موازات کاهش pH، این سمیت، چند برابر می شود. چون، اشکال غیر یونیزه این اسیدها، بهتر به درون دیواره سلولی باکتری ها نفوذ می کنند و موجب متلاشی شدن آن می شوند. لذا، اثر ضدیت (آنتاگونیستی) لاکتوباسیل بر انتروباکتری و سالمونلا ناشی از تولید اسیدلاکتیک است.
3-ترشح مواد مشابه آنتی بیوتیک ها
فعالیت آنتاگونیستی باکتری های اسیدلاکتیک، نسبت به باکتری های بیماری زا را می توان تا حدودی با تولید مواد باکتری کش مرتبط دانست. تعداد زیادی مواد مشابه آنتی بیوتیک از جمله اسیدوفیلین، اسیدولین، لاکتوباسیلین، لاکتوسیدین و غیره، توسط سویه های مختلفی از لاکتوباسیل ها تولید می شوند. مشخص شده است که این ترکیبات با دارا بودن خاصیت ضدمیکروبی بر علیه سالمونلا، شیگلا، پرتئوس، کلبسیلا، اشریشیا کولای، سودوموناس و غیره، موثر می باشند. به نظر می رسد که پراکسیدهیدروژن تولید شده توسط برخی از گونه های لاکتوباسیل، مسئول بخشی از این اثر متقابل آنتاگونیستی است چون این ماده در محیط های با pH پایین دارای فعالیت میکروب کشی قویتری است (25).
4-تجزیه ی نمک های صفراوی