چ. آذر ۲۰ام, ۱۳۹۸

مقایسه iOS 8 با iOS 7 شبیه مقایسه فیل و فنجان است [دیدگاه]

1 دقیقه خوانده شده

Businessman touching imaginery screen

نطق افتتاحیه WWDC13 (پارسال) رو به خاطر دارین؟ ۵۱ هفته از وقتی که تیم کوک روی صحنه اومد و به قول خودش iOS 7 رو با "رابط کاربری عجیب" معرفی کرد، میگذره. اون زمان همه فکر می کردیم که اون بازطراحی اساسی بزرگترین بروزرسانی در تاریخ iOS میشه. اما انگار، همه در اشتباه بودیم. (حتی شما دوست عزیز!)

در حالی که زبون طراحی iOS 7 یه تغییر بزرگ در جهت گیری و زیبایی شناسی این پلتفرم بود، اما کارکرد اونو تغییر خاصی نمی داد و بازم کارکردپذیری iOS رو مانند نسلای قبلی نگه می داشت. در طرف دیگه، iOS 8 درست مثل کاشتن دانه در دل خاکه؛ تغییری بزرگ، اونقدر بزرگ که از ظاهر آرایی بالاتر رفته و دیزاین واقعی رو هدف گرفته. دیزاین واقعی هر چیز، یعنی "چگونگی به کار گیری اون."

در ادامه با سایت ما همراه باشین تا با مقایسه راه و روش اپل در iOS 8 با iOS 7 ببینیم به چه دلیل این پلتفرم هنوز خیلی کار داره تا پس از چندین سال دوباره در رقابت امکانات، به پیشتازی برسه شه.

 

پرده اول: هفت قشنگتر (فقط قشنگتر)

اول یه مرور سریع داشته باشیم به گذشته. پارسال WWDC با ویدیوی زیر شروع شد. ویدیویی که خیلی زود به "مانیفست جدید اپل" معروفیت یافت. اونو ببینین و متنش رو هم در ادامه بخونین:

اگه همه، سرگرم ساختن همه چیز باشن، چیجوری کسی می تونه چیزی در حد عالی بسازه؟

اینجا هستش که شروع می کنیم به گیج خوردن، بین راحتی و لذت، بین زیادی و انتخاب.

طراحی هر چیز، نیازمند تمرکزه.

اولین چیزی که ما از خودمون می پرسیم اینه، می خوایم مردم چه حسی کنن؟

سرخوشی، غافلگیری، عشق، پیوند.

بعد دور و بر قصد مون، هنر وَرزی می کنیم

زمان می بره… هزار "نه" باید گفت، تا به یه بله رسید.

ما ساده سازی می کنیم، از عیب بَری می کنیم، از نو شروع می کنیم

تا اینکه هر چیزی که لمس می کنیم، زندگی هر آدمی رو که لمس می کنه، بهتر کنه.

فقط اون وقته که پای کارمون رو امضا می کنیم،

طراحی شده به وسیله اپل در کالیفرنیا.

و دقایقی بعد، در نیمه دوم کنفرانس پیشرفت دهندگان اپل، تیم کوک با پخش یه ویدیو به معرفی دیزاین به طور کامل جدید iOS 7 پرداخت. ویدیو رو در زیر می بینین و ترجمه گفته های جانی آیو در بخش اول رو هم در ادامه اش می خونین:

"ما همیشه طراحی رو به عنوان چیزی بسیار بالاتر از نوع به نظر رسیدن یه شی در نظر داشته ایم. طراحی همه چیزه، چگونگی کار کردن یه دستگاه در سطوح جور واجور [رو در بر میگیره]. و البته طراحی در آخر، بخش بزرگی از تجربه ما رو معنا می بخشه.

من فکر می کنم یه زیبایی عمیق و موندگار در "بی آلایشی" نهفتهه، در سادگی، در تمیزی، در به درد بخور بودن. سادگی واقعی، از چیزایی بسیار بالاتر از از دست دادن تزئین شکل میگیره. سادگی، یعنی پوش,ندن لباس نظم بر تن پیچیدگیا.

iOS 7 یه نمایش خالص از تحقق این اهدافه. ساختاری به طور کامل جدید داره، که منسجمه و در کل سیستم اِعمال شده. ما کوچیکترین جزئیات رو هم در نظر گرفتیم، از پالایش تایپوگرافی (فونتا) گرفته تا چیزای بزرگتر مثل بازطراحی کل آیکونا، و پیشرفت یه سیستم طراحی مختصاتی که به ما امکان رسیدن به رابطه ای بسیار هماهنگ تر بین عناصر منحصر به فرد رو داده.

