محصولات کشاورزی و تولیدات کشاورزی

دانلود پایان نامه

کاملا به سرما مقاوم بوده و در هوای سرد بهترین رشد را دارد دمای مناسب برای آن 10 درجه سانتیگراد است در انواع پا کوتاه گلدانی دمای 21 درجه سانتیگراد در روز و 16-17 درجه سانتیگراد در شب مناسب است همیشه بهار گیاه خوبی برای تابستان است ولی باید در سایه کاشته شود تا کیفیت ، طول ساقه و اندازه گل افزایش یابد در زمستان حداکثر شدت نور باید برای آن فراهم شود از نظر نیاز آبی ،خاک باید همیشه مرطوب باشد برای افزایش تعداد شاخه های جانبی در نتیجه افزایش تعداد گل می توان جوانه انتهایی را حذف کرد. (دولج و همکاران، 1999). در مقابل خاک حساسیتی نداشته و در اکثر خاکها می توان به کشت آن اقدام کرد این گیاه علاوه بر سرما به خشکی نیز مقاوم است .( خوشخوی ، 1375). از آنجا که گلبرگ های پژمرده به طبیعی می ریزند نیاز به سر چینی نیست مگر آنکه بخواهیم از ریزش بذر جلوگیری کنیم. (مجله باغبانی ،1375). اگر شدت نور گلخانه خیلی کم و دما خیلی بالا باشد گل های ریز و ساقه های ضعیف حاصل می شود.(دولج و همکاران، 1999).
زمان کاشت همیشه بهار: تاریخ با توجه به وجود پدیده های اقلیمی مانند تغییرات دما، رطوبت و ….. در هر منطقه متفاوت بوده برای حصول حداکثر عملکرد بهترین تاریخ کاشت باید مورد توجه قرار گیرد اواخر تابستان ( نیمه دوم اسفند )، زمان مناسبی برای کاشت همیشه بهار است ،بذرها در ردیف هایی به فاصله 40 تا 50 ساتنی متری کشت می شوند عمق بذر همیشه بهار در موقع کشت باید 2 تا 3 سانتی متر باشد.( امید بیگی ،1374).
زمان برداشت: برداشت این گیاه معمولا از اوایل خرداد تا شهریور ادامه دارد، ولی بهترین زمان برداشت در مرداد ماه می باشد.( صمصام ، 1382)
1-2-3 نیازهای اکولوژیک :
از آنجا که منشا این گیاه نواحی گرم مدیترانه است، در طول رشد به گرما و همچنین تابش نور نیاز دارد همیشه بهار به خوبی قادر است خشکی را تحمل کند بذر ها در دمای 8 تا 10 درجه سانتی گراد پس از 4 تا 5 روز جوانه می زنند کشت این گیاه در مناطقی که میانگین درجه حرارت در ماه خرداد 17 تا 18 درجه سانتی گراد و در ماههای تیر و مرداد حدود 20 درجه سانتی گراد باشد، موفقیت آمیز خواهد بود همیشه بهار درجه حرارت های پایین را به خوبی تحمل می کند حتی برای مدت محدودی قادر به تحمل درجه حرارتهای زیر صفر است(امید بیگی، 1382). دوره رویشی این گیاه طولانی(بین 200 تا 210روز) است چنانچه هوا در فصل پاییز خیلی سرد شود و درجه حرارت به زیر صفر برسد، گیاه قادر به ادامه رویش نخواهد بود بذرها 5 تا 6 سال قوه رویشی مناسبی دارند همیشه بهار رشد و نمو سریعی دارد، به طوری که 40 تا 50 روز پس از سبز شدن بذر، گیاهان به گل می نشینند اگر گل ها بلافاصله پس از باز شدن چیده شوند، جوانه های زایشی جدید به وجود می آورند در ایران اولین گل ها اواخر بهار ( اوایل خرداد ) ظاهر می شوند و تا اواخر پاییز ، قبل از بروز سرما همچنان روی گیاه مشاهده می شوند(امید بیگی، 1384). زمان گل دادن آن خرداد تا شهریور ماه است( فلاحتگر،1381 ). این گیاه می تواند در جنوب انگلیس به صورت دو ساله کشت شود، به این دلیل تصور می شود که به زمستان مقاوم است(ادوارد و همکاران، 1999). همیشه بهار با آب و هوای اروپایی سازگاری دارد، اگر چه به نظر می رسد بومی مدیترانه می باشددر حال حاضر در مزارع میزان بذری معادل 1000 تا 1500 کیلوگرم در هکتار از این گیاه حاصل می شود، اما با بهبود سیستم های تولید و انتخاب واریته های مناسب این میزان می تواند به دو برابر برسد به همین دلیل همیشه بهار برای کشاورزان اروپایی و در تولید گیاهان روغنی بسیار جذاب است کتی11(1999).
