روش آلفای کرونباخ و قابلیت اعتماد

دانلود پایان نامه

عبارتند از:
1- اجرای دوباره آزمون یا روش بازآرمائی: آزمون اول، برای بار دوم به همان گروه از متقاضیان داده می‌شود و درجه همبستگی میان نتایج آزمون اول و دوم تعیین می‌گردد. عدد 1+ به معنای همبستگی کامل میان نتایج دو آزمون است هر چه که ضریب همبستگی به 1+ نزدیکتر باشد، آزمون دارای پایائی و در نتیجه، دقت بیشتری خواهد شد از جمله معایب این روش هزینه زیادی که سازمان باید برای انجام دوباره امتحان متحمل شود و همچنین ممکن است متقاضیانی که برای بار دوم در آزمون شرکت می‌کنند سوالات را بخاطر سپرده باشند یا در فاصله میان دو امتحان به دانش و اطلاعات آنها افزوده شده اند را می‌توان اشاره کرد. ( سعادت، 1381، ص147)
2- انتخاب دو نمونه از یک آزمون: در این روش، دو نمونه از یک آزمون بلافاصله در یک جلسه، پشت سر هم، به داوطلبان ارائه می شود که باید از نظر کیفیت و کمیت محتوا و میزان دشوار یا آسان بودن آنها کاملاً مشابه و یکسان باشد در اینصورت نزدیک بودن نمره این دو آزمایش به یکدیگر، نشانه دقت آزمون می باشد (کاظمی، 1380، ص 221) البته تهیه و طراحی دو نوع امتحان وقت گیر و پرهزینه می باشد (سعادت، 1381، ص 147)
3- روش دو نیم سازی: این روش برای تعیین هماهنگی درونی یک آزمون به کار می‌رود برای محاسبه ضریب قابلیت اعتماد با این روش، سؤال های (اقلام) یک آزمون را به دو دسته تقسیم نموده و سپس نمره سؤال های نیمه اول و نمره سوال های نیمه دوم را محاسبه می کنیم پس از آن همبستگی بین نمرات این دو نیمه را بدست می آوریم. ضریب همبستگی بدست آمده برای ارزیابی قابلیت اعتماد کل آزمون مورد استفاده قرار می گیرد برای محاسبه ضریب قابلیت اعتماد کل آزمون از فرمول «اسپرمن – براون» برای این مورد استفاده می شود. (سود، 1382، ص 168)

