ویژگیهای اجتماعی و استان هرمزگان

دانلود پایان نامه

راههای دسترسی
راه‌های متعددی برای رسیدن به شهر لار وجود دارد از جمله جاده آسفالته شیراز-جهرم-لار به طول 390 کیلومتر، جاده آسفالته بندرعباس-لار به طول 345 کیلومتر و جاده بستک-لار به طول 190 کیلومتر. راه دسترسی به گنبدنمکی سیاه‌تاق از سمت لار، از طریق جاده آسفالته لار- بندر لنگه است (شکل 1-3). از شهر لار تا روستای کرمستج حدود 20 دقیقه فاصله است و بعد از روستا از طریق جاده خاکی می‌توان تا پای گنبد پیش رفت که حدود 5 کیلومتر مسافت دارد.
شکل13- راههای دسترسی به شهر لار و گنبدنمکی سیاه‌تاق.
ویژگیهای اجتماعی منطقه مورد مطالعه
شهرستان لار در شمال استان هرمزگان و جنوب استان فارس، ما بین شهرهای بستک، خمیر، بندرعباس، داراب، جهرم، قیروکارزین، گراش، خنج و لامرد قرار دارد. لارستان به دلایل نظامی و اقتصادی منطقهای استراتژیک به شمار می‌آید و پل شمال-جنوب خلیج فارس و یکی از دروازههای ورودی-خروجی کشور به دریاهای آزاد است. ضمن اینکه از گذشتههای دور بارانداز بازرگانان ایرانی و خارجی بوده است، به گونه‌ای که می‌توان آن را یک گمرک بزرگ نامید.
کرمستج یک روستای کوچک واقع در جنوب شهر لار می‌باشد که دارای جمعیت اندک ولی با مردمی آرام و نسبتا مرفه است. این موضوع را از سبک خانهسازی و زندگی مردم این روستا به راحتی می‌توان حدس زد.
فصل دوم
زمین‌شناسی منطقه مورد مطالعه
2-1-مقدمه
گنبدهای نمکی (بخصوص گنبدهای موجود در جنوب ایران) پدیده‌هایی فوقالعاده جذاب و پیچیده هستند، بطوریکه با بررسی هر کدام از دیدگاه تکتونیک و ارتباط با چین‌خوردگی‌ها و گسلها، تاریخچه پیدایش و زمان سربرآوردن، ویژگیهای سنگ‌شناختی، اقتصادی و گردشگری، کتابها و نوشتههای متعددی پدید می‌آید؛ این پایان نامه در نوع خود می‌تواند یکی از آنها باشد.
منطقه مورد مطالعه واقع در شهرستان لار، جنوب استان فارس، به لحاظ موقعیت زمین‌شناسی در زون زاگرس چین‌خورده قرار دارد. زاگرس چین‌خورده، به عبارت دیگر زاگرس بیرونی، با پهنای 150 تا 250 کیلومتر، ناوه حاشیهای و کراتونی سپر عربستان است که در مزوزوئیک و سنوزوئیک در حال نشست پیوسته بوده و توالیهای ضخیم رسوبی در آن انباشته می‌شده‌است. در گستره زاگرس چین‌خورده، سنگ‌های پرکامبرین پسین تا تریاس میانی، رخساره گندوانایی و مشابه با دیگر نواحی ایران دارند ولی توالیهای مزوزوئیک و سنوزوئیک آن، در مقایسه با رسوب‌های همزمان دیگر نواحی ایران، رخسارههای سنگی و حتی زیستی متفاوتی دارند و بیشتر معرف رخسارههای جنوب تتیس جوان می‌باشند. این نکته نشان می‌دهد که از تریاس میانی به بعد، شرایط رسوبی حاکم بر زاگرس چین‌خورده نسبت به دیگر مناطق ایران تفاوت داشته است. در زاگرس چین‌خورده رخنمونی از سنگ‌های پرکامبرین دیده نشده و حفاریهای نفتی نیز تاکنون به پیسنگ نرسیده است. با توجه به بررسی‌های ژئوفیزیکی، باور بر این است که پیسنگ پرکامبرین زاگرس ادامه شمال-شمال شرقی سپر عربی است که از شمال شرق آفریقا تا عربستان و حتی در زیر حوضه زاگرس ادامه دارد. پوشش رسوبی روی پیسنگ، با مجموعهای از سنگ نمک، انیدریت، سنگ آهک، دولومیت و سنگ‌های آذرین (مجموعه هرمز) آغاز می‌شود که تغییرات سنی آن از پرکامبرین پسین تا کامبرین میانی است و بخشی از آنها در قالب حدود 115 گنبدنمکی، از زمان ژوراسیک به بعد به سطح زمین رسیده‌اند (آقانباتی، 1385).
