فرایندهای مدیریت دانش و دسته بندی انواع دانش

دانلود پایان نامه

دسته بندی انواع دانش محقق
ضمنی و آشکار پولانی(1997)
ضمنی و آشکار آندرسن و APQC(1996)
عمومیت وتحلیل پذیری تئوری، الگوها و موارد مطالعاتی ضمنی، تلویحی و آشکار بک(2001)
علمی، فلسفی و تجاری دمارست(1997)
وظیفه ای و دامنه جانگ و لی(1998)
علمی، مربوط به صنعت خاص، مربوط به سازمان خاص لئونارد-بارتون(1995)
واقعی و رفتاری پن و اسکاربروگ(1998)
فردی و جمعی پروبست(1997)
درونی و بیرونی، واقعی و آینده نگر، ضونی و آشکار شوپل و همکاران(1998)
باتوجه به عمومیت پذیرش دو مفهوم دانش ضمنی و آشکار در ادبیات مدیریت دانش، در این مطالعه دانش را مجموعه ای از دانش‌های آشکار و ضمنی قلمداد می‌نماییم.
2-3- فرایندهای مدیریت دانش
قلب مدیریت دانش، فرایندهای مدیریت دانش است. محققان بسیاری این مفهوم را توسعه داده‌اند..
آرتور اندرسن و APQC (1996) فرایندی طراحی کردند که دانش ضمنی را کسب می‌کند و آن را برای تمام کارکنان سازمان آشکار می‌سازد. این فرایند شامل به کارگیری ، تسهیم ، خلق ، شناسایی ، جمع آوری ، پذیرش و سازماندهی دانش است.
آرتور دی لیتل (1998) فرایندهای مدیریت دانش را شامل کسب ، خلق، ذخیره سازی ، توزیع و بکارگیری دانست.
دلفی(1998) چهارفرایند کلیدی مدیریت دانش به این ترتیب ذکر می‌کند. کسب دانش از منابع خارجی، خلق دانش به وسیله پژوهش یا تجربه. تسهیم دانش در سطح سازمان به طوری که همه کس، همه زمان به دانش‌های سازمان دسترسی داشته باشند و بکارگیری به طوری که دانش به محصول یا خدمتی مبدل شود.
دمارست(1997) فرایندهای مدیریت دانش شامل ساخت ، درج ، توزیع و بکارگیری دانست. ساخت به فرایند کشف و ساختاردهی به نوعی دانش اشاره دارد. درج به فرایند انتخاب محل ذخیره سازی دانش اشاره دارد. توزیع به فرایندهای انسانی و زیر ساخت‌های تکنیکی که دانش ذخیره شده را در اختیار همگان قرار می‌دهد، اشاره دارد. بکارگیری نیز هدف نهایی هر سیستم مدیریت دانش است.
ارنست و یانگ(1998) چهار فرایند برنامه ریزی، کسب، بکارگیری و ارزیابی را به عنوان فرایندهای مدیریت دانش مطرح کردند.
KPMG(1998) چرخه دانش را مطرح کرد که شامل هفت فرایند اساسی است که عبارتنداز خلق، بکارگیری، استخراج ، تسهیم و توزیع، ذخیره سازی، منابع یابی و یادگیری.
لی و کیم (2001) سه فرایند مدیریت دانش را شامل جمع آوری ، یکپارچگی و پیکربندی مجدد می‌دانند. جمع آوری دانش می‌تواند از طریق کسب دانش از منابع خارجی و یا خلق دانش درونی سازمان محقق گردد. دو فرایند دیگر مجموعه ای از فعالیت‌ها را شامل می‌شوند که سازمان را در جهت تحقق اهداف و پاسخ به تغییرات محیطی هدایت می‌کنند.
نویس و همکاران (1995) سه فرایند کسب، توزیع و بکارگیری را مطرح می‌نمایند. کسب دانش به معنی توسعه و یا خلق مهارت‌ها، بینش‌ها و ارتباطات است. توزیع دانش به معنی توزیع آن چیزی است که آموخته شده است. بکارگیری به معنی یکپارچگی آموخته‌ها در جهت تعمیم به موقعیت‌های جدید است.
نوناکا و تاکوچی(1995)فرایند خلق دانش را که شامل تسهیم دانش ضمنی، خلق مفاهیم، تطبیق آن‌ها و ساخت نمونه اولیه است مطرح کردند.