قانون برنامه چهارم توسعه و توسعه اقتصادی و اجتماعی

دانلود پایان نامه

ایجاد بستر مساعد برای مشارکت عمومی در تولید و حفظ امنیت عمومی.
ارتقای سطح امنیتی روانی و احساس امنیت در جامعه.
بستر سازی در راستای بازسازی اعتماد عمومی به پلیس وارتقای مقبولیت آن.
ارتقاء سطح آگاهی و شناخت عمومی در جهت تحکیم پایه های نظم و انظباط اجتماعی.
سنجش و ارزیابی عملکرد و میزان رضایت مندی عمومی از پلیس.
اطلاع رسانی صحیح و ارتباط با رسانه ها برای تسهیل در انجام ماموریت ها و کاهش بار انتظامی.
بسط و گسترش سازوکارهای اجتماعی.
از سال 85 برای بسط اقدامات اجتماعی در کلیه سطوح فعالیت های پلیس رده های اجتماعی در کلیه پلیس های تخصصی و ماموریتی ناجا شکل گرفته اند تا بازوان قدرتمندی برای تشکیلات پلیس برای برقراری و ایجاد ارتباط با جامعه باشند. نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر اصولی، کوشش نموده زمینه‌های حضور جدی در جامعه و مشارکت هر چه بیشتر شهروندان در برقرای نظم و امنیت عمومی را فراهم آورد که این اقدامات سبب شده که منزلت اجتماعی پلیس در طی سالهای اخیر افزایش نسبی پیدا کند و مردم اعتماد بیشتری نسبت به پلیس پیدا کنند. همچنین مقبولیت و پذیرش جهانی پلیس جامعه محور به این خاطر است که تغییر تناقض در درون سازمانهای پلیس از دوره تخصصی به دوره اجتماعی را انعکاس می دهد و تغییر جهت این تناقض به سوی پلیس جامعه محور در محیط و فضایی در حال اتفاق افتادن است که رویه‌های پلیسی گذشته و جاری مورد انتقاد قرار گرفته و امید به ایجاد رهیافتهای جایگزین از توجه بیشتری برخوردار گشته است. نیروهای موثردر این تغییر این است که ماهیت درونی آن در داخل سازمان پلیس و ماهیت بیرونی آن ماهیت اجتماعی و محیطی داشته است.
بنابراین پلیس اجتماع محور را می‌توان رویکرد جدید پلیس دانست که مجموعه‌ای از برنامه‌های معطوف به تقویت تعاملات محلی پلیسی و گروههای اجتماعی به ویژه اقشار آسیب پذیر مانند زنان، کودکان، سالمندان را از طرق گوناگون همچون تشکیل انجمن‌های مشورتی محله‌ای و با تأکید بر حل مسئله از طریق گفتگو در برمی‌گیرد. (قربان حسینی، 1377: 22و24)
به این ترتیب پلیس اجتماع محور وظایف دیگری چون کاستن از احساس ناامنی، کاهش تعداد شکایت علیه خود و افزایش اطلاعات عمومی در خصوص شیوه‌های پیش گیری از جرایم، را از طریق جلب مشارکت شهروندان بر عهده گرفته است که موجب افزایش رضایت مردم از پلیس و ارتقاء میزان اعتماد عمومی به پلیس و در نهایت ایجاد احساس امنیت در تمام سطوح به ویژه محله‌ها خواهد بود.
در هر حال حسب سوابق تاریخی و طی سپری شدن زمان و ادغام پلیس و شکل‌گیری پلیس جدید تا به امروز، که نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت، پیشینه‌ایی مبنی بر پلیس محلی به صورت رسمی در ایران وجود نداشته است و اگر محله‌ایی، علی الخصوص در شهر تهران تحت حفاظت و مراقبت شخصی بوده است، بنا به درخواست اهالی محل بوده که یک نفر را تعیین می‌کنند که از محله خود به خصوص در شب نگهبانی دهد تا در صورت وقوع جرم، اهالی محل و سپس کلانتری محل را مطلع نماید.
که این روند ادامه داشته تا اینکه آیین نامه اجرایی ماده 122 قانون برنامه و چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی مؤسسات و خدمات انتظامی- حفاظتی، مراقبتی مورخ 14/9/88 در پنج فصل و 39 ماده و 38 تنبصره به تصویب رسید.
