ویژگیها و مقایسه

دانلود پایان نامه

شکل 3-16- گیاه میزبان سرخرطومی L. syriacus (اصل)
Larinus sp.
طول بدن این سرخرطومی 5/6 و عرض آن 6/3 میلیمتر میباشد؛ سر به رنگ خاکستری است؛ شاخک ها به رنگ قرمز و پوشیده از موهای سفید هستند (شکل3-20)؛ بندهای انتهایی شاخک که چماق را تشکیل میدهند پوشیده از موهای زرد رنگ میباشند به طوریکه که این قسمت به رنگ طلایی به نظر میرسد؛ طول خرطوم 9/1 میلیمتر است؛ پیشگرده دارای سه نوار طولی روشن است (شکل3-17). طول پیشگرده 1/2 میلیمتر است که 2/1 برابر طول خرطوم می باشد. روی هر بالپوش یک نوار طولی سفیدرنگ قابل مشاهده است که از تمرکز موهای سفید روی بالپوشها به وجود آمده است (شکل3-17)؛ سطح شکمی بدن پوشیده از موهای سفید است (شکل3-18)؛ ساق پاها دارای یک ردیف خار ریز است (شکل3-19)؛ پاها نیز پوشیده از موهای سفید رنگ هستند.
شکل 3-17- حشره کامل Larinus sp. (اصل)
شکل 3-18- سطح شکمی بدن (اصل)
شکل 3-19- خارهای روی ساق پا (اصل)
شکل 3-20- شاخک و شیار شاخکی (اصل)
این سرخرطومی به طور عمده روی گیاه میزبان C. stocksii از تیره Asteraceae فعالیت دارد (شکل3-21). این سرخرطومی تنها از منطقه دهسرد با ارتفاع 1824 متری از سطح دریا جمعآوری شد. سرخرطومی Larinus sp. یک گونه تولید کننده مان میباشد (شکل 3-17). گیاه میزبان و تولید مان توسط این سرخرطومی برای اولین بار در این تحقیق مشخص شد. در مورد پراکنش این گونه سرخرطومی در ایران و جهان گزارشی وجود ندارد.
شکل 3-21- گیاه میزبان سرخرطومی Larinus sp. (اصل)
3-4- درصد فراوانی نسبی گونه‌های جنس Larinus روی گیاهان میزبان مختلف
نمودار مربوط به درصد فراوانی گونههای Larinus روی گیاه میزبان E. aucheri نشان میدهد که در هر دو سال متوالی گونهی L. affinis دارای بیشترین درصد فراوانی نسبی (به ترتیب با 91 و 89 درصد در سالهای 1389 و 1390) میباشد (شکل 3-22). درصد فراوانی نسبی گونههای
L. grisescens،L. nidificans و L. onopordi روی این گیاه میزبان خیلی کم بود و گونههای
L. syriacus،Larinus sp. و L. liliputanus روی این گیاه میزبان مشاهده نشدند (3-22). نمودار مربوط به درصد فراوانی نسبی گونههای Larinus روی گیاه میزبان E. lalesarensis نشان میدهد که در هر دو سال متوالی درصد فراوانی گونهی L. grisescens در مقایسه با سایر گونهها به طور معنیداری بیشتر بود (05/0>P) (شکل 3-23). همچنین گونههای L. nidificans و L. onopordi، L. syriacus و L. liliputanus با درصد فراوانی نسبی کمتر روی این گیاه میزبان مشاهده شدند ولی، گونههای L. affinis و Larinus sp. روی این گیاه میزبان مشاهده نشدند (شکل 3-23). نمودار مربوط به درصد فراوانی نسبی گونههای Larinus روی گیاه میزبان E. longipenicillatus نشان میدهد که در هر دو سال متوالی درصد فراوانی گونهیL. nidificans در مقایسه با سایر گونهها به طور معنیداری بیشتر بود (05/0>P) (3-24). همچنین گونههای L. grisescens و L. onopordi، L. syriacus و L. liliputanus با درصد فراوانی کمتر روی این گیاه میزبان مشاهده شدند ولی، گونههای L. affinis و Larinis sp. روی این گیاه میزبان مشاهده نشدند (شکل 3-24). سرخرطومی Larinus sp. روی گیاه میزبان C. stocksii در هر دو سال 1389 و 1390 با 88 و 5/87 درصد بیشترین درصد فراوانی نسبی را داشت. همچنین سایر گونههای Larinus با درصد فراوانی نسبی خیلی کم روی این گیاه مشاهده شدند (شکل 3-25). روی گیاه میزبان C. oxyachantha درصد فراوانی نسبی دو گونه سرخرطومی L. grisescens و
L. syriacus در مقایسه با گونههای L. nidificans،L. onopordi، L. affinis و L.liliputanus به طور معنیداری بیشتر بود ولی، گونه Larinus sp. روی این گیاه میزبان مشاهده نگردید (3-26). روی گیاه میزبان O. leptolepis درصد فراوانی نسبی دو گونه سرخرطومی L. grisescens و L. nidificans در مقایسه با گونههای L. syriacus و L. onopordi به طور معنیداری بیشتر بود ولی، گونههای L. affinis، Larinus sp. و L.liliputanus روی این گیاه میزبان مشاهده نشدند (شکل 3-27).
نتایج حاضر نشان میدهند که سرخرطومی L. affinis به عنوان گونه غالب جنس Larinus روی گیاه میزبان E. aucheri و سرخرطومی Larinus sp. .به عنوان گونه غالب جنس Larinus روی گیاه میزبان C. stocksii فعالیت دارند. روند تغییرات تراکم جمعیت سرخرطومی L. affinis در مراحل مختلف رشدی گیاه میزبان و نیز برخی از ویژگیهای زیستشناسی این گونه روی گیاه میزبان مطالعه شد.
شکل 3-22- درصد فراوانی نسبی گونههای سرخرطومی جنس Larinus روی گیاه میزبان E. aucheri
شکل3-23- درصد فراوانی نسبی گونههای سرخرطومی جنس Larinus روی گیاه میزبان E. lalesarensis
شکل3-24- درصد فراوانی نسبی گونههای سرخرطومی جنس Larinus روی گیاه میزبان E. longipenicillatus
شکل3-25- درصد فراوانی نسبی گونههای سرخرطومی جنس Larinus روی گیاه میزبان C. stocksii
شکل 3-26- درصد فراوانی نسبی گونههای سرخرطومی جنس Larinus روی گیاه میزبان C. oxyachantha
شکل 3-27- درصد فراوانی نسبی گونههای سرخرطومی جنس Larinus روی گیاه میزبان O. leptolepis
3-5- شاخص تنوع و یکنواختی شانون برای گونههای Larinus در مراحل مختلف رشدی گیاهان میزبان