1-3 کودهای زیستی و بیولوژیک :
افزایش جمعیت دنیا و لزوم تولید بیشتر محصولات کشاورزی در پنجاه سال اخیر، فشار بر زمینهای کشاورزی از طریق کاربرد مقادیر بیشتر کودهای شیمیایی را در پی داشته است مقدار کل کودهای شیمیایی مصرفی (بر اساس عنصر) در جهان در سال 1961تقریبا معادل 10 میلیون تن بوده است، در حالیکه در چهار دهه اخیر مصرف کودهای نیتروژن و فسفر به ترتیب 9 و 4 برابر شده است (وانس، 2001). بر اساس گزارش سازمان کشاورزی و خواروبار حهانی فائو بین 60-40 درصد افزایش تولیدات کشاورزی در جهان طی چند دهه گذشته مرهون مصرف کودهای شیمیایی بوده است(بی نام، 1382،مرشدی، 1382). این افزایش مصرف علاوه بر ایجاد خسارتهای مالی،خطرات جدی در ارتباط با الودگی خاک و اب بوجود اورده است (اسکولز و همکاران، 1995، وانس، 2001). غلبه بر این مشکلات اکولوژیکی و در عین حال افزایش تولید محصولات زراعی نیازمند بهبود تکنیک های نوین زراعی است از جمله این تکنیک ها بررسی و ارزیابی جامعه زنده و فعال خاک به منظور شناسایی ریز موجودات خاکزی سودمند و استفاده از انها به عنوان کودهای زیستی است کودهای زیستی مواد نگهدارنده ای با انبوه متراکم یک یا چند موجود مفید خاکزی و یا به صورت فراورده های متابولیت این موجودات می باشند که در ناحیه اطراف ریشه و یا بخش های گیاه تشکیل کلونی داده و رشد گیاه میزبان را با روشهای مختلف تحریک می کنند (ویو و همکاران ، 2005). کاربرد تولیدات زیستی در تغذیه گیاهان زراعی به عنوان راهکارهای بنیادین برای توسعه سیستم های مدیریت تلفبقی تغذیه گیاه و به منظور افرایش کمی و کیفی مواد غذایی در واحد سطح از طریق تلفیق روشهای تغذیه معدنی و الی گیاهان زراعی اخیرا مورد توجه قرار گرفته است .(ماناف و کلوپر، 1994).