در عین حال از یه طیف رنگ به طور کامل جدید استفاده کردیم. لایه های مجزای کاربردی، به ما کمک کردن یه نظم سلسله مراتبی رو برقرار کنیم. و به کار گیری حالت نیمه شفاف، به شما حس زمینه دار بودن تصاویر رو میده. این موارد در ترکیب با رویکردهای جدیدی در مورد تصاویر متحرک و حرکت اجزا، عمق و سرزندگی رو خلق می کنن.

آیفون به حرکتاتون عکس العمل نشون میده و باعث می شه با تغییر زاویه دید، حسی از عمق و سه بعدی بودن رو در نمایشگر ببینین (انگار که دنیای درون نمایشگر هم سه بعدیه).

در بسیاری جنبه ها، ما تلاش کردیم یه رابط کاربری بوجود بیاریم که محجوب و محترمه. یکی از راه های اینکه طراحی خودشو از سر راه دور کنه و در این راه محتواهای مورد نظر شما رو هم ترفیع دهد، اینه که حتی کاری ساده مثل تغییر تصویر پس زمینه هم، اثری محسوس در حس و ظاهر آیفون در سرتاسر سیستم عامل شما داشته باشه.

هر چند iOS 7 به طور کامل جدیده، ولی واسه من مهم بود که سریع واسه شما آشنا به نظر برسه. ما می خواستیم تجربه ای رو که مردم عالی می شناختند به دست بگیریم و به اون چیزی اضافه کنیم، تا اونو واسه شما کاربردی تر کنیم، تا واسه شما لذت بیشتری رقم بزنیم."

اینا حالا تبدیل به تاریخ شدن. اپل میره تا فصل تازه ای در خزان iOS رقم بزنه و اونو بهاری کنه. البته اگه رقبا دوباره واسه اش زمستونی رقم نزنن.

 

پرده دوم: هشت غنی (و قشنگتر)

اپل Sharing Options رو به روی پیشرفت دهندگان باز کرده و این یعنی راه های بیشتر و راحت تر واسه اشتراک گذاری در اپهای جور واجور. دولوپرا هم اینکه می تونن فیلترهای عکس رو مستقیما به اپ اصلی Photos تزریق کنن و با Custom Actions امکان گسترش قابلیتای هر اپ به اپهای دیگه س، مثلا میشه با Bing Translate در داخل سافاری متنا رو ترجمه کرد.

زیبایی iOS در سادگی به کار گیری اون بوده. اپل کاربران رو روی یه تخته شیرجه ساده پر از آیکن اپلیکیشنا میذاره و به اونا پریدن یاد میده. در اصل، اپها همه کاره ان و سیستم عامل تنها بستری واسه رسوندن اونا به کاربره. معرفی اپ استور همراه با iOS 2، چند وظیفگی با iOS 4، مرکز اعلانا با iOS 5 شک نداشته باشین همه چیز رو پیشرفت داد، اما ایده اصلی بازم برقرار بود. بسیاری دیزاینرها از جمله جانی آیو از اپل، تلاش کردن چیزها رو ساده تر بسازن. جمله قصار اونا این بوده: "کمتر بیشتره." ولی با ندیده گرفتن تغییر در سبک استفاده مردم از دستگاه ها در طول این چند سال، iOS کم کم مثل محصولی از گذشته شده بود.

با ندیده گرفتن تغییر در سبک استفاده مردم از دستگاه ها، iOS کم کم مثل محصولی از گذشته شد.

به لطف اپ استوری بسیار وسیع، همه کاربران از اپلیکیشنا استفاده می کنن. حالا ۱.۲ میلیون اپ در اپ استور هست. ما با VSCO Cam عکسا رو ویرایش می کنیم و با اینستاگرام اونا رو به اشتراک می ذاریم، ولی این یعنی کاری خیلی راحت "ویرایش و به اشتراک گذاری" عکس نیازمند جا به جا شدن بین اپلیکیشنا هستش. این فقط یه نمونه س. هر آدمی جریان استفاده خودش از اپها رو داره و تلاش می کنه به کمک اونا با دوستای خود در تماس باشه، اطلاعات رو بازنشر کنه، و کارای جور واجور رو به انجام برسونه.

