تصمیم گیری چند شاخصه و تکنیک تصمیم گیری

دانلود پایان نامه

قدم 2- وزن دادن به ماتریس تصمیم نرمالایز شده (ماتریس V)
جهت هم ارزش کردن مقادیر درایه‌های ماتریس R، مجموعه اوزان پارامترهای Wj را بصورت نظیر به نظیر در ستونهای این ماتریس ضرب می کنیم. ماتریس بدست آمده از این فرایند ماتریس نرمالیزه و وزن دهی شده می باشد که آن را با حرف V نشان می دهند.
مجموعه اوزان پارامترهای Wj دارای شرایط زیر می باشد:

بطوریکه R ماتریس است که امتیازات شاخص‌ها در آن بی مقیاس شده و ماتریسی است قطری که عناصر آن وزن‌های شاخص‌ها می باشد.
قدم 3- تعیین راه حل ایده آل مثبت و ایدل آل منفی
در این مرحله جهت مشخص کردن برترین جواب‌ها و همچنین کم اولویت ترین جواب‌ها به ترتیب از دو پارامتر A+ گزینه ایده آل مثبت و A گزینه ایدل آل منفی استفاده می کنیم. نحوه بدست آوردن این پارامتر به شرح زیر می باشد:
i های مربوط به شاخص سود
j های مربوط به شاخص هزینه
قدم 4- محاسبه اندازه فاصله
در این مرحله، فاصله هر گزینه با توجه به نوع آن (سود و یا هزینه) با جواب برتر (ایده آل ترین و یا بدترین) با استفاده از روش فاصله اقلیدسی (n بعدی) به صورت زیر محاسبه می کنیم:
که در آن پارامتر بیانگر فاصله گزینه i ام از ایده آل مثبت و بیانگر فاصله گزینه i ام از ایده آل منفی می باشد.
قدم 5- محاسبه نزدیکی نسبی تا برترین جواب
در این مرحله با استفاده از پارامتر میزان نزدیکی نسبی گزینه‌ها را با جواب ایده آل محاسبه می کنیم:

قدم 6- رتبه بندی گزینه‌ها
جهت مرتب کردن و اولویت بندی گزینه‌ها، مقادیر بدست آمده را به ترتیب بزرگی اعداد مرتب می نمائیم، فلذا اهمیت و اولویت گزینه‌ها بستگی به بزرگی اعداد آنها داشته و هر گزینه ای که دارای بزرگتری باشد، دارای اولویت و اهمیت بیشتری جهت انتخاب خواهد بود.
یک مساله تصمیم گیری چند شاخصه (MADM) را اصولاً ‌می توان در یک ماتریس تصمیم خلاصه نمود که سطرهای آن گزینه‌های مختلف بوده و ستون‌های آن، شاخص‌هایی هستند که ویژگی‌های گزینه‌ها را مشخص می کنند. همچنین سلول‌های داخل ماتریس، موقعیت گزینه سطری را نسبت به شاخص ستونی ذیربط نشان می دهند. حال اولویت بندی گزینه‌ها، نیازمند یک تکنیک تصمیم گیری است که با تبادل و مصالحه میان شاخص‌های مختلف، گزینه ای را که دارای موقعیت برتر می باشد، مشخص نماید. موضوع دیگر، بحث اوزان شاخص‌هاست، چنانچه به طور طبیعی وزن شاخص‌ها مشخص باشد همین وزن را در محاسبات منظور می کنیم در غیر اینصورت، باید تکنیک وزن دهی نیز برای تعیین وزن هر یک از شاخص‌ها بکار گرفته شود. با این ترتیب، هر مساله تصمیم گیری چند شاخصه، با دو مشکل انتخاب تکنیک تصمیم گیری و انتخاب تکنیک وزن دهی مواجه می باشد. هر چند برای هر یک از مراحل، تکنیک‌های فراوانی وجود دارد.
معمولاً برای پیدا کردن اوزان از چهار روش آنتروپی، لین مپ و کمترین مجذورات وزین شده و روش بردار ویژه استفاده می شود.
روش آنتروپی و لین مپ نیاز به ماتریس تصمیم گیری دارند، در حالی که روش کمترین مجذورات وزین شده و روش بردار ویژه نیاز به ماتریس تصمیم گیری موجود از قبل ندارند.
فصل چهارم: