پنج عامل بزرگ شخصیت و تاب آوری دانشجویان

دانلود پایان نامه

فرضیه سوم: بین انعطاف پذیری با تاب آوری دانشجویان رابطه وجود دارد.
در این پژوهش رابطه ی معنا داری بین اعطاف پذیری باتاب آوری دانشجویان مشاهده شده است با توجه به منفی بودن مقدار همبستگی، این رابطه منفی معنا دار می باشد و منفی بودن رابطه حاکی از این است که بین دو متغیر رابطه ی عکس برقرار است. این یافته ها با یافته های پژوهش های گذشته همسو نمی باشد.در تبیین اینت نتایج می توان این گونه استنباط کرد که با توجه به اینکه پژوهش های گذشته رابطه ی مثبت معنا داری نشان داده اند و در پژوهش حاضر رابطه ی منفی معنادار نشان داده شده است ممکن است به علت تعداد زیاد سوالات پرسشنامه آزمودنی ها خسته شده و با بی حوصلگی به سوالات پاسخ داده اند یا اینکه آزمودنی ها به سوالات صادقانه پاسخ نداده اند و یا متوجه مفهوم سوالات نشده اند.
فرضیه ی چهارم: بین سازگاری با تاب آوری دانشجویان سازگاری وجود دارد .
در این پژوهش رابطه ی مثبت معنا داری بین سازگاری باتاب آوری دانشجویان مشاهده شده است این یافته ها با پژوهش های گذشته همسو می باشد.
شفیع زاده(1391) در پژوهشی که با هدف بررسی رابطه بین پنج عامل بزرگ شخصیت با تاب آوری در همه ی ساکنان شهرستان مبارکه استان اصفهان انجام داد .
نتایج نشان داده است که بین سازگاری با تاب آوری رابطه ی مثبت معنادار وجود دارد.
کمپل و همکاران (2006) در پژوهشی با هدف بررسی رابطه بین پنج عامل بزرگ شخصیت باتاب آوری پرداختند .
نتایج نشان داده است که بین سازگاری با تاب آوری رابطه ی مثبت معنا دار وجود دارد.تبیینی که می توان ارائه داد این است که با توجه به نتایج پژوهش های قبلی نتیجه ی این پژوهش حاکی از این است که سازگاری فرد با تاب آوری ارتباط دارد. سازگاری بعدی از تمایلات بین شخصی است، افراد سازگار به هم حسی، همکاری، اعتماد کردن و حمایت های بین شخصی تمایل دارند و هنگامی که افراد از نظر سازگاری در سطح بالایی قرار داشته باشند در مواجه با مشکلات، تاب آوری بیشتری نشان می دهند. یافته های این پژوهش در این راستا نشان داده اند که رابطه ی بین سازگاری باتاب آوری مثبت و معنا دار است، که هر قدر سازگاری افراد بالا باشد ، تاب آوری مثبت و معنادار است، به این معنا که هر قدر سازگاری با تاب آوری مثبت و معنادار است، به این معنا که هر قدر سازگاری افراد بالا باشد، تاب آوری هم بالا می رود و برعکس.
فرضیه پنجم: بین وظیفه شناسی با تاب آوری دانشجویان رابطه وجود دارد.
در این پژوهش رابطه مثبت معنا داری بین وظیفه شناسی با تاب آوری دانشجویان مشاهده شده است. این یافته ها با یافته های پژوهش های گذشته همسو می باشد.
شفیع زاده (1391) در پژوهشی که با هدف بررسی رابطه پنج عامل بزرگ شخصیت با تاب آوری در همه ی ساکنان شهرستان مبارکه استان اصفهان انجام داد. نتایج نشان داده است که بین وظیفه شناسی باتاب آوری رابطه ی مثبت معنادار وجود دارد.
کمپل و هکاران (2006) در پژوهشی با هدف بررسی رابطه بین پنج عامل بزرگ شخصیت باتاب آوری پرداختند. نتایج نشان داده است که بین وظیفه شناسی باتاب آوری رابطه ی مثبت معنا دار وجود دارد.