2-2-فعالیت ماگمایی زاگرس چین‌خورده
به جز سنگ‌های ماگمایی موجود در گنبدهای نمکی، هیچ گونه فعالیت آتشفشانی در پهنه زاگرس دیده نمی‌شود. در پایان پرکامبرین، به لحاظ فعال شدن گسل‌های ژرف، دیاپیرهای داغ بالای گوشته موجب تشکیل ماگمای بازالتی شده و پس از آن به علت ذوب بخشی پوسته قارهای، ماگمای اسیدی بوجود آمده است، بطوریکه هر دو نوع ماگما به هنگام تشکیل رسوب‌های تبخیری، آواری و کربناتی سری هرمز به درون حوضه رسوبی نفوذ کرده و به صورت گدازههای بازالتی و گاه بالشی و یا ریولیت و توف اسیدی سرد شدهاند. سبزهایی (1356) بر این باور است که ماگمای بازیک برآمده از گوشته بالایی، موجب ذوب بخشی از پوسته شده و ماگمای اسیدی را بوجود آورده است. از آنجا که رویدادهای پس از تشکیل، به ویژه دگرگونی ایستا و گرمایی موجب تغییراتی شده‌است، بنابراین شناسایی نوع ماگمای اولیه دشوار است. سنگ‌های بازیک یافت شده در گنبدهای نمکی کم و بیش از خانواده قلیایی هستند، تنها یک نمونه در دسته نیمه قلیایی (ساب آلکالین) جای گرفته‌است. سنگ‌های اسیدی به صورت توده‌های نفوذی عمیق (گرانیتها) یا سیلهای نیمه عمیق، گنبدهای ریولیتی و یا گدازههای سطحی هستند (آقانباتی، 1385).
2-3-توان اقتصادی زاگرس
وجود میدانهای عظیم نفت و گاز سبب شده‌است تا زاگرس یکی از نفت خیزترین حوضههای رسوبی جهان باشد. جدا از این میدانهای نفتی، بخشی از توان اقتصادی زاگرس از نوع انباشتههای فلزی و یا غیر فلزی است که عمدهترین آنها عبارتند از:
1- سرب و روی در سنگ‌های رسوبی پرمین-تریاس کوه سرمه واقع در جنوب فیروزآباد فارس.
2- فسفات در سازند پابده به سن پالئوژن که در مناطق وسیعی از لرستان، خوزستان، فارس و بوشهر گزارش شده‌است.
3- کرومیت و منگنز در افیولیتهای کرتاسه بالایی ناحیه نیریز.
4- سنگ آهن و خاک سرخ به ویژه در محور بندرعباس-سیرجان که به صورت توده‌های پگماتیتی در قالب مگنتیت، هماتیت و لیمونیت در حدفاصل سنگ‌های آهکی سازند آسماری تشکیل شده‌است.
5- مس در ناحیه هفت چشمه دوپلان.
6- آلومینیم در ردیفهای کرتاسه بالا به ویژه بین دو سازند سروک و ایلام. اگرچه عیار ممکن است تا 40% برسد، ولی بالا بودن سیلیس و ترکیب کانیشناختی ذخایر که از نوع دیاسپور است، فرآوری این انباشتهها را غیر اقتصادی می‌کند.
7- سلستیت در رسوبات میوسن مانند کانسار لیکک در شمال غرب بهبهان که بر روی سنگ آهکهای آسماری است. گاهی نیز در انباشتههای تبخیری سازند گچساران لایه‌هایی از سولفات استرانسیوم گزارش شده‌است.
8- آزبست در گنبدهای نمکی حاجیآباد که از نوع آمفیبول قلیایی (منگنز و ریبکیت) غیراقتصادی است.
9- خاک نسوز در ردیفهای پرمو-تریاس دوپلان. جدا از موارد گفته شده، در گنبدهای نمکی مجموعه هرمز انباشتههایی از خاک سرخ، سنگ نمک، اورانیوم و پتاس سنگی وجود دارد. در گنبدنمکی پل (پهل) ذخیره پتاس سنگی برآورد شده حدود 4 میلیون تن است که عیار آن گاهی تا حدود 90% کلرور پتاسیم میرسد (آقانباتی، 1385).