هیدرولیک و مقایسه

دانلود پایان نامه

(2-22)
خدر و راجگوپال(1972) عنوان کردند که افت انرژی حاصل از پرش در بسترهایی با شیب منفی تفاوت چندانی با پرش کلاسیک ندارد. آنها حداکثر افت انرژی را در کارهای خود بین 70 تا 80 درصد گزارش کردند. همچنین طول پرش را تا نقطه‌ای تعریف کردند که سطح آب به حداکثر مقدار خود برسد.
خدر و راجگوپال(1972) برای بررسی تحلیل استیونس(1944) یک سری آزمایش روی شیب منفی انجام دادند. آنها از یک کانال به عرض 3/0متر و عمق 1 متر که 5/0 متر اول آن افقی بوده و سپس در طول 5/1 متر بصورت شیبدار ساخته شده بود استفاده کردند. برای ایجاد پرش و تثبیت آن، در ابتدا و انتهای کانال از دریچه کشویی استفاده کردند. اساس کار آنها بر پایه مطالعه بر روی چهار شیب منفی مختلف بود. آنها معتقد بودند که برای شیب منفی معین یک مقدار حداقل عدد فرود لازم است تا پرش تثبیت شود. با توجه به گزارش آنها، تثبیت پرش بر روی شیب های 1:50 و 1:40 فقط در اعداد فرود بزرگ ممکن می‌باشد.
خدر و راجگوپال(1972) برای تکمیل مطالعات خود از شیب های 1:30و 1:25 نیز استفاده کردند اما نتوانستند پرش را روی آنها تثبیت نمایند، لذا به این نتیجه رسیدند که پرش هیدرولیکی روی شیب‌های تندتر از 1:40 تثبیت نمی‌شود.
مک کورکودال(1994) مطالعاتی را در مورد پرش هیدرولیکی روی شیب‌های منفی 01/0، 167/0، 2/0انجام دادند. بنابر گزارشات آن‌ها، تثبیت این نوع پرش در اعداد فرود کمتر از 9 مشکل می‌باشد. آزمایشات انجام شده نشان می‌دهند که نسبت اعماق مزدوج و طول پرش در شیب‌های منفی در مقایسه با پرش کلاسیک کاهش می‌یابد. آنها با استفاده از معادلات ممنتوم به موازات بستر شیبدار یک معادله تحلیلی- تجربی برای محاسبه اعماق مزدوج ارائه کردند.
ابریشمی و صانعی(1994)آزمایش‌هایی را بر روی شیب‌های منفی 1:175،1:100،1:200،1:75 انجام دادند.کانال مورد استفاده آنها دارای طول 4متر، عرض 25/0 و ارتفاع 25/0 متر بود. آنها برای ایجاد جریان فوق بحرانی و تشکیل پرش هیدرولیکی از یک دریچه کشویی در ابتدا و یک دریچه لولایی در انتهای کانال استفاده کردند. کانال آنها بلافاصله بعد از دریچه کشویی به اندازه 4/0 متر بصورت افقی در نظر گرفته شده بود که به حوضچه‌ای با شیب منفی منتهی می‌شد. آنها از دو حوضچه آرامش مختلف به طول‌های 1 متر و 4/2 متر در کارهای خود استفاده کردند. اندازه‌گیری دبی در آن‌ها به کمک یک سرریز با زاویه راس 90 درجه صورت گرفت. ایشان نتایج آزمایشات خود را بصورت گراف‌هایی نشان دادند. آن‌ها همچنین رابطه تجربی زیر را برای محاسبه اعماق مزدوج ارائه کردند:
(2-23)
که در آن،یک ثابت تجربی است و برای شیب‌های مختلف بصورت جدول2-1 ارائه شده است.
جدول2-1- مقادیر برای شیب‌های مختلف در رابطه (2-23)
شیب
مرجع
μ
صفر
تحلیلی
4/0
1:200-
ابریشمی و صانعی
38/0
1:175-
ابریشمی و صانعی
37/0
1:100-