رعایت حقوق دیگران و تعاملات اجتماعی

دانلود پایان نامه

8ـ خودتحوّل نیافته / گرفتار
ارتباط عاطفی شدید و نزدیکی بیش از حد با یکی از افراد مهم زندگی (اغلب والدین)، به قیمت از دست دادن فردیت یا رشد اجتماعی طبیعی، غالباً اعتقاد بر این است که هیچ یک از این افراد گرفتار، بدون حمایت دیگری، قادر به ادامه زندگی نبوده یا نمی‌توانند شاد باشند. فردی که چنین طرحواره‌ای دارد ممکن است احساس کند وجودش در دیگران ادغام شده و هویت جداگانه‌ای ندارد. این طرحواره اغلب به صورت احساس پوچی و سردرگمی، جهت نداشتن و بی‌هدفی و یا موارد شدید به صورت شک و تردید در موجودیت و ساختار وجودی فرد بروز می‌کند.
9ـ شکست
باور به این که فرد شکست‌خورد است یا در آینده شکست خواهد خورد و این که شکست برای او اجتناب‌ناپذیر است. فرد در مقایسه با همسالانش در حوزه‌های پیشرفت (مثل تحصیل، شغل، ورزش و …) غالباً احساس بی‌کفایتی می‌کند. اغلب شامل این باور است که شخص، دیوانه، بی‌استعداد، نالایق و نادان است و نسبت به دیگران، موفقیت کمتری دارد.
حوزه سوم: محدودیت‌های مختل
(نقص در محدودیتهای درونی، احساس مسئولیت در قبال دیگران یا جهت‌گیری نسبت به اهداف بلند مدت زندگی. این طرحواره‌ها منجر به بروز مشکلاتی در رابطه با رعایت حقوق دیگران، همکاری با دیگران، تعهد یا هدف‌گزینی و رسیدن به اهداف واقع‌بینانه می‌شود. طرحواره‌های این حوزه به طور معمول در خانواده‌هایی به وجود می‌آید که به جای انضباط، مواجهه مناسب، محدودیت‌های منطقی، مسؤولیت‌پذیری، همکاری متقابل و هدف‌گزینی؛ وجه مشخصه آنها، سهل‌انگاری افراطی، سردرگمی، یا حس برتری است. در برخی موارد، کودک ممکن است نتواند ناراحتی عادی و معمولی را تحمل کند یا این که ممکن است هدایت، جهت‌مندی و راهنمایی کافی دریافت نکرده باشد.)
10ـ استحقاق /بزرگ منشی
فردی که چنین طرحواره‌ای دارد معتقد است که نسبت به دیگران یک سر و گردن، بالاتر است، حقوق ویژه‌ای برای خودش قائل است و تعهدی نسبت به رعایت اصول روابط متقابل که راهنمای تعاملات اجتماعی بهنجار هستند، ندارد. اغلب بر این نکته پافشاری می‌کند که دیگران باید هر آنچه را که او می‌خواهد برایش فراهم کنند، بدون توجه به این که آیا درخواست او منطقی است، چه چیزی از نظر دیگران معقول است، یا این که چه هزینه‌ای برای دیگران دارد. چنین افرادی برای این که بتوانند کسب قدرت کنند و یا دیگران را کنترل نمایند، تمرکز افراطی بر برتری‌جویی (برای مثال موفقترین، با استعدادترین و ثروتمندترین شدن) دارند (هدف اولیه کسب توجه یا پذیرش از سوی دیگران نیست). گاهی اوقات برای این که فرد بتواند تمایلات خود را از ارضاء کند، بدون همدلی با دیگران و یا بدون توجه به نیازهای و احساسات آنها، به رقابت افراطی یا کنترل رفتارهای دیگران روی می‌آورد.
