ج. نوامبر 22nd, 2019

پایان نامه درباره مواد مخدر/:عوارض اعتياد

عوارض و ناهنجاري‌هاي ناشي از اعتياد

مصرف طولاني مدت مواد، موجب اختلال در بهداشت و سلامتي جسمي و رواني فردي مي‌شود كه با بروز بسياري از بيماري‌هاي مزمن و خطرناك همراه است. البته از آنجا كه اعتياد بيشتر به هنگام ايجاد و ساخت خانواده و در ارزشمندترين سالهاي زندگي از نظر ميزان كارايي رخ مي‌دهد، مشكلات رفتاري ناشي از اعتياد بيشترين تاثير را بر زندگي خانوادگي و شغل فرد مي‌گذارد. مواد مخدر تنها به فرد مصرف كننده آسيب نمي‌رساند بلكه به هر كس كه با آن در تماس باشد آسيب مي‌رساند و زماني كه تعداد معتادان فراتر از حد قابل جبران باشد، جامعه صدمه مي‌بيند. اعتياد خسارت و هزينه‌هاي بسياري را به جامعه تحميل مي‌كند.

بنابراين عوارض و ناهنجاري‌هاي ناشي از اعتياد شامل عوارض فردي، خانوادگي، اجتماعي، اقتصادي، سياسي و فرهنگي مي‌باشد و در كتب و پژوهش‌هاي مختلف علمي بعضاً به تفصيل در مورد اين ناهنجاري‌ها بحث شده كه در مبحث قبل به عوارض جسمي و رواني مصرف مواد مخدر اشاراتي شد وليكن در اين مبحث به صورت اجمال به عوارض و ناهنجاري‌هاي ديگر استعمال مواد مخدر اشاره مي‌گردد.

 

بند اول ـ عوارض و ناهنجاري‌هاي اجتماعي اعتياد

اعتياد به مواد مخدر يكي از پيچيده‌ترين آسيب‌هاي اجتماعي و از مصاديق عمده انحرافات محسوب مي‌شود. سوء مصرف مواد مخدر بر رفتار و روابط فرد با ديگران آثار زيان بخشي بر جاي مي‌گذارد. در واقع، دگرگوني‌هاي سريع در رفتار، كاهش كارايي، فريب ديگران و تدبير ديگري كه معتاد براي رسيدن به ماده اعتياد آور به كار مي‌برد، سبب سلب اعتماد افراد از معتاد مي‌شود و شخصيت وي را دچار تزلزل و بي ثباتي مي‌كند. امروزه اعتياد به مواد مخدر يك مسئله و پديده اجتماعي است كه امكان دارد زندگي سالم را از فرد و جامعه سلب كند.[1]

در اثر انحطاط شخصيت و عدم تعادل رواني، رابطه شخص معتاد و تمام انسان‌هاي ديگر خود به خود قطع مي‌شود و پس از گرفتاري در دام اعتباد ديگر او چنان رابطه عادي، طبيعي،  فطري، روحي، معنوي و قلبي را با هيچ كس حتي پدر و مادر و خواهر و برادر و اولاد خود نيز پيدا نمي‌كند.

به طور كلي معتاد نه تنها نمي‌تواند مولد و سازنده باشد، بلكه مصرف كننده‌اي است كه غير از ضرر اجتماعي هنر ديگري ندارد. فرد معتاد نسبت به اعضاي خانواده خود احساس مسئوليت نمي‌كند و موقعيت اجتماعي او متزلزل و بعضاً حتي فاقد موقعيت اجتماعي است. معتاد به ديگران اعتماد ندارد و برآوردن نيازهاي خود را مقدم بر ديگران مي‌داند. همين طور روابط اجتماعي وي بسيار سطحي و تصنعتي است و به قدرت مي‌تواند پيونده‌هاي مستحكم عاطفي و وفاداري و تعهد داشته باشد. در واقع توجه يك فرد معتاد بيش از اينكه به خود و خانواده خود باشد به كسي است كه بتواند براي وي مواد مخدر تهيه كند.[2]

نكته حائز اهميت اينكه عموماً آثار زيان بار اجتماعي مصرف مواد مخدر از واحد خانواده آغاز مي‌شود . به اين نحو كه يك فرد معتاد نمي‌تواند وظايف همسرداري ، پدري و ديگر تكاليف خود را در خانواده به خوبي انجام دهد و قطعاً براي خانواده خويش مشكلاتي ايجاد مي‌كند. يعني معتاد انسانس است فاقد استعدادهاي (انس و عاطفه) فطري اوليه يا به عبارتي ديگر او حتي نسبت به خويش و خويشاوندان نزديك خود نيز بيگانه محض است.

از نظر اجتماعي هم، چون از عوارض قهري اعتياد، بي علاقه شدن به كار و شغل است. لطمات جبران ناپذيري به اقتصاد جامعه وارد مي‌سازد و از طرفي به خاطر اينكه به دنبال همدرد مي‌گردد باعث معتاد شدن ديگر افراد جامعه مي‌شود و در مواردي ديده شده كه معتاد باعث معتاد نمودن و روسپيگري همسر خود نيز مي‌شود و در روابط اجتماعي اعضاي خانواده‌هاي پدر معتاد ، به جاي مهر و عطوفت، خشونت حاكم مي‌شود و اعضاي خانواده به جاي احساس راحتي و غرور بيشتر احساس شرم و خجالت مي‌كنند.[3]

  1. فريد فدايي، روانپزشكي براي همه، ص 198.
  2. هدايت اله ستوده، آسيب شناسي اجتماعي در جامعه شناسي انحرافات، ج 13، 1384.
  3. منصور واثقي، مواد مخدرو اعتياد، ص 8.

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

علل گرایش جوانان و نوجوانان شهرستان کاشان به مواد مخدر و راهکارهای مقابله با آن