تبیینی که می توان ارائه داد این است که با توجه به نتایج پژوهش های پیشینین ننتیجه ی این پژوهش حاکی از این است که یکی از عوامل تعیین کننده ی تاب آوری فرد به میزان وظیفه شناسی فرد بستگی دارد با ویژگی وظیفه شناسی می توان راهی برای کنترل، هدایت و تنظیم تکانه های افراد پیدا کنیم، از آنجا که افراد وظیفه شناس در رفع موانع و مشکلات مصرند در نتیجه تاب آوری بیشتری در برار مشکلات و سختی ها دارند. یافته های این پژوهش در همین راستا نشان دادند که رابطه ی بین وظیفه شناسی باتاب آوری افراد مثبت و معنا دار است به این معنا که هر قدر سطح وظیفه شناسی افراد بالاتر باشد تاب آوری بیشتری را نشان می دهند.
فرضیه ششم: بین روان رنجور خویی با سبک مقابله ای (مسأله مدار-هیجان مدار-اجتنابی) رابطه وجود دارد.
در این پژوهش رابطه ی معنا داری بین روان رنجور خویی با سبک مقابله ای مسأله مدار و هیجان مدار دانشجویان رابطه ی منفی معنا داری مشاهده شده است ، اما نتیاج نشان دادبین روان رنجور خویی با سبک مقابله ای اجتنابی رابطه ی معنا داری وجود ندارد. یافته ها نشان داده است که روان رنجور خویی با سبک مقابله ای مسأله مدار و اجتنابی با یافته های پیشین هسو می باشد ولی در روان رنجور خویی با سبک مقابله ای هیجان مدار یافته ها همسو نمی باشد.
تمنایی فر و همکار (1391)در پژوهشی با هدف بررسی رابطه بین پنج عامل بزرگ شخصیت با سبک های مقابله ای در دانشجویان پرداختند. در یافتند که روان رنجور خویی با سبک مقابله ای مسأله مدار رابطه ی منفی معنا دار دارد، روان رنجور خویی با سبک مقابله ای اجتنابی رابطه ی معنا داری نشان نمی دهد.
جعفر نژاد و همکاران(1383) در پژوهشی به بررسی رابطه میان پنج عامل بزرگ شخصیت با سلامت روان و سبک های مقابله ای پرداختند. نتایج نشان داد که بین روان رنجور خویی با سبک مقابله ای مسأله مدار رابطه ی منفی معنا دار وجود دارد، اما روان رنجور خویی با سبک مقابله ای اجتنابی رابطه ی معنا داری نشان نمی دهد.
تبیینی که می تواند ارائه داد این است که با توجه به نتایج پژوهش های قبلی نتیجه ی این پژوهش حاکی از آن است که افراد با نمره روان رنجور خویی بالا به دلیل ارزیابی های شناختی غلط به خود فرصت فکر کردن و مرور مسئله را نمی دهند و موقعیت را درست ادراک نمی کنند در نتیجه توانایی استفاده از سبک مقابله ای مسأله مدار را ندارند چون ذهن آنها تمرکز ندارد. روان رنجور خویی با سبک مقابله ای هیجان مدار در این پژوهش رابطه ی منفی نشان داده است که این رابطه بر عکس انتظار ما است و ممکن است آزمودنی ها مفهوم سوالات را درک نکرده اند. یا به علت تعداد زیاد سوالات خسته شده اند و با بی حوصلگی پاسخ داده اند، بین روان رنجور خویی با سبک مقابله ای اجتنابی رابطه ای وجود ندارد زیرا وقتی اجتناب می کنند نمی توان سبک شخصیتشان را نشان داد.
فرضیه هفتم: بین برون گرایی با سبک مقابله ای (مسأله مدار-هیجان مدار-اجتنابی) رابطه وجود دارد.
در این پژوهش رابطه ی منفی معنا داری بین برونگرایی با سبک مقابله ای مسأله مدار و هیجان مدار دانشجویان مشاهده شده است، اما نتایج حاکی از آن است که بین برون گرایی با سبک مقابله ی اجتنابی رابطه ی معنا داری وجود ندارد، یافته ها نشان داده است که برون گرایی با سبک مقابله ای هیجان مدار با یافته های پیشین همسو می باشد، یافته ها نشان داده است که برون گرایی با سبک مقابله ای مسأله مدار و اجتنابی با یافته های پیشین همسو نمی باشد.
تمنایی فر و همکار(1391) در پژوهشی با هدف بررسی رابطه ی بین پنج عامل بزرگ شخصیت با سبک های مقابله