= r11 همبستگی بین دو نیمه
ضریب قابلیت اعتماد کل آزمون
4- روش کودر – ریچاردسون
در این روش هم آزمون فقط یکبار انجام می شود، اما همه سوال های آزمون تحلیل می‌شوند. کودر و ریچاردسون برای برآورد پایانی آزمون و بررسی ثبات درونی آن دو فرمول ارائه کردند که به صورت KR21, KR20 نشان داده می شوند.
فرمول 20 کودر – ریچاردسون برای برآورد پایائی آزمون، زمانی به کار می رود که به پاسخ های درست نمره 1 و به پاسخ های غلط صفر داده می شود فرمول KRZO به صورت زیر است:
KR20
در فرمول فوق، rtt ضریب پایانی آزمون، k تعداد سوال های آزمون واریانس کل سوال های آزمون، p نسبت افرادی که به سوال درست پاسخ داده اند q نسبت افرادی که به سوال پاسخ غلط داده اند که از فرمول (1-p) می توان بدست آورد و مجموع واریانس های هر یک از سؤال های آزمون است. باید توجه داشت برای این که ضریب پایانی آزمونی مثبت و معنی دار باشند، واریانس کل سؤال های آزمون باید به قدر کافی از مجموع واریانس سؤال های آزمون بزرگ تر باشد. حال اگر علاوه بر این که سؤال های آزمون دارای پاسخ های درست و غلط هستند، دارای سطح دشواری یکسان بوده، از ضریب دشواری متوسطی برخوردار باشند بجای فرمول KR20 می توان از فرمول KR21 که بصورت زیر است استفاده کرد.
KR21
همان گونه که ملاحظه می شود در این فرمول بجای به کار رفته است که k همان تعداد سوال های آزمون، میانگین دشواری سوال ها یا خارج قسمت میانگین کل آزمون بخش بر تعداد کل سؤال ها آزمون و برابر با است با قبول این فرض که درجه دشواری سوال ها شبیه یکدیگر هستند و دارای ضریب دشواری متوسط می باشند در استفاده از فرمول KR21 می توان از فرمول زیر استفاده کرد:
KR12
در این فرمول فوق، صرفاً با داشتن تعداد سؤال ها k ، میانگین نمرات آزمون (X) و واریانس کل آزمون می توان ضریب پایایی را محاسبه کرد. با توجه به اینکه فرض اساسی در استفاده از فرمول کودر و ریچاردسون این است که سؤال های آزمون دارای پاسخ درست و غلط باشد که برای پاسخ نادرست نمره یک و برای پاسخ غلط نمره صفر در نظر گرفته شود بنابراین روش کودر – ریچاردسون را برای محاسبه پایایی آزمونهایی که پاسخ های آنها درست و غلط نیست، نمی توان استفاده کرد (عباس زادگان، فتوت، 1384، ص 81-80).
5- روش آلفای کرونباخ: این روش که کرونباخ واضع آن بوده است، بر ثبات درونی تأکید دارد و اجزاء یا سؤال های آزمون برای تعیین ضریب پایائی آزمون به کار می روند این مقدار آماری معرف تجانس ابزار اندازه گیری است یعنی آن که سوال های مختلف تا چه حد از نظر اندازه گیری جنبه های یک متغیر با کیفیت واحد، یکدیگر را کامل می‌کنند. فرمول محاسبه ضریب آلفای کرونباخ به صورت زیر است:

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   اندازه گیری سرمایه انسانی و کارت امتیازی متوازن

در فرمول فوق، ضریب پایایی کل آزمون، k تعداد بخش ها یا سوال های آزمون، واریانس نمرات هر سوال آزمون و واریانس کل آزمون است. پایائی ثبات درونی نه تنها برای سوال های مجزا بلکه برای گروههایی از سوال ها که تصور می شود جنبه های مختلف مفهوم واحدی را اندازه گیری می کنند به کار می رود. این نوع پایائی شاخصی است برای تعیین این مسأله که سوال های مختلف تا چه حد برای اندازه گیری موضوع واحدی کارایی دارند؟ این موضوع مهمی است زیرا گروهی از سوال ها که بنا دارد یک متغیر را اندازه گیری کنند حقیقتاً باید به وضوح بر آن متغیر تمرکز یابند. گر چه سوال‌های واحد ممکن است برای اجرا سریع تر و ارزان تر باشند اما مجموعه ای از داده‌ها غنی تر و پایاترند، مشروط بر اینکه چند سوال متفاوت برای کسب اطلاعات در خصوص یک رفتار یا موضوع خاص به کار گرفته شود. (عباس زادگان، فتوت 1384، صص 82-81)
14-3-2- عوامل مؤثر در پایایی آزمون:
عوامل زیر بر پایایی آزمون تأثیر می گذارند که با به کار بستن آنها می توان ضریب پایائی آزمون را افزایش داد. (عباس زادگان، فتوت، 1384، ص 90)
1- افزایش تعداد سوال ها، ضریب پایایی آزمون را افزایش می دهد.
2- متجانس تر و همگون تر کردن سوال ها و به عبارتی دیگر حذف سوال هایی که همبستگی کمی با کل آزمون دارند موجب افزایش ضریب پایائی می گردد.
3- افزودن سئوال‌هایی با ضریب تشخیص زیاد به آزمون، ضریب پایائی را به بالا می‌برد.