مقاله درمورد ویژگی های فردی، کارشناسی ارشد

دانلود پایان نامه

دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه کارشناسی ارشد :   مطالعه تأثیر روابط بین نسلی بر ترتیبات زندگی سالمندان 60 سال به بالا شهر شیراز

تکه ای از متن پایان نامه :

 

– مدل یاری[1]: درست در مقابل حفظ زندگی شخصی، مدل یاری فرض می کند که ناتوانی مستقل از دیگر عوامل بر ترتیبات زندگی اثر مثبت دارد. فرض اصلی این می باشد که ناتوانی، یاری خویشاوندان در شکل اقامت مشترک را برمی انگیزد. مطابق این استدلال، روابط نهفته بر تعهد در میان بستگان چنان قوی هستند که مردان ناتوان، از ترتیبات اقامت مشترک با خویشان بزرگسال در وضعیت بهتری هستند تا مردان غیرناتوان. در این مدل فرض می گردد که هنجارهای زندگی خصوصی تحت شرایط ناتوانی رنگ می بازند و یا در مقابل هنجارهای یاری کم اهمیت می شوند. پس صرف نظر از ترجیحات زندگی خصوصی، اقامت مشترک در شرایط ناتوانی معمول می گردد.

3- مدل خصوصیات[2]: در این مدل فرض می گردد که پس از حذف دیگر خصوصیات سالمند، ناتوانی اثر مثبت و مستقلی بر تغییر وترتیبات زندگی مستقل به ترتبیات مشترک ندارد. برای این تحلیل ویژگی های زمینه ای شامل، درامد، نژاد، سن، وضعیت ازدواج و فراهمی فرزندان مهم دیده می شوند. منابع اقتصادی می توانند حفظ اقامت مستقل را تسهیل کنند. سطح درآمد بالاتر افراد، فرصت بیشتری برای تحقق ترجیحات زندگی خصوصی او را فراهم می کند. زندگی با بستگان بزرگسال با سن فرد و جای او در جرخه ی زندگی در اواخر عمر مرتبط می باشد. برای افراد مسن تر احتمال زندگی با بستگان بزرگسال بیشتر و برای افراد جوان تر احتمال اقامت مستقل بیشتر می باشد. فراهمی فرزندان یک ویژگی بینابینی می باشد که بالقوه شانس پژوهش ترتیبات زندگی هم اقامتگاهی را افزایش می دهد. برعکس عدم فراهمی فرزندان درجات آزادی موجود برای سالمندان را محدود می کند. وجود همسر، حفظ استقلال در ترتیبات زندگی و مرگ او فروپاشی این استقلال را بدنبال دارد.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   تحقیق درمورد مدیریت بازرگانی، عملکرد شرکت

اشتراک و عدم اشتراک در اقامت گاه دو نسل به شمار می رود. بین مالکیت مسکن و جنس ارتباط مثبت هست که بر تغییر در ترتیبات زندگی موثر می باشد. معمول شدن ترتیبات زندگی مستقل در بین سالمندان تهرانی یکی دیگر از یافته های پژوهش انجام شده بوده چراکه بیش از 15درصد سالمندان، تنها زندگی می کنند.

توحیدی (1388) در پژوهش خود کوشش در مشخص کردن تعیین کننده های ترتیبات زندگی سالمندان شهر فسا را دارد و به این مسئله می پردازد که چگونه نوع زندگی به همراه سایر ویژگی های فردی و جمعیتی فرد بر به زیستی روانی سالمند تأثیر می گذارد. یافته های پژوهش نشان می دهد که ترتیبات زندگی مشترک میان والدین و فرزندان ازدواج کرده، بسیار کاهش یافته و اکثر هم اقامتی ها میان والدین و فرزندان ازدواج نکرده انجام می شود. ترتیبات زندگی زنان و مردان سالخورده تفاوت چندانی نشان نمی دهد.

[1] – Assistance model

[2] – Characteristic model