از انواع کودهای زیستی می توان به باکتریهای ریزوسفر محرک رشد گیاه ،قارچ های میکوریزا و میکروارگانیسم های حل کننده فسفات اشاره نمود(زهیر و همکاران، 2004). نخستین مایه تلقیح کود زیستی باکتریایی رایزوبیوم به نام نیترامین توسط هیلتز و ناب در امریکا در سال 1895 صورت گرفت(وسی، 2003). ریز موجوداتی که به عنوان کود زیستی به کار می روند همانند کودهای شیمیایی عناصر غذایی جدیدی را به خاک وارد نکرده، بلکه تنها از منابع موجود در محیط استفاده می نمایند در واقع ریز موجوداتی به عنوان کود زیستی مورد استفاده قرار می گیرند که با استفاده از تثبیت بیولوژیکی نیتروژن، افزایش قابلیت دسترسی به عناصر غذایی ( به عنوان مثال با انحلال فسفاتها) و یا افزایش توانمندی گیاهان در جذب مواد غذایی ( توسعه سیستم ریشه ای) سبب افزایش رشد گیاه شوند(اکان و لاباندرا گونزالز، 1994). به همین دلیل در تولید کودهای زیستی از ترکیب انواعی از ریز موجودات استفاده می شود تا به طور همزمان رشد گیاه با روشهای مختلف تحت تاثیر قرار گیرد. ویو و همکاران(2005) نشان دادند که کاربرد نوعی کود زیستی حاوی انواع باکتری های تثبیت کننده نیتروژن (Azotobacter chroococum). حل کننده فسفات (Bacillus megaterium ) حل کننده پتاسیم(B.mucilaginous) به همراه قارچ های میکوریزی (Glomus mosseae و Glomus intrardices) علاوه بر افزایش رشد ذرت و تجمع مواد غذایی در گیاه، سبب بهبود برخی خصوصیات خاک مانند مقدار مواد الی و مقدار نیتروژن گردید.
1-3-1 اهمیت کاربرد کودهای الی:
مواد الی کلید اصلی حاصلخیزی و باروری خاک محسوب می شوند برای حفظ سطح حاصلخیزی و قدرت تولید یک خاک، میزان ماده الی ان باید در سطح مناسبی حفظ گردد(باروزینی و دلزان، 1992). این مواد تاثیرات قابل ملاحظه ای بر خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی خاک دارند همچنین بدلیل جرم حجمی کم، باعث کاهش جرم مخصوص ظاهری خاک و بدلیل حالت اسفنجی باعث افزایش تخلخل و ظرفیت نگهداری اب خاک بویژه در خاکهای شنی و سبک می شوند(سرا و همکاران، 1996). مواد الی بصورت سیمانی ذرات خاک نسبت به فرسایش نقش مهمی دارند(برزگر و همکاران، 1996 ورانگاسامی و السون، 1991). در بسیاری از نقاط جهان ساختمان خاک و پایداری ان برای تولیدات کشاورزی نامناسب گردیده است عواملی مانند کاهش میزان ماده الی، افزایش میزان سدیم تبادلی و کاهش میزان فعالیت موجودات خاک در این امر دخالت دارندتخریب ساختمان خاک باعث کاهش سرعت نفوذ اب به خاک و کاهش تهویه ان شده و در نهایت کاهش عملکرد محصولات زراعی را به دنبال دارد(دکستر،1998).
1-4 تاریخچه میکوریزا:
قارچهای میکوریزی از با اهمیت ترین میکرو ارگانیسم های موجود در اغلب خاکهای تخریب نشده می باشند به طوری که بر طبق تخمین های موجود حدود 70 درصد از توده زنده جامعه میکروبی خاکها را میسلیوم این قارچها تشکیل می دهد (مو کرجی و چامولا، 2003). اولین گزارش مبنی بر وجود این قارچها در اطراف ریشه گیاه میزبان یک رابطه همزیستی میکوریزی به تحقیقات صورت گرفته توسط هارتنیگ(1840) مربوط می شود. وی اگر چه این قارچها را به عنوان یک ارگانیسم مستقل معرفی نکرد، لیکن وجود ریشه های ظریف ویژه ای را در اطراف سیستم ریشه ای درخت کاج گزارش نمود ریسک(1847) این قارچها را به عنوان موجودی مستقل در همزیستی با گیاهان ارکیده شناسایی و معرفی کرد.کامینسکی(1881) بیان نمود که اطراف سیستم ریشه ای برخی از درختان با لایه ای از قارچ پوشیده شده است و عناصر غذایی موجود در خاک با عبور از این لایه بوسیله سیستم ریشه ای گیاه جذب می شوند. فرانک(1885) که به دنبال بررسی راهکارهایی به منظور کشت قارچهای خوراکی در منطقه جنگلی پروزیا بود ساختمان حاصل از فعالیت مشترک ریشه گیاه میزبان و قارچهای میکوریزی همزیست را شناسایی و انرا میکوریزا نامیدند.
