قراردادهای بیع متقابل و کشورهای توسعه یافته

دانلود پایان نامه

دوم آن که صحت و سقم هزینه ها باید توسط شرکت ملی نفت ایران یا یک حسابرس بین المللی مورد قبول شرکت ملی نفت ایران تأیید گردد . سوم آن که هزینه ها باید به نحو درستی در طبقات مالی هزینه های سرمایه ای، هزینه های غیرسرمایه ای، هزینه های بهره برداری و هزینه های بانکی، براساس رویه های حسابداری ضمیمه شده به قرارداد، دسته بندی شده باشند.
آن دسته از هزینه هایی که زیر عنوان هزینه های سرمایه ای دسته بندی شده اند، تا سقفی که در قرارداد تعیین شده ، برگشت پذیرند. بنابراین، هرگونه هزینه ای که فراتر از این حد، توسط شرکت نفتی خارجی، برای اجرای طرح جامع توسعه و تکمیل پروژه ایجاد شده، برگشت پذیر نیست و بر شرکت نفتی خارجی تحمیل می گردد. هزینه های غیرسرمایه ای سقف ندارند. از این رو، هر هزینه غیر سرمایه ای که شرکت نفتی خارج ی متحمل گردیده، برگشت پذیر خواه د بود.
هزینه های بهره برداری نیز سقفی ندارند و اصو لا هر هزینه ای که در دسته هزینه های بهره برداری جای گیرد، قابل بازیافت خواه د بود . هزینه های بانکی بر مخارج هزینه های سرمایه ای هزینه های غیرسرمایه ای اعمال می گردد و از نخستین ماه، پس از ماهی که هزینه ها ایجاد شد ه، محاسبه و تا زمانی که جبر ان گردند، پرداخت می شوند . هزینه های بانکی بر هزینه های بهره برداری اعمال نمی گردند؛ زیرا فرض بر آن است که هزینه های بهره برداری در سه ماهه بعدی جبران می گردند. اگر به هر دلیل ، هزینه های بهره برداری در سه ماهه بعدی بازیافت نشدند، هزینه های بانکی بر آنان نیز اعمال می گردند. اگر تکمیل پروژه به دلایلی غیر منتسب به فعل یا علاوه بر هزینه ها، مبلغی ثابت در قرارداد بیع متقابل، طبق توافق، به عنوان پاداش برای سرمایه گذاری و پذیرش ریسک به شرکت نفتی خارجی پرداخت خواهد شد.
بندچهارم : ریسک شرکت های نفتی خارجی
شرکت های نفتی خارجی با انعقاد قراردادهای بیع متقابل، چندین ریسک را بر عهده می گیرند.
در این جا می توان به ریسک های ذیل اشاره کرد:
نخست آن که شرکت نفتی خارجی به موجب قرارداد ملزم است سرم ایه کافی برای عملیات توسعه را تأ مین کند. هزینه های سرمایه ای در زمان ا نعقاد قرارداد مشخص گردیده اند، اما هر گونه هزینه سرمایه ای مازاد مورد نیاز برای اجرای طرح جامع توسعه باید از سوی شرکت نفت خارجی فراهم گردد . مبلغ هزینه های غیر سرمایه ای یا هزینه های بهره برداری در هنگام انعقاد قرارداد تعیین نشده اند و در صورت لزو م باید ب ه وسیله شرکت نفتی خارجی تأ مین گردند . سرمایه واقعی مورد نیاز برای هزینه های غیر سرمایه ای و هزینه های بهره برداری ممکن است از مقدار تخمین زده شده در هنگام انعقاد قرارداد تجاوز کند.
دوم آن که تمامی هزینه های سرمایه ای مورد نیاز برای اجرای طرح جامع توسعه و برای تحقق اهداف آن باید توسط شرکت نفتی خارجی پرداخت گردد، اما بازپرداخت آن تنها در محدوده سقف هزینه های سرمایه ای مورد توافق در قرارداد صورت می گیرد. تغییرات غیر قابل پیش بینی در شرایط بازار ممکن است باعث افزایش هزینه های سرمایه ای از سقف تعیین شده گردد که مقدار ماز اد آن تنها بر عهده شرکت نفتی خارجی قرار می گیرد. به همین ترتیب، بعدها ممکن است بسیاری از مسائل فنی پیش آید که منجر به تجاوز هزینه های سرمایه ای از سقف آن گردد؛ اما از آن جا که این هزینه ها در جهت تحقق اهداف قرارداد است تأ مین آن بر عهده شرکت نفتی خارجی است.
سوم آن که چون طرح جامع توسعه بر مبنای داده ها و اطلاعات زمان تنظیم، تهیه گردیده، ممکن است با دستیابی به اطلاعات بیش تر در نتیجه عملیات توسعه، نیاز به تغییر پیدا کند . در چنین موقعیت هایی، شرکت نفتی خارجی باید تأ یید شرکت ملی نفت ایران را کسب کند وهزینه های آن را در صورت تجاوز از سقف هزینه های سرمایه ای متحمل گردد.