11ـ خویشتن‌ ـ داری و خود ـ انضباطی ناکافی
مشکلات مستمر در خویشتن‌ ـ داری مناسب و تحمل نکردن ناکامی‌ها در راه دستیابی به اهداف شخصی یا ناتوانائی در جلوگیری از بیان هیجان‌ها و تکانه‌ها. در شکل‌های خفیف‌تر آن، بیمار به شدت از ناراحتی اجتناب‌ می‌کند. فردی که چنین طرحواره‌ای دارد، در را تحمل نمی‌کند، از مسئولیت‌پذیری گریزان است. به هر قیمتی که شده از تعارض جلوگیری می‌کند و زیاد به خودش سخت نمی‌گیرد. این عوامل باعث می‌شود از رضایت شخصی، تعهد و انسجام شخصیتی چنین فردی جلوگیری شود.
حوزه چهارم: دیگر جهت مندی
12ـ اطاعت
احساس اجبار نسبت به واگذاری افراطی کنترل خود به دیگران. این کار معمولاً برای اجتناب از خشم، محرومیت، یا انتقام صورت می‌گیرد. دو نوع از مهمترین اطاعت‌ها عبارتند از:
الف) اطاعت از نیازها، واپس زنی تمایلات، تصمیمات و ترجیحات شخصی.
ب) اطاعت از هیجان‌ها: واپس‌زنی هیجانات شخصی بویژه خشم.
معمولاً این طور بنظر می‌رسد که تمایلات، عقاید و احساسات فرد، فاقد ارزشند یا برای دیگران اهمیت ندارند. این طرحواره، اغلب به شکل اطاع افراطی همراه با حساسیت بیش از حد نسبت به احساسات دیگران تجلی می‌یابد. این طرحواره به طور کلی منجر به خشمی می‌شود که در قالب یک ‌سری نشانه‌های ناسازگارانه از جمله رفتارهای منفعل ـ پرخاشگرانه، طغیان‌های عاطفی کنترل نشده، علایم روان‌تنی، کناره‌گیری از عواطف، برون‌ریزی و سوء مصرف مواد آشکار می‌شود.
13ـ ایثار
تمرکز افراطی بر ارضاء نیازهای دیگران در زندگی روزمره که به قیمت عدم ارضای نیازهای خود فرد تمام می‌شود. رایج‌ترین دلایل انجام این کار عبارتند از: جلوگیری از آسیب‌رساندن به دیگران، جلوگیری از احساس گناه ناشی از خودخواهی یا تداوم ارتباط با افراد نیازمند. این امر اغلب از حساسیت‌ بیش از حد نسبت به درد و رنج دیگران ناشی می‌شود. چنین طرحواره‌ای منجر به این احساس می‌شود که نیازهای فرد ایثارگر به قدر کافی ارضاء نمی‌شوند و همچنین باعث رنجش افرادی می‌شود که او از آنها نگهدای می‌کند (یا مفهوم “وابستگی بیمارگونه” همپوشی دارد).
14ـ پذیرش‌جویی/ جلب توجه
تأکید افراطی در کسب تأیید، توجه و پذیرش از سوی دیگران که مانع شکل‌گیری معنایی مطمئن و واقعی از خود می‌شود. احساس ارزشمندی فرد، بیشتر به واکنش‌های دیگران وابسته است تا به تمایلات طبیعی خودش. گاهی اوقات این طرحواره با تأکید افراطی بر مقام و منزلت، قیافه و ظاهر، پذیرش اجتماعی، پول یا پیشرفت مشخص می‌شود و وسیله‌ای است برای دستیابی فرد به تأیید، تحسین و توجه دیگران (هدف اولیه از دستیابی به تأیید، تحسین، توجه دیگران، کسب قدرت یا توانایی کنترل دیگران نیست). این طرحواره، اغلب منجر به اتخاذ تصمیماتی غیر قابل اطمینان و ناخوشایند در مورد وقایع مهم زندگی می‌شود یا این که منجر به حساسیت بیش از حد نسبت به طرح می‌گردد.
حوزه پنجم: گوش به زنگی بیش از حد و بازداری