در iOS 7 اپل مقادیر زیادی فضای سفید به سیستم عامل اضافه کرده و فونتای شفاف تری به کار برده. هر دوی اونا به کار گیری سیستم عامل رو راحت تر کردن ولی اینجور سادگیایی رنگ می بازن اگه مجبور باشین هر بار در مسیرای تکراری حرکت کنین فقط واسه اینکه کارای عادی رو به انجام برسونین.

در همین مدت، گوگل و مایکروسافت تلاش کردن با قرار دادن اپلیکیشنای دولوپرها در مرکز سیستم عاملای خود، دستگاه های براساس اونا رو به رباتای کارا و پنجره های رهایی بخش از محدودیتا تبدیل کنن. اپل با افزونه های iOS 8 آخرسر مفاهیم قدیمی و کهنه رو دور ریخته و این حرکت می تونه اونو در رقابتی نزدیک صاحب مکان کنه. حالا فیل شیلر می تونه با دست و دل بازتری آگهیای آیفون و آیپد رو جفت و جور کنه، چون کاربردپذیری iOS 8 آسون تر از قبل می شه و دست پیشرفت دهندگان هم باز تر.

شعار iOS 8: بزرگ واسه پیشرفت دهندگان. بزرگ واسه هرکی دیگری.

حالا افزونه های واسه هر اپلیکیشن می تونن با همدیگه تعامل کنن. می خواد اضافه شدن فیلترهای یه اپلیکیشن ویرایش عکس به دیگر اپلیکیشن باشه یا ترجمه یه صفحه وب در سافاری با به کار گیری سرویس ترجمه بینگ. افزونها اینو هم به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین به اپها امکان میدن تا مثل ویجتا رفتار کنن، یا از داخل مرکز اعلانا در دسترس باشن. اپل دوباره ایده های ساده ای رو که در اندروید و دیگه جاها پیدا میشه ورداشته و اونا رو با اعتماد به نفس تموم با روش هدف دار خودش مخلوط کرده.

به اشتراک گذاشتن اطلاعات بین اپلیکیشنا یکی از بهترین جنبه های تجربه کاربری اندرویده و آوردن اون به iOS کاری هوشمندانه (یا اگه موافقید سرقتی هوشمندانه) و تغییری بزرگ -به توان n- واسه آیفون و آیپد. این تنها یکی از ویژگیای جدیدیه که چند سال مورد درخواست کاربران اپل بوده و امروزه هر جایی جز iOS (تا قبل از نسخه ۸) قابل دسترسیه.

مرکز اعلانا میزبان ویجتایی شده که بقیه سیستم عاملای موبایل در هوم اسکرین خود قرار میدن، اپل هنوز از سادگی هوم اسکرین دفاع می کنه. کیبوردای جدیدی که به وسیله پیشرفت دهندگان ساخته می شن، توانایی جانشین شدن کامل به جای کیبورد اصلی رو دارن (پیشرفت دهندگان ایرونی مشغول ساخت کیبورد فارسی واسه iOS 8 هستن) و اسناد رو میشه با اپلیکیشنای خیلی بیشتری باز کردن و احتیاجی هم به ذخیره کپیای زیاد نیس.

این اضافه کردن ویژگیای جدید در آخرین بروزرسانی، به به کار گیری کیبوردای جداگونه هم گسترش پیدا میکنه و پیامای خود نابود شونده اسنپ چت رو هم به iOS می آورد و گفتگوهای چند نفره واتس اپ رو هم پوشش میده. اپل تلاش کرده خود سیستم عامل رو هم غنی کنه تا در ترکیب با اپلیکیشنای نوآورانه دولوپرها، واسه جذب کاربران جدید باحال تر باشه.

 

پرده سوم: خوردن فیل

چینیا یه مثل معروف دارن: "یه فیل رو چیجوری می شه خورد؟" جواب: "لقمه لقمه." و این کاریه که اپل در نسخه های ۷ و ۸ آی اون اس انجام داده. بعد از انجام ماموریت بزرگ بازطراحی رابط گرافیکی در iOS 7، اپل با iOS 8 کاربرد پذیری رو هدف قرار داده. انجام همزمان اینا ممکن نبود؟ اگه بود اپل یه سال عمر و منابعش رو به کارای دیگه اختصاص نمی داد.

iOS 7 که معرفی شد بعضی نقصای چشمی و کارکردی در اون مشخص بود. چیزایی مثل انتخاب فونتای اشتباه -که در فاصله عرضه نسخه اولیه و پایانی اصلاح شد- و زیادتر از اندازه سفید بودن بعضی منوها، به مرور اصلاح شدن تا اینکه ۶ ماه بعد از عرضه iOS 7 اپل iOS 7.1 رو نشون داد که در اون علاوه بر بهبودها و تغییراتی در دیزاین، انیمیشنای سیستم عامل بهبود پیدا کرده بود و پایداری اون روی آیفونای جور واجور بالا رفته بود.