مبحث سوم:ضوابط انتقال تکنولوژی در قرادادهای سرمایه گذاری مشترک و بیع متقابل
گفتار اول : مفهوم انتقال تکنولوژی
از نظر ناسا، انتقال تکنولوژی به فرآیندی اطلاق می‌شود که در خلال آن امکان بهره‌گیری از تکنولوژی یک سازمان “که مطابق اهداف آن سازمان توسعه‌یافته است در سازمان دیگر و با اهداف دیگر میسر شود.
از نظر سازمان ملل، انتقال تکنولوژی عبارت است از وارد نمودن عوامل تکنولوژیک خاص از کشورهای توسعه‌یافته به کشورهای در حال توسعه، تا این کشورها را قادر به تهیه و بکارگیری ابزارهای تولیدی جدید و گسترش و توسعه ابزارهای موجود سازد. تعریف کلی، انتقال تکنولوژی عبارتست از بکارگیری تکنولوژی در مکانی بجز محل پیدایش آن.
انتقال تکنولوژی را می توان به صورت انتقال دارایی های فکری تکنولوژیکی از قبیل مانند مهارتها، دانشها، تجهیزات و روشهای ساخت از محل تولید شده یا توسعه یافته به محل دیگر، از طریق روش های مرسوم قانونی و یا غیر آن تعریف نمود. تقویت بنیه تولیدی و برپایی اقتصادی توانمند و پویا، مستلزم گسترش و تعمیق فرآیند صنعتی شدن می باشد که در این میان تکنولوژی نقش اساسی را بازی می کند. انتقال تکنولوژی به دوگونه صورت میگیرد: انتقال عمودی و انتقال افقی. در انتقال عمودی یا انتقال تحقیق و توسعه، اطلاعات فنی و یافته های تحقیقات کاربردی به مرحله توسعه و طراحی مهندسی انتقال مییابد و سپس با تجاری شدن تکنولوژی به فرایند تولید وارد می شود. در انتقال افقی، تکنولوژی از یک سطح توانمندی در یک کشور به همان سطح توانمندی در محل دیگری منتقل می شود. در این حالت هرچه سطح گیرنده تکنولوژی بالاتر باشد هزینه انتقال تکنولوژی کاهش می یابد و جذب آن به صورت موثرتری انجام می شود. به لحاظ شکاف تکنولوژیکی عمیقی که بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه وجود دارد. این کشورها سالهاست که برای کاهش این شکاف تکنولوژیکی گام بر می دارند و تکنولوژی های مورد نیاز خود را از کشورهای توسعه یافته تامین می نمایند. اما سوال اصلی این است که چرا سالهاست که در بسیاری از این کشورهای در حال توسعه انتقال تکنولوژی صورت می گیرد، ولی هنوز این کشورها نتوانسته اند به حد و اندازه رشد و توسعه اقتصادی مناسب دست پیدا کنند؟
جواب این سوال این است که بله، ولی انتقال اثربخش تکنولوژی صورت نگرفته است. چون نگاه فرایندی همراه با مدلی متناسب با شرایط محیطی این کشورها برای این مقوله حساس و پیچیده ارائه نشده است. انتقال موفق تکنولوژی نیازمند شناسایی اهداف صنعت، تکنولوژیهای مورد نیاز، منابع تکنولوژیکی، روشهای انتقال و عوامل موثر و تاثیرگذار در آن، نحوه جذب و توسعه آن دارد و انجام هریک از آنها مستلزم بکارگیری متخصصین مربوطه می باشد، بدون استفاده از کارشناسان متخصص در این زمینه، معمولاً انتقال تکنولوژی مورد نظر صورت نمیگیرد و یا بصورت ناقص و نامناسب انجام می شود.
گفتار سوم :شروط قراردادی قراردادهای انتقال دانش فنی
بند اول : تعریف کالا و خدمات
ارائه تعریف دقیق و جامعی از کالا یا خدماتی که دانش فنی برای آن انتقال می یابد بسیار ضروری است یک تعریف بسیار وسیع می تواند انتقال دهنده را در استفاده از تکنولوژی که به هیچ وجه قصد انتقال آنرا نداشته است مقید و محدود می سازد.
بند دوم : دانش فنی مورد توافق
هر انتقال تکنولوژی شامل انتقال انواع مختلفی از تخصص ها و دانش هاست. به همین دلیل است که معمولأ در قراردا دها دانش فنی مورد انتقال باید به دقت تعریف گردد. این تعریف باید شامل موارد زیر باشد تا بتواند به خوبی دانش فنی را توصیف نماید.
– آخرین و کاملترین اطلاعات در ارتباط به عملکرد کالا
– دادن اطلاعات و مساعدت در مورد شناسایی تهیه کنندگان مواد خام، ماشین آلات، لوازم یدکی و سایر موارد
– راهنما و دستورالعمل های نگهداری
– متدهای بررسی و عیب یابی دستگاه
– پاسخ به پرسش های انتقال گیرنده دانش فنی
– مشخص نمودن هئیت نمایندگی برای بازدید در محل.