هر آنچه باید در مورد انتقال صدا از طریق درگاه USB-C بدانید

روند الان دنیای تکنولوژی نشون میده که به احتمال زیاد، موبایل بعدی شما از درگاه USB-C واسه انتقال صدا استفاده می کنه، حتی اگه هنوز به جک استاندارد هدفون هم مجهز باشه. پس طبق سیاست کلی شرکتای سازنده، میشه نتیجه گرفت که هدفونای USB-C هم کم کم بازار رو اشغال می کنن.

ابهام زیادی در مورد به کار گیری درگاه USB-C واسه انتقال صدا هست و اینکه تفاوتش با تکنولوژی الان، یعنی درگاه ۳٫۵ میلیمتری که سالهاست استفاده میشن، چیه. در این مطلب می خوایم به توضیح این فناوری جدید بپردازیم.

درگاه جدید، قطعات برابر

پخش هرگونه صدایی روی موبایل به چند قطعه خاص نیاز داره و تبدیل جک ۳٫۵ میلیمتری به USB-C هم تغییری در این وضعیت ایجاد نمیکنه. البته محل قرار گرفتن این قطعات شایدً دچار تغییر می شه.

مبدل دیجیتال به آنالوگ، تقویت کننده و بلندگو، اجزای اصلی یه سیستم صوتی هستن

این قطعات شامل مبدل دیجیتال به آنالوگ (DAC)، تقویت کننده (امپیلیفایر) و خود بلندگوه که فایل رو به صدا تبدیل می کنن. بلندگوها با جابجا شدن، امواج متراکمی رو در هوا ایجاد می کنن که به وسیله پرده گوش ما احساس می شه. قطعات الکترومغناطیسی نقش اصلی رو در جابجایی صفحه بلندگو دارن. ارتعاشات هوا انگار سیگنال آنالوگ وابسته هستن که تغییر اون، صداهای جور واجور رو بوجود میاره. در واقع اگه به شکل موجی صدا نگاه کنین و همزمان صدا رو هم بشنوین، خوب می تونین رابطه بین این دو رو درک کنین.

فایلای روی موبایل یا اونایی که از راه سرویسای آنلاین پخش می شن، دیجیتالی هستن، بدین معنا که از ترکیب بیتای صفر و یه (باینری) تشکیل شدن تا کامپیوتر بتونه اونا رو بخونه و کاربردشان رو درک کنه. فایلای دیجیتالی شکل موج ندارن و به درد اسپیکر دستگاه نمی خورن، یعنی باید اونا رو به شکل موجی تبدیل کرد.

در دنیای کامپیوتر، الگوریتمای پیچیده ای واسه تبدیل صدای ضبط شده (آنالوگ) به شکل دیجیتال (مانند فرمت mp3) و ذخیره سازی روی کامپیوتر، و بعد تبدیل برعکس از حالت دیجیتال به آنالوگ واسه پخش کردن اونا هست. اطلاعات دیجیتال باید به DAC فرستاده شن تا به شکل موج استاندارد با قدرت کافی تبدیل شن. این روند در تموم موبایلا، پخش کننده های موسیقی و اسپیکرها همینطوری اجرا می شه.

در مشخصات بعضی موبایلا از DAC پیشرفته صحبت شده که همراه با تقویت کننده مناسب، خروجی بسیار با کیفیت یا اصطلاحاً های-رزولوشن رو ایجاد می کنن. روش کار بدین صورته که اپلیکیشن، فایل صوتی رو می خواند، DAC اونو به حالت آنالوگ تبدیل می کنه، امپیلیفایر اونو تقویت کرده و در آخرً جک ۳٫۵ میلیمتری اونو به هدفون یا اسپیکر منتقل می کنه. حال در ابزارهایی که از درگاه USB-C به جای جک هدفون استفاده می کنن، شایدً این روند کمی تغییر می کنه.

کمی فضای بیشتر

بیایید اول بلوتوث رو در نظر بگیریم. همونجوریکه میدونید هدفونای بلوتوث به شکل فیزیکی به دستگاه فرستنده (موبایل) وصل نمی شن، پس شرایط کمی فرق داره. در واقع هدفون بلوتوث خودش DAC و امپیلیفایر داره. فایل دیجیتال از راه این فناوری ارتباطی به هدفون انتقال یافته و بعد عملیات تبدیل به سیگنال آنالوگ و تقویت اون درون خود هدفون صورت میگیره.

حالا خیلی راحت میشه نتیجه گرفت که واسه انتقال صدا از راه درگاه USB دو روش پیش رو داریم: آنالوگ، یا دیجیتال. در حالت اول، فایل دیجیتال به وسیله DAC و امپیلیفایر داخل موبایل به صورت آنالوگ درآمده و بعد به هدفون یا آداپتور «پَسیو» (Passive) منتقل می شه. هدفون یا آداپتور در این حالت فقط نقش ارتباطی رو اجرا می کنن.

حال اگه هدفون یا آداپتور «اکتیو» (Active) در اختیار داشته باشین، سیگنال از پورت USB موبایل به شکل دیجیتالی بیرون میره و DAC و امپیلیفایر درون هدفون قرار گرفته تا عملیات تبدیل و تقویت سیگنال رو بکنن. اینجاس که شرایط کمی به هم می ریزه، چون واسه خرید لوازم جانبی باید اطلاعات کافی داشته باشین.

