مهارت های اجتماعی و محدوده جغرافیایی

دانلود پایان نامه
مهدکودکی است که توسط اشخاص حقیقی با همکاری شورای اسلامی و تحت نظارت سازمان بهزیستی تاسیس می گردد و مسئولیت مراقبت و رشد و پرورش کودکان روستایی در ابعاد مختلف از آغاز سال سوم تا سن پیش دبستانی را به عهده دارد.
11-) مهدکودک قرآنی:
مهدکودکی است که علاوه بر انجام مسئولیت مراقبت و رشد و پرورش کودکان در ابعاد مختلف، به امر آموزش قرآن و مفاهیم آن به کودکان نیز فعالیت دارد.
12-) مهدکودک سیار:
مهدکودکی است که در مناطق خاص نظیر مناطق آسیب خیز و سکونت گاه های غیر رسمی(به دلیل نبودن مکان مناسب) و یا به دلیل شرایط اضطراری به وجود آمده در یک منطقه(نظیر زلزله، سیل و سایر حوادث طبیعی و غیرطبیعی) با نظر کمیته استانی تاسیس می گردد و محدوده جغرافیایی فعالیت آن گسترده تر از مهدکودک ثا بت می باشد.
13-) مهد مساجد:
مهدکودکی است که با استفاده از امکانات و فضای فیزیکی مساجد برای ارائه خدمات فرهنگی و آموزشی به کودکان منطقه و نمازگزاران تاسیس می گردد.
14-) مهدکودک دولتی:
مهدکودکی است که توسط سازمان بهزیستی استان برای ارائه خدمات به کودکان اقشار نیازمند و آسیب پذبر در مجتمع خدمات بهزیستی شهری یا روستایی تاسیس می گردد.
15-) مهدکودک غیرانتفاعی:
مهدکودکی است که توسط افراد خیر و موسسات خیریه به منظور ارائه خدمات مربوط به صورت رایگان به کودکان اقشار نیازمند و آسیب پذیر تاسیس می گردد.
16-) مهدکودک تعاونی:
مهدکودکی است که توسط شخصیت حقوقی به صورت تعاونی در شهر و روستا تاسیس می گردد.
فصل دوم
مروری بر تحقیقات انجام شده
(ادبیات و مستندات ، چارچوب ها و مبنای ، سابقه و پیشینه تحقیق)
2-1- ادبیات تحقیق:
کودکی اولین و مهم ترین دوره زندگی آدمی است.در این دوره کودک برای نخستین بار با طبیعت ارتباط برقرار می کند، روابط اجتماعی خود را بنا می نهد و به مفهومی از خود دست می یابد.(مفیدی، 1386)
همان طور که قبلا گفته شد، جامعه پذیری به معنای همسازی و همنوایی فرد با ارزش ها، هنجارها و نگرش های گروهی و اجتماعی است یا به مفهوم دیگر، اجتماعی شدن فراگردی است که به واسطه آن، هر فرد، دانش و مهارت های اجتماعی لازم برای مشارکت موثر و فعال در زندگی گروهی اجتماعی را کسب می کند.مجموعه ی این ارزش ها، هنجارها، نگرش ها، دانش ها و مهارت ها، فرد را قادر می سازد که با گروه ها و افراد جامعه، روابط و کنش های متقابل داشته باشد.
البته اجتماعی شدن فرآیندی است مستمر و مادام العمر، به این معنی که فقط در یک زمان مشخص و یا در نهادها و مکان های خاصی آموزش داده نمی شود، بلکه فرد در تعامل با افراد مختلف جامعه چیزهایی می آموزد که در واقع تربیت اجتماعی و یا شخصیت اجتماعی او را شکل می دهد.
در جریان اجتماعی شدن، فرد با مشکلات و موانعی نیز مواجه می شود که به محدودیت رشد فردی می انجامد.از این رو اجتماعی شدن شامل دو فراگرد مکمل است:
1- انتقال میراث اجتماعی و فرهنگی