اما با این حال بازم کمبودهای زیادی در iOS 7.1 وجود داشت و اپل راه درازی رو تا iOS 8 پیمود که حلال اونا هستش. اعلانا که واسه داشتن تعامل با هر یک راهی جز رفتن به اپلیکیشن مربوطه نبود، در نسخه ۸ قابل تعامل شدن و درجا می شه کلک شون رو از جا در آورد. این در مورد قفل صفحه و مرکز اعلانا به برابر صدق می کنه. با این ویژگی، دیگه خبری از دو گزینه مسخره missed و all در بخش اعلانا نیس.

تغییرات خوش تر هم میشه دیدشون. مثلا حالا میشه اپ استور رو مثل یه طومار بی انتهای ورق زد و از شر الگوی صفحه به صفحه اون خلاص شد (واقعا افتضاح فعلی کار کیست؟) پیشرفت دهندگان هم واسه این دیزاین جدید اپلیکیشن اپ استور فریاد زده بودن و مشخصه که دوستش دارن.

با اینحال بهبودها، شرایط بی اشکال نیس. اهداف لمسی که واسه حذف پیاما از مرکز اعلانا تعبیه شدن کوچیک هستن و آیکن اپهایی مثل نیوز استند، کمرا و فوتوز واقعا خوب نیستن. تکیه به افکتای شیشه ای و حرکتی واسه القای عمق هم در بعضی جاها خوب کار نمی کنه. اما اونایی که هنوز از دیزاین ظاهری iOS 8 راضی نیستن شاید در اختلاف نظری ریشه ای با جانی آیو هستن و فعلا اون همه کاره س و زبون طراحی گرافیکی جدید رو به OS X Yosemite هم گسترش داده.

اپل دوباره داره در راه درست حرکت می کنه.

حجم کارای باقی مونده واسه اینکه iOS دوباره همون سیستم عامل انقلابی سال ۲۰۰۷ شه، زیاده. اما دست کم، اپل -و کریگ فدریگی- دارن در راه درستی حرکت می کنن. این تصور که اپل با ارائه ویژگیای مشابه اندروید بتونه مشتریان رو از اون روی گردان کنه، همون قدر که واسه مدیران این شرکت اشتها آوره، خطر هم هست. چون که شاید بازی کردن در زمین حریف، با غافلگیریای یهویی روبروی شون کنه. با این وجود، همونجوریکه قبلا هم نوشتیم، خدا رو شکر که اینجور جنگی در جریانه!

و یه چیز دیگه… تحلیلای آبکی درباره تلاش مدیران اپل واسه راه انداختن جنگ روانی و بحثای ویروسی بین کاربران سیستم عاملای جور واجور!

آدما همون طوری که هستن تحلیل می کنن. ایراد کسائی که این تحلیلا رو بازنشر می کنن، در اینه که متوجه کوچیکترین بدیهیات نیستن: WWDC14 ( و همین طور Build مایکروسافت و گوگل I/O) جشنیه واسه پیشرفت دهندگان پلتفرم. نفوذ چندانی بین مردم عادی (نه گیکا) نداره. نطق اصلی این مراسما هم مثل یه سخنرانی واسه روحیه بخشیدن به دولوپرهاه، دادن دلایلی به اونا تا وقت بیشتری روی اپهای این پلتفرم بذارن و اطمینان پیدا کنن که شرکت سازنده پلتفرم، بستری بهتر واسه نوآوریاشون آماده کرده.

راه به دست آوردن کاربران وفادار، از جنگای کودکانه نمیگذره. از ساختن جامعه وفادار پیشرفت دهندگان میگذره، و اپل وقتی در اینجور نطقی -از دید خودش- به ضعف پلتفرمای حریف اشاره میکنه، مخاطبش همانایی هستن که جلوی صحنه نشسته ان.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *