سطوح تصمیم گیری و سری های زمانی

دانلود پایان نامه

که در آن Y خروجی معادله، yi ارزش طبقه نمونه آموزشی Xi و. نشان دهنده ضرب داخلی است. بردار x=(x1,x2,x3,…,xn) نشان دهنده یک داده ورودی و بردارهای xi و i =1,..,N بردارهای پشتیبان هستند. در معادله l ، پارامترهای b و αi تعیین کننده ابر صفحه هستند. اگر داده ها به صورت خطی قابل تفکیک نباشند، معادله l به معادله زیر تغییر می یابد:

تابعK(X,Xi)، تابع کرنلی است که برای ایجاد ماشین هایی با انواع مختلفی از سطوح تصمیم گیری غیر خطی در فضای داده ها، ضرب های داخلی تولید می کند. به عنوان مثال، سه نوع تابع کرنل که در مدل SVM بکار می رود، عبارتند از:
ماشین چند جمله ای با تابع کرنل

که در آنd ، درجه کرنل چندجمله ای است.
ماشین تابع پایه شعاعی با تابع کرنل

که در آن δ پهنای باند کرنل تابع پایه شعاعی است.
ماشین NN دو لایه با تابع کرنل

که در آن v و c پارامترهای تابع زیگموییدی ](X • Xi)[ S هستند به نحوی که نامعادله c ≥ v برقرار باشد(وانگ، 2005). فرآیند یادگیری برای ایجاد توابع تصمیم گیری دارای ساختاری دو لایه است. SVM از تئوری بهینه سازی برای طبقه بندی که براساس تئوری یادگیری آماری، خطای طبقه بندی را به حداقل می رساند، استفاده می کند. نمودار 2-4 ، فرایند مدل SVM را نشان می دهد.