بیشتر سازندگان لوازم صوتی براساس USB-C اکتیو یا پَسیو بودن محصول رو مشخص نمی کنن

اگه تصمیم به خرید آداپتور یا هدفون پَسیو دارین، موبایل شما باید از حالت «لوازم جانبی صوتی» (audio device accessory) پشتیبانی کنه و متأسفانه بیشتر لوازم صوتی موافق با درگاه USB-C دقیقاً مشخص نکرده ان که اکتیو هستن یا پَسیو. موبایل پیکسل ۲ به DAC داخلی مجهزه، اما از لوازم جانبی پَسیو پشتیبانی نمی کنه. پس باید حتماً از هدفونای اکتیو یا آداپتور (تبدیل) اکتیو استفاده کنین. اچ تی سی U11 و اسنشال فون وضعیتی دارن. تا جایی که میدونیم، الان موبایلی که لوازم جانبی پَسیو رو پشتیبانی کنه در بازار کشورمون وجود نداره و حتماً باید هدفونای USB-C از نوع اکتیو رو بخرین.

از طرفی، هدفونای USB اکتیو هم با تموم دستگاه ها موافق نیستن، چون بعضی سازندگان از سیستم اتصال مخصوص به خود واسه اضافه کردن قابلیتای خاص به محصولاتشون اضافه کردن. مثلاً HTC از چند پایه اتصال اضافه واسه اضافه کردن ویژگی حذف نویز روی هدفونای همراه U11 استفاده کرده. پس قبل اینکه اقدام به خرید هدفون USB-C کنین، بهتره از سازگاری اون با دستگاهتان مطمئن شید.

خروجی صدای USB-C بهتره؟

حتماً خیر. در واقع حضور درگاه USB-C کیفیت بهتر صدا رو تضمین نمی کنه. همونجوریکه گفتیم قطعات مورد استفاده واسه انتقال صدا (DAC، امپیلیفایر، اسپیکر) تغییری نکرده ان و تولید کنندگان این لوازم می تونن قطعات با کیفیت و گرون رو واسه تولید محصول به کار بگیرن، یا به قطعات پایه و اقتصادی اکتفا کنن.

با این حال، درگاه USB-C به خودی خود فایده هایی داره که میشه از اونا در روند انتقال صدا بهره جست، مثلا:

  • حالت اکسسوری صوتی، واسه انتقال پَسیو صدا
  • حالت متناوب (Alternate) که از سال ۲۰۱۶ واسه ایجاد رابطه براساس استانداردهای تاندربولت، دیسپلی پورت، HML و HDMI استفاده می شه
  • حالت Billboard که واسه انتقال جزئیات دستگاه های وصل بین هر دو سمت رابطه استفاده می شه
  • حالت دستگاه های صوتی کلاس ۳ که امکان فرستادن داده صوتی آنالوگ یا دیجیتال (یا هردو) رو روی پورت USB شدنی می کنه
  • انتقال برق از راه USB که شارژ سریع یا انتقال همزمان شارژ و داده رو بین دو یا چند دستگاه وصل انجام میده

درگاه USB-C امکانات بیشتری رو در اختیار سازنده و کاربر قرار میده

درگاه USB-C حتماً تموم این مشخصات رو نداره، اما می تونه از اونا پشتیبانی کنه. پس با این درگاه می تونین علاوه بر گوش دادن به موسیقی و شارژ موبایل، کارای بیشتری انجام بدین که به تصمیمات شرکت سازنده بستگی داره. بعضی از اونا مانند رابطه HDMI یا دیسپلی پورت بسیار کاربردی هستن، یعنی می تونین موبایل خود رو از راه این درگاه به سیستمای AV حرفه ای وصل کرده و صدای فوق العاده رو همراه با تصویر دریافت کنین.

سیستم عاملای جور واجور مثل اندروید، کروم، ویندوز، مک اون اس و لینوکس، همه با تموم مشخصات USB-C سازگارند و با اینکه این درگاه از روی زورً کیفیت صدای بهتری رو به بار نمیاره، اما امکانات بیشتری رو بهتون میده.

منتظر باشین

هنوز موبایلای زیادی هستن که خروجی صدایای-رزولوشن رو روی جک استاندارد هدفون ارائه میدن. این وضعیت واسه خیلی از کاربران که هدفونای حرفه ای با جک ۳٫۵ میلیمتری خریده ان و تمایلی به تعویض اونا ندارن، خوشحال کننده س. با این حال چند سالیست که حرکت به سمت حذف این درگاه قدیمی شروع شده و در آخرً تموم دستگاه های همراه (و حتی ثابت) از USB-C واسه انتقال داده (و صدا) استفاده می کنن.

وقتی که این درگاه فیزیکی تقریباً بزرگ و عمیق رو در روند طراحی کنار بذاریم، فضای بیشتری در اختیار قطعات اصلی دستگاه قرار میگیره. هوش مصنوعی و قابلیتای یادگیری ماشین هم به سخت افزار جدیدی نیاز دارن و همه اونا باید در فضایی بسیار محدود کنار هم جمع شن و حذف جک هدفون کمی شرایط رو بهتر می کنه.

با اینکه جک هدفون خیلی هزینه ای واسه سازنده به دنبال نداره، اما اگه سازندگان هدفون و لوازم جانبی همه به ساخت اجناس اکتیو روی بیارن، حتی میشه مبدل DAC و امپیلیفایر رو هم از مدارات اصلی موبایل حذف کرد و فقط سیگنال دیجیتال رو از راه این درگاه به هدفون انتقال داد تا عملیات تبدیل و تقویت، درون خود هدفون انجام بشه. این وضعیت می تونه اثر زیادی روی قیمت تموم شده گوشی موبایل بزاره. البته با این کار، طبیعتاً قیمت هدفون بالاتر میره اما کاربران بسته به بودجه و نیاز خود می تونن هدفون مناسبی رو جفت و جور کنن.

اینجوری، بهتره خودمون رو واسه دنیایی بدون جک هدفون آماده کنیم، درگاهی که سالهاست در شرایط جور واجور همراه ما بوده اما باید جای خود رو به تکنولوژی پیشرفته تر بده.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *