مخارج سرمایه ای و هزینه های جاری

دانلود پایان نامه
مآخذ: نادری، ابوالقاسم؛ ” اقتصاد آموزش”، انتشارات یسطرون، پاییز 1383، صفحات 70 و 72
مخارج عمومی آموزش
مخارج جاری:
حقوق و دستمزد
آب، برق، گاز، تلفن
اجاره بها

مخرج عمرانی:
فضاهای آموزشی و ساختمان
تجهیزات
کتاب و کتابخانه

هزینه فرصت عمومی آموزش
منافع از دست رفته سایر گزینه های سرمایه گذاری و تخصیص منابع

حال که مفهوم هزینه مشخص شد به تعریف دو نوع هزینه جاری و عمرانی( سرمایه ای ) می پردازیم:
هزینه های جاری، مجموع هزینه های پرسنلی و خدماتی و مدیریت به کار رفته برای اداره مؤسسه اقتصادی در طول یک سال می باشد (فرهنگ واژگان نظام فنی – اجرایی کشور ، ).
این هزینه ها برای انجام امور روزمره ونگهداری منابع بکار میروند.
هزینه های جاری شامل تمامی مبادلات غیر قابل برگشت است که موجب کاهش ارزش خالص می گردد. بدین ترتیب پرداخت مالیات توسط واحدهای دولتی بخشی از هزینه های جاری به شمار می رود (زمانی ، ).
مخارج جاری شامل خرج هایی است که مرتب تکرار می شود و صرف کالاها و خدماتی می شوند که منافع آنی و کم دوام به بار می آورند ( مانند حقوق و دستمزد کارکنان، ملزومات و هزینه آب و برق). مخارج عمرانی یا سرمایه ای در برگیرنده خرید دارایی های بادوام مانند ساختمان و تجهیزات و مبلمان و اثاثیه آموزشی است که به دفعات مورد استفاده قرار می گیرد و در یک دوره بلند مدت منافع به بار می آورد (نادری ، ).
در این تحقیق از استفاده از مخارج سرمایه ای در برآوردها صرف نظر شده است زیرا این مخارج به طور یکجا انجام شده وهمچنان که گفته شد عمری طولانی دارندو در ابتدا هزینه هنگفتی برای ایجاد آنها شده است و نیازی به سرمایه گذاری مجدد نمی باشد و نیز استهلاک خاص خود را دارند (که فقط بدین خاطر هر چند سال یکبار هزینه ای بابت جبران این استهلاک می شود) بنابراین نمی توان به طور دقیق محاسبه نمود که هر محصل در هر سال چقدر از این مخارج سهم دارد. علاوه بر این موضوع می توان گفت که مخارج سرمایه ای در موجودی سرمایه فیزیکی منظور می شود و در توابع رشد هم سرمایه فیزیکی لحاظ می شود و هم سرمایه انسانی، بنابراین اگر در محاسبه میزان سرمایه انسانی از مخارج سرمایه ای صرف نظر شود، اشکالی ایجاد نخواهد شد.
در این تحقیق استهلاک افراد (قدیمی شدن دانش افراد که نیاز به بازآموزی و به روز کردن اطلاعات دارند و نیز فراموشی آموخته ها) لحاظ نمی گردد زیرا فرض می شود که تجربه ای که به مرور زمان کسب می کنند اثر آن را خنثی می کند.