نمودار (2ـ4) فرایند مدل SVM
SVM ، در شناسایی الگو، بر آورد رگرسیون، پیش بینی های سری های زمانی مالی بازاریابی، بازده های برآوردی تولید، طبقه بندی متن، تشخیص چهره با استفاده از تصویر، شناسایی دست خط و تشخیص های پزشکی در مقایسه با سایر تکنیک های یادگیری عملکرد بهتری دارد(کریستنینی و شوو ، 2000).
2ـ17ـ بحران:
واژه بحران بیش از 5 قرن پیش مطرح شد. موضوع مدیریت بحران در بلایای طبیعی اولین بار در سال 1989 در هشتمین کنفرانس جهانی زلزله در آمریکا توسط دکتر فرانس پریس مطرح شد. عبارت امروزی مدیریت بحران برای اولین بار توسط مک فامارو با توجه به امکان درگیری موشکی آمریکا و کوباـ عنوان گردید. در ایران در تاریخ17/3/1348 قانون پیشگیری و مبارزه با خطرات سیل به تصویب مجلس رسید و بعد در سال 1386 قانون مدیریت بحران کشور به تصویب مجلس رسید که به صورت سازمان شکل گرفت(الوانی،1385). بحران در واقع حالتی است کاملاً غیرمنتظره و غافلگیرکننده که در آن فرصت برای تصمیم گیری بسیار کم است. در چنین شرایطی دیگر نمی توان از روشهای معمول برای نشان دادن عکس العمل استفاده کرد. در این حال مدیریت پیش از هر چیزی به تجربه، مهارت، سرعت، هوشمندی، خلاقیت و موقع سنجی نیاز دارد و با توجه به اطلاعات موجود باید هر چه سریعتر موضوع ارزیابی و نسبت به آن اقدام شود. بحران در واقع وضعیتی است که در اثر رخدادها وعوامل طبیعی و غیرطبیعی(انسان ساخت) به طور ناگهانی پدید آمده و یا ظاهر می شود. در پزشکی وضعیت بحران بر حالتی گفته می شود که ارگانیزم دچار بی نظمی شده و به خطر افتاده است. در زمینه مسائل اجتماعی بحران حالتی است که جامعه و سازمان از نظم عادی خارج و دچار آشفتگی می شود. با عنایت به مطالب فوق الذکر، بحران در واقع شرایط عادی است که در آن مشکلات ناگهانی و پیش بینی نشده ای پدید می آید و در چنین شرایطی ضوابط و هنجارها وقوانین مرسوم دیگر کارساز نیست. (رضوانی،1385).
2ـ17ـ1ـ مدیریت بحران:
مدیریت بحران فرآیند برنامه ریزی و عملکرد می باشد که با مشاهده سیستماتیک بحرانها و تجزیه و تحلیل آنها در جستجوی یافتن ابزاری است که بوسیلۀ آن بتوان از بروز بحرانها پیش گیری نموده و یا درصورت بروز آن در خصوص کاهش اثرات، آمادگی لازم، امدادرسانی سریع و بهبودی اوضاع سازمان اقدام نمود؛ هراندازه میزان ارتباطات بین ارگان های مقابله کننده با بحران بیشتر باشد مدیریت بحران از کارایی بیشتری برخوردار است. کنترل «طراحی» و «شناخت عوامل بحران» ،«تصمیم گیری» ،«ارتباطات» ،«سازماندهی» خواهد بود. مدیریت بحران ناظر بر پنچ مقوله بحران در مواقعی که سازمان دهی نیروهای مقابله کننده با بحران بیشتر باشد آسانتر است(رضوانی، 1385). مساله اصلی در مدیریت بحران، چگونگی سنجش فوریت و اولویت تهدید است. در سنجش، طبقه بندی و تشخیص اولویت و فوریت تهدید عوامل بسیاری تأثیرگذار هستند. زمان تهدید، مکان و شدت تهدید، توان و قدرت تهدید، عامل تهدید، عمق و دامنه تهدید، نوع تهدید، هدف مورد آماج تهدید و ابزار تهدید از مهمترین این عوامل هستند. سرعت تصمیم گیری در مدیریت بحران از اهمیت بسیاری برخوردار است. در واقع بین سرعت تصمیم گیری و سرعت کنترل بحران ارتباط مستقیم وجود دارد به بیان دیگر هر اندازه سرعت تصمیم گیری از سوی مدیریت بحران بیشتر باشد، سرعت کنترل بحران نیز بیشتر خواهد بود. مدیریت بحران فرآیندی است که بایستی در قسمتی از برنامه عادی توسعه کشور قرار گیرد. سوانح و حوادث غیر مترقبه طبیعی نبایستی صرفاً “در مواقع نیاز” پاسخ داده شوند. علل آنها بایستی تجزیه و تحلیل گردد، و برنامه های پیشگیری و استراتژی های پاسخگویی عادی سازی بایستی توسعه داده شود و اجرا گردند. جامعترین شرایط مدیریت بحران، حفظ و نگاهداری توسعه پایدار است، که توسط آن از منابع انسانی و طبیعی استفاده و حفاظت می شود تا در جهت اعتلای فرهنگ، بهداشت و اقتصاد جوامع برنامه ریزی شود (ویسنبلت ، 1989).
2ـ18ـ تداوم کسب و کار و مدیریت بحران
در شرایط کسب و کارکنونی و با پیشرفت ها و تحولات جهانی، فرآیند تداوم کسب و کار به عنوان یک موضوع مهم در تمامی سازمان ها مطرح شده و مدیریت این فرآیند، به عنوان یک بخش ضروری در تمام قسمت های کسب و کار شناخته می شود. توانایی یک سازمان برای حفظ و استمرار فعالیت های بحرانی خود، پس از بروز یک حادثه و ایجاد وقفه و همچنین سرعت بازیابی سازمان و بازگشت به حالت نرمال، می توانند عوامل اصلی موفقیت و یا شکست یک سازمان را تعیین نمایند. در راهکارها مبتنی بر مدیریت بحران و تداوم کسب و کار، تمرکز بر شیوه هایی است که ریسک آسیب پذیری سازمان ها را در مقابل هر گونه بحران اعم از خرابی سرورها و سرویس دهنده ها، خرابی سیستم عامل و نرم افزارها، از بین رفنتن اطلاعات به صورت سهوی یا عمدی، آتش سوزی، سرقت، جنگ، زلزله و … به حداقل رسانده و مجموعه ها بتوانند تداوم خدمات خود را در مقابل ریسک های تعیین شده تضمین کنند. مدیریت تداوم کسب و کار فرآیندی مستمر است که سازمانها را با توجه به میزان تاثیر اختلال بر منابع و اینکه بر چه جنبه هایی از کسب و کار آنها اثرگذر بوده است، برای پیش بینی کردن، مهیا ساختن، پیشگیری، پاسخ و بازگرداندن از اختلال کمک می نماید. مدیریت تداوم کسب و کار شامل مدیریت بازیابی و تداوم فعالیت ها و خدمات مورد نیاز کسب و کار در هنگام وقوع حوادث و شرایط بحرانی کسب و کار می باشد. امروزه با توجه به حساسیت های ناشی از فضای رقابت و تعهدات سازمان ها، تحمل سازمانی در خصوص از کار افتادن برخی از این سرویس ها نزدیک به صفر شده است. به عبارتی دیگر برای سازمان ها عدم عملکرد مناسب این سرویس ها پذیرفتنی نخواهد بود چرا که مزیت رقابتی و درآمد زایی بر بهره برداری مناسب و کارایی سازمان استوار می باشد(کریچتون ، 2008).
2ـ18ـ1ـ آنالیز وابستگی کسب و کار
آنالیز BIA در جهت شناسایی و مستندکردن وابستگی های کسب و کار در راستای مشخص کردن سرویس ها، محصولات، فرآیند ها و فعالیت های حیاتی به کار می رود. بر این اساس این آنالیز با هدف های زیر انجام می گیرد:
تعیین دامنه دقیق سیستم مدیریت تداوم کسب و کار و مرزهای آن
مشخص کردن سرویس ها، محصولات، فرآیند ها و فعالیت های حیاتی و وابستگی های متقابل بین آن ها