(ازباول و کلارک، 1989). اصطلاح مایکوریزا در واقع از دو کلمه تشکیل شده است یکی از کلمه یونانی mikes به معنی قارچ و دیگری کلمه ی لاتین rhiza که معنی ریشه می باشد و بیان کننده رابطه همزیستی بوجود آمده بین ریشه گیاه میزبان و قارچهای میکوریزی است(مو کرچی، 1996). جنبه های زیست شناسی میکوریزا:
میکوریزا بر اساس وضعیت قرار گرفتن میسیلوم های آنها روی ریشه گیاهان میزبان به 2 گروه کلی تقسیم می‌شوند. 1- میکوریزای بیرونیEctomycorrhiza))
این نوع میکوریزاها بیشتر در اکوسیستم های جنگلی که دارای مخلوطی از درختان پهن برگ و سوزنی برگ هستند مشاهده می شود . در این نوع همزیستی قارچ تولید میسیلیوم انبوه و متراکمی روی سطح ریشه می کند ولی با این نوع قارچ آلوده شده اند با پوشش متراکمی از ریسه قارچها پوشیده شده اند و مستقیم با خاک تماس ندارند.این نوع میکوریزا از راه افزایش سطح جذب ریشه باعث افزایش تحمل به خشکی گیاه میزبان به خصوص در مناطق خشک می شوند.(الن، 1989).
2- میکوریزای درونی(Endomycorrhiza)
در این نوع میکوریزا آثار قارچی روی ریشه میزبان قابل مشاهده نیست و از نظر ظاهری فرقی بین ریسه های آلوده و غیر آلوده ندارد. هیف این قارچها از راه تارهای کشنده یا از راه سلول های اپیدرمی ریشه وارد سلول میزبان می شوند. هیف پس از ورود به سلول میزبان تولید شبکه ای می کند که این شبکه از رشته های نازک دو شاخه ای بنام آربا سکول تشکیل شده که دارای ساختاری شبیه اندام های مکنده می باشد تبادل متابولیت ها بین قارچ و سیتوپلاسم میزبان از طریق همین مناطق آرباسکول ها انجام می گیرد.
آرباسکول معمولا 20 الی 40 درصد حجم سلول را در بر می گیرند پس از مدتی از بین رفته و هضم می شوند. انشعابات میسیلیوم های درونی ساختمان های کیسه مانندی با دیواره ضخیم ایجاد می کنند که به شکل پایدار قارچ هستند و به آنها وزیکول می گویند. وزیکول اندام های ذخیره ای مواد غذایی هستند و وجود ساختمان های وزیکول و آرباسکول در این نوع میکوریزاها سبب شده است که آنها را قارچهای وزیکولار آربا سکولار بنامند.(الن، 1989).
شکل (1-1): میکوریز درونی و بیرونی
شکل (1-1): میکوریز درونی و بیرونی
1-4-1 مراحل تشکیل میکوریزایی:
پس از آن که کلامیدوسپور در محیط مناسبی قرار گرفت جوانه زده و تشکیل میسیلیوم اولیه را می دهد اسپور قارچهای همزیست با ریشه گیاهان هنگامی جوانه می زنند که ریشه های گیاهان میزبان تشکیل شده باشند ترشح مواد از سطح ریشه گیاه میزبان می تواند جوانه زنی اسپور را تحریک کند و سبب رشد جهت دار میسیلیوم به سمت ریشه گیاهان میزبان شود. این مواد همچنین در سرعت رشد هیف، منشعب شدن آن و تشکیل کلاف میسیلیومی تاثیر دارند