که ماده 122 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی پس از موافقت فرماندهی کل نیروهای مسلح به وزارت کشور ابلاغ و اجازه داده شد که از طریق نیروی انتظامی نسبت به اعطای مجوز به متقاضیان موسسات غیر دولتی خدمات حفاظتی و مراقبتی واگذار گردد.
نتیجه گیری:
پلیس در مفهوم اصطلاحی گروهی کارشناس و متخصص که توسط افراد اجتماع و خودشان که کاملاً مشخصند، دارای مجموعه‌ایی شناخته‌ شده از فرهنگ، ارزشهای عمومی ابزارهای عمومی، ابزارهای ارتباطی تکنیک‌ها و الگوهای رفتاری مناسبی هستند که مجموعه آنها فرهنگ اختصاصی و حرفه‌ای‌شان را تشکیل می‌دهد
پیشگیری در اصطلاح هر عملی که باعث کاهش بزهکاری، خشونت، ناامنی، از طریق مشخص کردن و حل کردن عوامل ایجاد کننده‌ی این مشکلات به روش علمی شود، پیشگیری از جرایم است ».
پلیس جامعه محور یعنی آن اصول کلی، شیوه‌های مدیریتی و طرح‌های سازمانی که روش‌های مؤثر حل مشکل و مشارکت با مردم را برای شناسایی و رفع علل جرم، بی نظمی و سایر مشکلات اجتماعی، ارتقاء می‌دهد.
حسب سوابق تاریخی و طی سپری شدن زمان و ادغام پلیس و شکل‌گیری پلیس جدید تا به امروز، که نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت، پیشینه‌ایی مبنی بر پلیس محلی به صورت رسمی در ایران وجود نداشته است.
فصل دوم:
جلوه های مشارکت پلیس محلی در پیشگیری
انحراف، کژ رفتاری، جرم و جنایت سابقه دیرینه‌ایی در زندگی بشری دارد. آدمی از گذشته‌های دور در فکر مقابله با جرائم و انحرافات بوده است و به تناسب افزایش جرم و جنایت به اتخاذ انواع روش های پیشگیرانه، روی آورده است. بشر پس از گذر از دوره‌های مختلف از نظر حقوقی و قضایی و تجربه مکاتب مختلف جزایی ، امروزه به فکر اتخاذ تدابیر پیشگیرانه غیرکیفری است. هنگامی که سعی می‌کنیم فرشته عدالت را درک کنیم لازم است که ابتدا جرم و سپس به مجرم توجه داشته باشیم و برای پیشگیری از جرم باید بفهمیم چه عواملی مجرم را تشویق کرده و چه فرصت‌هایی در دسترس او بوده‌اند و چه شرایطی او را وادار به ارتکاب جرم کرده است؟ پس در برنامه پیشگیری باید همزمان سه بعد موضوع را مورد بررسی قرار دهیم که این سه بعد عبارتند از: مجرم- نوع جرم- محیط فیزیکی- اجتماع پیرامون او.
پیشگیری به معنای به کار بردن روش‌های موثر برای جلوگیری از بیماری‌های جسمی و روانی و یا به عبارت دیگر انجام اقدامات موثر برای جلوگیری از اتفاقات بد و ناخواسته می‌باشد و به لحاظ اینکه انسان دارای ابعاد زیستی، روانی و اجتماعی است و احتمال ابتلاء آدمی به اختلال و نابهنجاریهایی در هر یک از زمینه‌ها وجود دارد، به کار بردن روش‌های احتیاطی و انجام اقدامات پیشگیرانه در جلوگیری از ابتلاء انسان به اختلال و نابهنجاری در هر یک از ابعاد سه گانه مذکور را پیشگیری می‌نامند. چرا پیشگیری بر درمان مقدم است؟
اولاً: پیشگیری نه در سالم سازی بلکه در سالم نگه داشتن فرد و اجتماع نقش سازنده‌ایی را ایفا می‌کند.
ثانیاً: پیشگیری به مراتب آسانتر از درمان بوده و هزینه‌های آن به مراتب کمتر از درمان است.