رتبه بندی و مقایسه

دانلود پایان نامه

جدول 13 – 4 : مقایسه دامنه تغییرات نمره درد به تفکیک گروههای مورد بررسی&
دامنه تغییرات
گـــروه ΔP2 – ΔP1 ΔP3 – ΔP1 ΔP3 – ΔP2
Z P Z P Z P
گـــروه اول *20/2- 02/0 *15/3- 002/0 *34/0- 72/0
گـــروه دوم #48/2- 01/0 *89/1- 05/0 *67/2- 008/0
گـــروه سوم *33/0- 73/0 #13/2- 03/0 #62/2- 009/0
&: بر اساس تست Wilcoxon signed ranks test
*: بر اساس رتبه بندی مثبت
#: بر اساس رتبه بندی منفی
P1Δ : دامنه تغییرات نمره درد در اقدام اول
P2Δ : دامنه تغییرات نمره درد در اقدام دوم
P3Δ : دامنه تغییرات نمره درد در اقدام سوم
گروه اول (روتین ـ قنداق ـ ساکارز)
در گروه اول P1Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام روتین و P2Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام قنداق است و تفاوت این تغییرات از لحاظ آماری بر اساس آزمون ویلکاکسون معنیدار میباشد (05/0P<). به بیان دیگر در اقدام روتین بخش جایگذاری لوله بینی ـ معدی موجب پاسخ به درد بیشتری نسبت به حالت قنداق کردن در نوزادان می شود و قنداق کردن دارای اثر تسکینی در رویهی دردناک جایگذاری لوله بینی ـ معدی می باشد.
در گروه اول P1Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام روتین و P3Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام ساکارز است و تفاوت این تغییرات از لحاظ آماری بر اساس آزمون ویلکاکسون معنیدار میباشد (05/0P<). به بیان دیگر در اقدام روتین بخش جایگذاری لوله بینی ـ معدی موجب پاسخ به درد بیشتری نسبت به حالت ساکارز خوراکی در نوزادان می شود و ساکارز خوراکی دارای اثر تسکینی در رویهی دردناک جایگذاری لوله بینی ـ معدی می باشد.
در گروه اول P2Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام قنداق و P3Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام ساکارز است و تفاوت این تغییرات از لحاظ آماری بر اساس آزمون ویلکاکسون معنیدار نمیباشد (05/0P>). به بیان دیگر هر دو اقدام ساکارز خوراکی و قنداق کردن موجب کاهش پاسخ به درد در نوزادان می شوند و تفاوت این دو اقدام از لحاظ آماری معنی دار نمی باشد.
گروه دوم (ساکارز ـ روتین ـ قنداق)
در گروه دوم P1Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام ساکارز و P2Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام روتین است و تفاوت این تغییرات از لحاظ آماری بر اساس آزمون ویلکاکسون معنیدار میباشد (05/0P<). به بیان دیگر در اقدام روتین بخش جایگذاری لوله بینی ـ معدی موجب پاسخ به درد بیشتری نسبت به حالت ساکارز خوراکی در نوزادان می شود و ساکارز خوراکی دارای اثر تسکینی در رویهی دردناک جایگذاری لوله بینی ـ معدی می باشد.
در گروه دوم P1Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام ساکارز و P3Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام قنداق است و تفاوت این تغییرات از لحاظ آماری بر اساس آزمون ویلکاکسون معنیدار نمیباشد (05/0P= ). به بیان دیگر هر دو اقدام ساکارز خوراکی و قنداق کردن موجب کاهش پاسخ به درد در نوزادان می شوند و تفاوت این دو اقدام از لحاظ آماری معنی دار نمی باشد.
در گروه دوم P2Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام روتین و P3Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام قنداق است و تفاوت این تغییرات از لحاظ آماری بر اساس آزمون ویلکاکسون معنیدار میباشد (05/0P<). به بیان دیگر در اقدام روتین بخش جایگذاری لوله بینی ـ معدی موجب پاسخ به درد بیشتری نسبت به حالت قنداق کردن در نوزادان می شود و قنداق کردن دارای اثر تسکینی در رویهی دردناک جایگذاری لوله بینی ـ معدی می باشد.
گروه سوم (قنداق ـ ساکارز ـروتین)
در گروه سوم P1Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام قنداق و P2Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام ساکارز است و تفاوت این تغییرات از لحاظ آماری بر اساس آزمون ویلکاکسون معنیدار نمیباشد (05/0P>). به بیان دیگر هر دو اقدام ساکارز خوراکی و قنداق کردن موجب کاهش پاسخ به درد در نوزادان می شوند و تفاوت این دو اقدام از لحاظ آماری معنی دار نمی باشد.
در گروه سوم P1Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام قنداق و P3Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام روتین است و تفاوت این تغییرات از لحاظ آماری بر اساس آزمون ویلکاکسون معنیدار میباشد (05/0P<). به بیان دیگر در اقدام روتین بخش جایگذاری لوله بینی ـ معدی موجب پاسخ به درد بیشتری نسبت به حالت قنداق کردن در نوزادان می شود و قنداق کردن دارای اثر تسکینی در رویهی دردناک جایگذاری لوله بینی ـ معدی می باشد.
در گروه اول P2Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام ساکارز و P3Δ معادل دامنه تغییرات درد در اقدام روتین است و تفاوت این تغییرات از لحاظ آماری بر اساس آزمون ویلکاکسون معنیدار میباشد (05/0P<). به بیان دیگر در اقدام روتین بخش جایگذاری لوله بینی ـ معدی موجب پاسخ به درد بیشتری نسبت به حالت ساکارز خوراکی در نوزادان می شود و ساکارز خوراکی دارای اثر تسکینی در رویهی دردناک جایگذاری لوله بینی ـ معدی می باشد.
این مطلب مشابه را هم بخوانید :   نظام حقوقی ایران و رسیدگی به شکایات
فصل پنجم: تفسیر یافته ها